#day13

 

శ్రీమాత్రేః నమః

సౌందర్యలహరి 12 శ్లోకం

”త్వదీయం సౌందర్యం తుహిక గిరికన్యే తులయితుం

కవీంద్రాం కల్పంతే కథమపి విరించి ప్రభృతయః

యదాలోకాత్సక్వాదమరలలనా యాంతి మనసా

తపోభిర్దుష్ప్రాపామపి గిరిశ సాయుజ్య పదవీమ్॥”

అర్థం:

అమ్మా! భగవతి! నీ సౌందర్యం చెప్పటానికి కవులలో శ్రేష్టులైన బ్రహ్మ, విష్ణువులకు చేతకాలేదు. దేవతా స్త్రీలైన రంభా, ఊర్వశులు నీ సౌందర్యం చూడలేక పరమశివుని కఠన తపస్సు ద్వారా పొంది నిన్ను చూడాలనుకుంటున్నారు.

తేగీ।।

అమ్మ సౌందర్యము పొగడ ఆత్మభువుడు

అంబుజాక్షులకును కాదు! అప్సరసలు।

సైతమూహింపను తరమే? శైల సుత ను

కొలచెదను, సంధ్యను శరణుకోరి మదిన॥

వివరణ:

అమ్మవారు సౌందర్యం వర్ణించటము అసాధ్యం.

వేదాలను సృష్టించిన, సరస్వతిని ధరించిన బ్రహ్మగారు సైతం అమ్మ వర్ణించ లేకపోతున్నారు. వశిన్యాది దేవతలు వాగ్దేవతలు. వారు కూడా అమ్మను వర్ణించినప్పుడు అమ్మ చేత సృష్టించబడిన ప్రపంచంలో వస్తువులకు అతీతమైన అనే ఉపమాన యత్నం చేశారు కాని వాటికి అతీతమైనది అమ్మ లావణ్యము. వశిన్యాది దేవతలు అమూల్యమైన అద్భుతమైన ప్రతి జీవిని, సౌందర్య సంబంధిత వస్తువును స్పృశించి దానిని అధిగమించి అమ్మవారి లక్షణాలు, గుణాలు ఉన్నాయని మాత్రమే స్తోత్రం చేశారు.

అంటే, చంద్రుని కన్నా ప్రకాశవంతమైన ముఖమన్నారు కాని అంతకు మించినది ఎలా చెప్పాలో తెలుసుకోలేకపోయారు. అమ్మవారు అందరి ఊహాశక్తికీ అతీతమైయున్నారు. ఆమెను సరిపోల్చగల పద సంపద లేదు. అమ్మవారు అక్షర స్వరూపం.

శంకరులు మొదటి శ్లోకాలలో అమ్మ పాదదర్శనం చేయించారు. అమ్మ స్మితవదనం గురించి చెప్పారు కానీ రూపదర్శనం చెయ్యలేము.

అమ్మవారి దయ పిల్లవాళ్ళకు తెలుసు. కాని అమ్మరూపం కేవలం అయ్యవారికి మాత్రమే తెలుసు. కారణం అమ్మ సదాశివపతివ్రత.

అమ్మను చూడాలంటే అతి దుర్లభమైన శివసాయుజ్యం పొందాలి.

దర్శనములో రహస్యము- దర్శనము అయిన తరువాత, దర్శించువారు, దర్శించబడునది, దర్శించు క్రియ అని మూడు రకాలుగా ఉండాలి. అంటే, దృశ్యము, ద్రష్ట, దృష్టి అని మూడు వేరుగా లేకుండా అంతా ఒకటై ఉన్నప్పుడు అనుభూతి మాత్రమే మిగులుతుంది.

అమ్మవారి సౌందర్యం కేవలం పరమశివునిలో సాయుజ్యం పొంది అమ్మవారిని దర్శించాలని కఠిన తపస్సు చేసి అప్సరసలు పరమశివుని ఐఖ్యమైతున్నారు. శివశక్తులలో ఐఖ్యమైన తరువాత మూడు లేవు. తిరిగి ఒకగా ఉన్నారు. అంటే అమ్మను హృదయంలో భావన చేస్తూ భావన ద్వారా మాత్రమే పొందగలమని జగద్గురువులు చెబుతున్నారు.

అమ్మ భావనామాత్రసంతృష్ట.

అమ్మ నామాలూ ఇదే చెబుతాయి. అమ్మను సదా ధ్యానిస్తూ, భావన చెయ్యటం ద్వారా అమ్మను పొందగలము.

సర్వం శ్రీమాతపాదాలకు సమర్పిస్తూ

#day12

 

శ్రీ మాత్రే నమః

సౌందర్యలహరి 11 శ్లోకం

చతుర్భిః శ్రీకంఠైః శివయువతిభిః పంచభిరపి

ప్రభిన్నాభిశ్శంభోర్నవభిరపి మూలప్రకృతిభిః

చతుశ్చత్వారింశద్వసుదళ-కలాశ్ర - త్రివలయ-

త్రిరేఖాభిస్సార్థం తవశరణ కోణాః పరిణతాః

అర్థం:

తల్లీ! భగవతి! నలుగురు శివుల చేత శివుని కంటే వేరైన ఐదుగురు శివశక్తుల చేతను, తొమ్మిది మూల ప్రకృతులతో, అష్టదళ, షోడశదళ, త్రివలయ త్రిరేఖలను నీకు నిలయమైన శ్రీచక్రంనలుబదినాలుగు అంచులు గలదిగా అగుచున్నది. (అంటే నాలుగు శివచక్రాల, ఐదు శక్తి చక్రాలు మొత్తం నవచక్రాత్మకమై ఉన్నది.)

తే.గీ॥

శంభులైరి నాలుగు, శివ శక్తు లైదు

షోడశ దళాష్టదళముల శోభచే,న।

లుబది నాలుగంచు రథములు కల తల్లి!

కొలచెదను సంధ్యను శరణుకోరుమదిన॥

వివరణ:

ఈ శ్లోకములో శ్రీచక్రం వర్ణన వివరణ చెప్పబడింది. శంకరులు శ్రీచక్రాన్ని చక్రరాజ్యమన్నారు. పరదేవత శ్రీచక్రసంచారిణి. అంటే శ్రీచక్రంలో ఉంటుంది. శ్రీచక్ర మహారాజ్ఞి. అంటే అమ్మవారు శ్రీచక్రంలో నివసిస్తుంది. ఇది శివశక్తుల స్థానము. ఈ శ్రీచక్రం తొమ్మిది ఆవరణలుగా ఉంటుంది.

మూడు డైమెన్షలు ఉన్న శ్రీచక్రమును మేరువంటారు.

తొమ్మిది త్రికోణాలుగా, తొమ్మిది ఆవరణలుగా మనము శ్రీచక్రాన్ని దర్శిస్తాము. అంటే తొమ్మిది త్రికోణాలు ఒక లెక్క, తొమ్మిది ఆవరణలుగా మరో లెక్కగా చూడాలి.

తొమ్మిది త్రికోణాలలో శివ కోణాలు నాలుగు. శక్తి త్రికోణాలు ఐదు. పరమేశ్వరుడు స్వచ్ఛత, మోక్ష కారకం కాబట్టి  శివ త్రికోణాలు ఊర్థ్వముఖంగా ఉంటాయి. శక్తి మాయ కప్పి భూమి మీదత్రిపుతుంది కాబట్టి అధోముఖంగా ఉన్న ఐదు త్రికోణాలు శక్తి త్రికోణాలు.

ఇక తొమ్మిది ఆవరణలు ఈ ప్రకారముగా చూడాలి-

మధ్యలో బిందువు మొదటి ఆవరణ. త్రికోణము, అష్టకోణాలు, దశకోణాల చక్రాలు రెండు, పద్నాలుగు కోణాలున్న చక్రం, అష్టదళము, షోడశదళము,రెండు వృత్తాలు, భూపురత్రయము. ఇది ఆవరణల వివరాలు.

ఇందులో శివ ఆవరణలు నాలుగు, శక్తి ఆవరణలు ఐదు.

త్రికోణాలు అమ్మవారిని. వృత్రాలు అయ్యవారివి. బిందువు విస్తరిస్తే వృత్తము. వృత్తము కుంచించుకుపోతే బిందువు.

బిందువు, అష్టదళ చక్రం, షోడశదళచక్రం, భూపురం శివ చక్రాలు. చతురస్రమైన భూపురము వృత్తము నుంచి విస్తరించినది. శ్రీ చక్రం లో భూపురం (బయటి చతురస్రం).

ఇక శక్తి చక్రాలు త్రికోణాలు.

బిందువు బయటి మొదటి త్రికోణము,

అష్టకోణము, దశకోణాలు రెండు (ఒకటి అంతర్దశార్థం, రెండు బహిర్దశార్థం) పద్నాలుగు కోణాల చక్రం. మొత్తం ఐదు చక్రాలు.

బిందువు లోపలి చక్రమైతే, భూపురము పూర్తి బయటి ఆవరణము.

మనము భూపురం బయట ఉంటాము. మనం బిందువులో ఉన్న శివశక్తులను ధ్యానిస్తూ ఉండాలి. అక్కడకు చేరచమే మన జీవన గమ్యము కావాలి.

1.భూపురమును ప్రథమాఆవరణ. దీనిని ‘త్రైలోకమోహనచక్ర’మంటారు.

2. ద్వితీయ ఆవరణ - షోడశదళము. పదహారు దళాల పద్మం. దీనిని ‘సర్వాశాపరిపూరకచక్ర’మంటారు.

3.మూడవ ఆవరణ అష్టదళము. ఎనిమిది దళాల పద్మము. దీనిని ’సర్వాసంక్షోభణచక్ర’మంటారు.

4.నాలుగొవ ఆవరణ చతుర్దశారము. పద్మాలుగు కోణాల చక్రం. ఇది ‘సర్వసౌభాగ్యదాయకచక్ర’మంటారు.

5.ఐదవ ఆవరణ బహిర్దశారము. పదికోణముల చక్రం. దీనిని ‘సర్వార్ధసాధకచక్రం’.

6. ఆరవ ఆవరణ- అంతర్దశారం. పదికోణముల చక్రం. దీనిని సర్వరక్షాకరచక్రమంటారు’.

7. ఏడవ ఆవరణ అష్టకోణము. ఏనిమిది కోణాల చక్రం. దీనిని ‘సర్వరోగహారచక్ర’మంటారు.

8.ఎనిమిదవ ఆవరణ- త్రికోణము. ‘సర్వసిద్ధిప్రదచక్రం’.

9. తొమ్మిదవ ఆవరణ -బిందువు- ‘సర్వానందమైయచక్ర’మని పేరు.

ప్రతి ఆవరణలో దేవతలు ఉంటారు. వారు అమ్మవారి పరివారము. మనము చదివే ఖడ్గమాల అంతా ఈ ఆవరణలు, అందున్న శక్తుల గురించి చదువుతాము. వాటి వివరాలు మరొక్కమారు తెలుసుకోవచ్చు.

ప్రస్తుతం శ్రీచక్రం వరకూ వివరించుకుందాము.

శ్రీవిద్యా ఉపాసకులు శరీరాన్ని శ్రీ చక్రంగా ఉపాసిస్తారు. ఇది ఏ విషయమైనా, అండములో జరిగేదే, పిండాండములో, బ్రహ్మాండం లో జరుగుతుంది.

అదే మన సనాతన ధర్మం చేప్పే విషయం.

“బైందవం బ్రహ్మరంధ్రంచ మస్తకంచ త్రికోణకమ్

లలాటేష్టార పత్రంచ భృవోర్మధ్యే దశారకమ్

బహిర్దశారం కంఠేతు మన్వస్రం హృదయం భవేత్‌

నాభౌచ వసుపత్రం చ కట్యాం షోడశపత్రకమ్

వృత్తత్రయం చ ఊరుభ్యాం పద్భ్యాం భూపురత్రయమ్॥ అని చెబుతారు.

దీని అర్థం పద్మాసనం వేసుకు కూర్చున్న మానవులను శ్రీ చక్ర మహా మేరువుతో పోలికను చెబుతున్నారు.

సహస్రారం ఉన్న బ్రహ్మరంద్రం బిందు స్థానం. మస్తకం త్రికోణము. లలాటము అష్టకోణము. భ్రూమధ్యము అంతర్దశారం. కంఠం బహిర్దశారం.

హృదయము చతుర్దశారం. నాభి అష్టదళపద్మం. కటి శోడషదళపద్మం. ఊరువులు వృత్తత్రయము. పాదాలు భూపురము.

కోణాల గురించి కూడా శ్లోకములో శంకరులు చెప్పారు. పైకి చూస్తున్న నాలుగు త్రికోణాల మీద క్రిందకు చూస్తున్న ఐదు త్రికోణాలు వచ్చి కూర్చుంటే ఈ త్రికోణాలు ఖండన జరిగి మనకు 44 కోణాలు ఏర్పడుతాయి.

అలాగే అమ్మవారి గురించి, శ్రీవిద్యా రహస్యాల గురించి చెప్పే ఉపనిషత్తులలో భావనోపనిషత్తు ప్రధానమైనది. ఈ ఉపనిషత్తు మానవదేహములో శ్రీ చక్రమును గురించి వివరిస్తుంది. “నవరంధ్రరూపో దేహః నవచక్రరూపం శ్రీ చక్రం” అంటూ సాగుతుంది.

శ్రీచక్ర బిందువులో పరదేవత ఉంటుంది. ఒక్కోక్క ఆవరణలో ఎనిమిది మంది చొప్పున మొత్తం అరువై నాలుగు మంది యోగినులు సేవిస్తూ ఉంటారు. వీరిలో ఒక్కక్కరికి ఎనిమిది మంది చొప్పున యోగినులు సేవిస్తూ ఉంటారు. మొత్తం మీద 9x8x8x 576 కోట్ల యోగినులు పరమేశ్వరిని సేవిస్తూ ఉంటారు.  అందుకే అమ్మవారిని ‘మహాచతురషష్ఠికోటియోగినీ గణసేవితా’ అన్న నామముతో సేవిస్తారు.

అమ్మను తెలిపే యంత్రం రాజ్యం శ్రీచక్రమైతే, మంత్రం పంచదశి మహా మంత్రం. దీని వివరము ఇక్కడ అప్రస్తుతం.

శ్రీచక్రార్చన గురువుల ద్వారా పొందవలసి ఉంటుంది.

శ్రీచక్రం అర్చన వలన సర్వ కార్యాలు సిద్దిస్తాయి. సర్వసంపదలు కలుగుతాయి. తుదకు ముక్తి కూడా ప్రసాధిస్తుంది పరదేవత.

శ్రీచక్రాన్ని అర్పిస్తే సర్వ ప్రపంచాన్ని అర్చించినట్లే. మనము శ్రీచక్రార్చ వలన పొందే సర్వము ఈ శ్లోకము చదువుకొని పొందవచ్చును. గ్రహబాధలు తీరి సకల శుభాలు చేకూర్చే శ్రీచక్రార్చన ఫలము ఈ శ్లోకం ద్వారా మనకు ప్రసాదించిన గురువులు మరల మరల నమస్కారము చేసుకోవాలి.

సర్వం శ్రీమాత పాదాలకు సమర్పిస్తూ

#day12

 

శ్రీ మాత్రే నమః

సౌందర్యలహరి 11 శ్లోకం

చతుర్భిః శ్రీకంఠైః శివయువతిభిః పంచభిరపి

ప్రభిన్నాభిశ్శంభోర్నవభిరపి మూలప్రకృతిభిః

చతుశ్చత్వారింశద్వసుదళ-కలాశ్ర - త్రివలయ-

త్రిరేఖాభిస్సార్థం తవశరణ కోణాః పరిణతాః

అర్థం:

తల్లీ! భగవతి! నలుగురు శివుల చేత శివుని కంటే వేరైన ఐదుగురు శివశక్తుల చేతను, తొమ్మిది మూల ప్రకృతులతో, అష్టదళ, షోడశదళ, త్రివలయ త్రిరేఖలను నీకు నిలయమైన శ్రీచక్రంనలుబదినాలుగు అంచులు గలదిగా అగుచున్నది. (అంటే నాలుగు శివచక్రాల, ఐదు శక్తి చక్రాలు మొత్తం నవచక్రాత్మకమై ఉన్నది.)

తే.గీ॥

శంభులైరి నాలుగు, శివ శక్తు లైదు

షోడశ దళాష్టదళముల శోభచే,న।

లుబది నాలుగంచు రథములు కల తల్లి!

కొలచెదను సంధ్యను శరణుకోరుమదిన॥

వివరణ:

ఈ శ్లోకములో శ్రీచక్రం వర్ణన వివరణ చెప్పబడింది. శంకరులు శ్రీచక్రాన్ని చక్రరాజ్యమన్నారు. పరదేవత శ్రీచక్రసంచారిణి. అంటే శ్రీచక్రంలో ఉంటుంది. శ్రీచక్ర మహారాజ్ఞి. అంటే అమ్మవారు శ్రీచక్రంలో నివసిస్తుంది. ఇది శివశక్తుల స్థానము. ఈ శ్రీచక్రం తొమ్మిది ఆవరణలుగా ఉంటుంది.

మూడు డైమెన్షలు ఉన్న శ్రీచక్రమును మేరువంటారు.

తొమ్మిది త్రికోణాలుగా, తొమ్మిది ఆవరణలుగా మనము శ్రీచక్రాన్ని దర్శిస్తాము. అంటే తొమ్మిది త్రికోణాలు ఒక లెక్క, తొమ్మిది ఆవరణలుగా మరో లెక్కగా చూడాలి.

తొమ్మిది త్రికోణాలలో శివ కోణాలు నాలుగు. శక్తి త్రికోణాలు ఐదు. పరమేశ్వరుడు స్వచ్ఛత, మోక్ష కారకం కాబట్టి  శివ త్రికోణాలు ఊర్థ్వముఖంగా ఉంటాయి. శక్తి మాయ కప్పి భూమి మీదత్రిపుతుంది కాబట్టి అధోముఖంగా ఉన్న ఐదు త్రికోణాలు శక్తి త్రికోణాలు.

ఇక తొమ్మిది ఆవరణలు ఈ ప్రకారముగా చూడాలి-

మధ్యలో బిందువు మొదటి ఆవరణ. త్రికోణము, అష్టకోణాలు, దశకోణాల చక్రాలు రెండు, పద్నాలుగు కోణాలున్న చక్రం, అష్టదళము, షోడశదళము,రెండు వృత్తాలు, భూపురత్రయము. ఇది ఆవరణల వివరాలు.

ఇందులో శివ ఆవరణలు నాలుగు, శక్తి ఆవరణలు ఐదు.

త్రికోణాలు అమ్మవారిని. వృత్రాలు అయ్యవారివి. బిందువు విస్తరిస్తే వృత్తము. వృత్తము కుంచించుకుపోతే బిందువు.

బిందువు, అష్టదళ చక్రం, షోడశదళచక్రం, భూపురం శివ చక్రాలు. చతురస్రమైన భూపురము వృత్తము నుంచి విస్తరించినది. శ్రీ చక్రం లో భూపురం (బయటి చతురస్రం).

ఇక శక్తి చక్రాలు త్రికోణాలు.

బిందువు బయటి మొదటి త్రికోణము,

అష్టకోణము, దశకోణాలు రెండు (ఒకటి అంతర్దశార్థం, రెండు బహిర్దశార్థం) పద్నాలుగు కోణాల చక్రం. మొత్తం ఐదు చక్రాలు.

బిందువు లోపలి చక్రమైతే, భూపురము పూర్తి బయటి ఆవరణము.

మనము భూపురం బయట ఉంటాము. మనం బిందువులో ఉన్న శివశక్తులను ధ్యానిస్తూ ఉండాలి. అక్కడకు చేరచమే మన జీవన గమ్యము కావాలి.

1.భూపురమును ప్రథమాఆవరణ. దీనిని ‘త్రైలోకమోహనచక్ర’మంటారు.

2. ద్వితీయ ఆవరణ - షోడశదళము. పదహారు దళాల పద్మం. దీనిని ‘సర్వాశాపరిపూరకచక్ర’మంటారు.

3.మూడవ ఆవరణ అష్టదళము. ఎనిమిది దళాల పద్మము. దీనిని ’సర్వాసంక్షోభణచక్ర’మంటారు.

4.నాలుగొవ ఆవరణ చతుర్దశారము. పద్మాలుగు కోణాల చక్రం. ఇది ‘సర్వసౌభాగ్యదాయకచక్ర’మంటారు.

5.ఐదవ ఆవరణ బహిర్దశారము. పదికోణముల చక్రం. దీనిని ‘సర్వార్ధసాధకచక్రం’.

6. ఆరవ ఆవరణ- అంతర్దశారం. పదికోణముల చక్రం. దీనిని సర్వరక్షాకరచక్రమంటారు’.

7. ఏడవ ఆవరణ అష్టకోణము. ఏనిమిది కోణాల చక్రం. దీనిని ‘సర్వరోగహారచక్ర’మంటారు.

8.ఎనిమిదవ ఆవరణ- త్రికోణము. ‘సర్వసిద్ధిప్రదచక్రం’.

9. తొమ్మిదవ ఆవరణ -బిందువు- ‘సర్వానందమైయచక్ర’మని పేరు.

ప్రతి ఆవరణలో దేవతలు ఉంటారు. వారు అమ్మవారి పరివారము. మనము చదివే ఖడ్గమాల అంతా ఈ ఆవరణలు, అందున్న శక్తుల గురించి చదువుతాము. వాటి వివరాలు మరొక్కమారు తెలుసుకోవచ్చు.

ప్రస్తుతం శ్రీచక్రం వరకూ వివరించుకుందాము.

శ్రీవిద్యా ఉపాసకులు శరీరాన్ని శ్రీ చక్రంగా ఉపాసిస్తారు. ఇది ఏ విషయమైనా, అండములో జరిగేదే, పిండాండములో, బ్రహ్మాండం లో జరుగుతుంది.

అదే మన సనాతన ధర్మం చేప్పే విషయం.

“బైందవం బ్రహ్మరంధ్రంచ మస్తకంచ త్రికోణకమ్

లలాటేష్టార పత్రంచ భృవోర్మధ్యే దశారకమ్

బహిర్దశారం కంఠేతు మన్వస్రం హృదయం భవేత్‌

నాభౌచ వసుపత్రం చ కట్యాం షోడశపత్రకమ్

వృత్తత్రయం చ ఊరుభ్యాం పద్భ్యాం భూపురత్రయమ్॥ అని చెబుతారు.

దీని అర్థం పద్మాసనం వేసుకు కూర్చున్న మానవులను శ్రీ చక్ర మహా మేరువుతో పోలికను చెబుతున్నారు.

సహస్రారం ఉన్న బ్రహ్మరంద్రం బిందు స్థానం. మస్తకం త్రికోణము. లలాటము అష్టకోణము. భ్రూమధ్యము అంతర్దశారం. కంఠం బహిర్దశారం.

హృదయము చతుర్దశారం. నాభి అష్టదళపద్మం. కటి శోడషదళపద్మం. ఊరువులు వృత్తత్రయము. పాదాలు భూపురము.

కోణాల గురించి కూడా శ్లోకములో శంకరులు చెప్పారు. పైకి చూస్తున్న నాలుగు త్రికోణాల మీద క్రిందకు చూస్తున్న ఐదు త్రికోణాలు వచ్చి కూర్చుంటే ఈ త్రికోణాలు ఖండన జరిగి మనకు 44 కోణాలు ఏర్పడుతాయి.

అలాగే అమ్మవారి గురించి, శ్రీవిద్యా రహస్యాల గురించి చెప్పే ఉపనిషత్తులలో భావనోపనిషత్తు ప్రధానమైనది. ఈ ఉపనిషత్తు మానవదేహములో శ్రీ చక్రమును గురించి వివరిస్తుంది. “నవరంధ్రరూపో దేహః నవచక్రరూపం శ్రీ చక్రం” అంటూ సాగుతుంది.

శ్రీచక్ర బిందువులో పరదేవత ఉంటుంది. ఒక్కోక్క ఆవరణలో ఎనిమిది మంది చొప్పున మొత్తం అరువై నాలుగు మంది యోగినులు సేవిస్తూ ఉంటారు. వీరిలో ఒక్కక్కరికి ఎనిమిది మంది చొప్పున యోగినులు సేవిస్తూ ఉంటారు. మొత్తం మీద 9x8x8x 576 కోట్ల యోగినులు పరమేశ్వరిని సేవిస్తూ ఉంటారు.  అందుకే అమ్మవారిని ‘మహాచతురషష్ఠికోటియోగినీ గణసేవితా’ అన్న నామముతో సేవిస్తారు.

అమ్మను తెలిపే యంత్రం రాజ్యం శ్రీచక్రమైతే, మంత్రం పంచదశి మహా మంత్రం. దీని వివరము ఇక్కడ అప్రస్తుతం.

శ్రీచక్రార్చన గురువుల ద్వారా పొందవలసి ఉంటుంది.

శ్రీచక్రం అర్చన వలన సర్వ కార్యాలు సిద్దిస్తాయి. సర్వసంపదలు కలుగుతాయి. తుదకు ముక్తి కూడా ప్రసాధిస్తుంది పరదేవత.

శ్రీచక్రాన్ని అర్పిస్తే సర్వ ప్రపంచాన్ని అర్చించినట్లే. మనము శ్రీచక్రార్చ వలన పొందే సర్వము ఈ శ్లోకము చదువుకొని పొందవచ్చును. గ్రహబాధలు తీరి సకల శుభాలు చేకూర్చే శ్రీచక్రార్చన ఫలము ఈ శ్లోకం ద్వారా మనకు ప్రసాదించిన గురువులు మరల మరల నమస్కారము చేసుకోవాలి.

సర్వం శ్రీమాత పాదాలకు సమర్పిస్తూ

Day11

 # 

శ్రీ మాత్రే నమః

సౌందర్యలహరి- శ్లోకము 10

సుధాధారై సారైఃచరణయుగళాంతర్విగళితైః

ప్రపంచం సించంతీ పునరపి రసామ్నాయ మహసః

అవాప్య స్వాం భూమిం భుజగనిభ మధ్యుష్ఠవలయమ్

స్వమాత్మానం కృత్వా స్వపిషి కులకుండే కుహరిణి॥

అర్థము:

అమ్మా! భగవతీ!

నీ పాదాల నుంచే జాలువారు అమృతం తో శరీరములోని 72వేల నాడులూ తడుపుతున్నావు. అమృతకాంతులు గల చంద్రుని వీడి, నీ స్వస్థలమైన ఆధారచక్రమైన మూలాధారాన్ని చేరి సర్పాకృతిలో తామరతూడలో ఉండే సన్నని రంధ్రలా ఉంటే సుషుమ్నా మార్గం కొనక్రింద కుండలినీ శక్తిగా నిద్రిస్తున్నావు. 

తేగీ

పాదముల జారు పీయూషపాతమందు

సర్వ నాడుల్ తడిసి ప్రకాశమయి వెలుగు।

కుండలినిగ మూలాధార కుహర మెరగు

కొలిచెదను సంధ్యను శరణు గోరి మదిన॥

వివరణ:

మునుపు శ్లోకములో కుండలిని లేచి సహస్రారం చేరే పద్ధతి చెప్పిన జగద్గురువులు ఇందు కుండలిని తన స్వస్థానం చేరటం గురించి చెబుతున్నారు. 

సహస్రారం చంద్రమండల స్థానము. శ్రీవిద్యలో కూడా ఈ విషయమై ఎంతో విపులంగా చెబుతారు. శరీరం అగ్నిసూర్యషోమాత్మకం. అంటే అగ్నితత్త్వం, సూర్యతత్త్వం, చంద్రతత్త్వం. ఆజ్ఞా నుంచి అంటే భృకుటి నుంచి పైకి చంద్రలోకము. అందుకే శివునకి చంద్రుడు శిరస్సున కనపడటంలో భావార్థమిదే. 

ఈ శ్లోకం లో చెప్పిన విషయానికొస్తే అమ్మవారు సహస్రారం చేరినప్పుడు అమ్మవారి పాదాల నుంచి అమృతం స్రవించి ఆ అమృతంలో సమస్త నాడీ మండలం తడుస్తుంది. 

సాధకులు ప్రాణాయామంతో రేచక కుంభకములతో సాధన చేస్తాడు. ఆ సమయంలో పద్మాసనంలో ఉండి ఖేచరీ ముద్రలో ఉంటారు. ఖేచరి ముద్రలో ఉండగా సహస్రారం చేరిన కుండలి సుధావృష్టి కురిపిస్తుంది. అది సాధకులు గొంతు తడుపుతుంది. దీని మూలంగా వారి ఆయుష్యు పెరుగుతుంది.ఆనందం అనుభవమవుతుంది. ఆ రుచిలో మునిగియుంటాడిక సాధకుడు. 

కుండలినీ తిరిగి తన స్వస్థలానికి చేరి ముడుచుకుంటుంది. 

మూడున్న చుట్లుకు కారణం మానవ జన్మకు పూర్వపు జన్మల సంస్కారాలవి. మునుపు ఖనిజ కక్ష్య, వృక్ష్య కక్ష్య, జంతు కక్ష్య దాటి మానవు జన్మ తీసుకుంటాడు జీవుడు. అర చుట్టూ సాధన ద్వారా సాధించి జీవితం పరిపూర్ణం చేసుకోవటం మానవుల కర్తవ్యం. 

మానవ జన్మ కర్తవ్యం మనకు శంకరులు ఈ శ్లోకము ద్వారా గుర్తు చేస్తున్నారు. 

ఈ దివ్యజ్ఞానము మనకు పంచిన జగద్గురువులకు మనమేమిచ్చి ఋణం తీర్చుకోగలము ఒక్క నమస్కారము తప్ప. 

సర్వం శ్రీమాత పాదాలకు సమర్పిస్తూ

Day10

సౌందర్య లహరి - 9వ శ్లోకం

మహీం మూలాధారే కమపి మణిపూరే హుతవహం స్థితం స్వాధిష్ఠానే హృది మరుతమాకా

।

మనోపి భ్రూమధ్యే సకలమపి భిత్త్వా కులపథం సహస్రారే పద్మే సహ రహస్య పత్యా విహరస

॥

మహిం మూలాధారే కమపి మణిపూరే హుతవహం

స్థితం స్వాధిష్ఠానే హృది మారుతమాకాశముపరి|

మనో'పి భ్రూమధ్యే సకలమపి భిత్త్వా కులపథం

సహస్రారే పద్మే సహ రహసి పత్యా విహారసే||

అర్థం: మహి - భూమి మూలకం; మూలాధార - మూల చక్రం; కామపి (కాంపాక) - నీటి మూలకం; మణిపూర్ - నాభి చక్రం; హుతవహం స్థితం - దీనిలో ఉన్న అగ్ని మూలకం; స్వాధిష్టానే - స్వాధిష్టాన చక్రం; హృది - హృదయ చక్రం; మరుతం - గాలి మూలకం; ఆకాశము - ఆకాశం మూలకం; ఉపరి - ఈ చక్రాల పైన (విశుద్ధి చక్రాన్ని సూచిస్తుంది); మనో'పి - మనస్సు యొక్క తత్వం; భ్రూమధ్యే - కనుబొమ్మల మధ్య (మూడవ కన్ను లేదా ఆజ్ఞాచక్ర); సకలమపి భిత్వా కులపథం - కుల మార్గాన్ని ( కుండలినీ మార్గం ) విచ్ఛిన్నం చేయడం; సహస్రారే పద్మే - వేయి రేకుల తామర; సహ రహసి పత్యా విహారసే - మీ భార్య శివునితో ఏకాంతంలో ఉండండి.  

"సహస్రారం (కిరీట చక్రం) అని పిలువబడే వెయ్యి రేకుల కమలంలో మీరు మీ భార్య శివుడితో ఏకాంతంలో ఉంటారు, మూలాధార చక్రంలో భూమి మూలకాన్ని, మణిపుర చక్రంలో నీటి మూలకాన్ని, స్వాధిష్టాన చక్రంలో అగ్ని మూలకాన్ని, అనాహత చక్రంలో గాలి మూలకాన్ని మరియు ఈ నాలుగు చక్రాల పైన ఉంచబడిన విశుద్ధి చక్రంలో ఆకాశ మూలకాన్ని గుచ్చుతారు; ఆజ్ఞాచక్రంలో మనస్సు యొక్క తత్వాన్ని ఆ విధంగా కుల మార్గాన్ని దాటి వెళుతుంది."

పరాశక్తికి మూడు రూపాలు ఉన్నాయి - స్థూల, సూక్ష్మ మరియు సూక్ష్మ. స్థూల రూపం అంటే మనం పూజించే ఆమె వివిధ రూపాలు. ఆమె సూక్ష్మ రూపం కామకళా, దీనిని లలితా సహస్రనామం 322 లో చర్చించారు. ఈ రూపం ఆమె భార్య శివుడికి తెలుసు మరియు ఆమె రహస్య రూపంగా పరిగణించబడుతుంది. ఆమె సూక్ష్మ రూపం కుండలినీ, దీనిని ఈ శ్లోకంలో చర్చించారు. కుల అంటే శక్తిని ఆరాధించేవారు. వారిని శాక్త-లు అని పిలుస్తారు.

ఈ శ్లోకానికి మరియు ఇతర తంత్ర గ్రంథాలకు మధ్య గణనీయమైన వ్యత్యాసం ఉంది. ఈ శ్లోకం నీటి మూలకం మణిపుర చక్రం అని చెబుతుంది; కానీ తాంత్రిక గ్రంథాలు అగ్ని మూలకం మణిపుర చక్రాన్ని సూచిస్తాయని చెబుతున్నాయి. అదే విధంగా, ఈ శ్లోకం స్వాధిష్టాన చక్రం అగ్ని మూలకం అని చెబుతుంది; కానీ తాంత్రిక గ్రంథాలు స్వాధిష్టాన చక్రం నీటి మూలకం అని చెబుతున్నాయి. ప్రతి చక్రం ఒక బీజంతో ముడిపడి ఉంటుంది. స్వాధిష్టానాన్ని బీజ వం (वं) మరియు మణిపురం బీజ రం (रं) ద్వారా సూచించబడుతుంది. ప్రతి మూలకం కూడా బీజ ద్వారా సూచించబడుతుంది మరియు అగ్నికి బీజాన్ని రం మరియు నీరు వం. ఈ బీజ-లు సంబంధిత చక్రాల మధ్యలో ఉంచబడ్డాయి మరియు అన్ని తాంత్రిక గ్రంథాలు ఈ బీజ-లను మొదటి ఐదు చక్రాలలో ఏకగ్రీవంగా అంగీకరిస్తాయి. కానీ, ఈ శ్లోకానికి సంబంధించినంతవరకు, మణిపుర చక్రం మరియు స్వాధిష్టాన చక్రం యొక్క అంశాలు పరస్పరం మార్చుకోబడ్డాయి. అన్ని తాంత్రిక గ్రంథాలు లలితా సహస్రనామంతో వెళ్తాయి. అందువల్ల, ఎటువంటి గందరగోళాన్ని నివారించడానికి, ఈ శ్లోకాన్ని లలితా సహస్రనామం మరియు తాంత్రిక గ్రంథాల ఆధారంగా ఇక్కడ వివరించబడింది. శంకరాచార్యుల అసలు శ్లోకాన్ని తిరిగి వ్రాసేటప్పుడు ఈ 'దోషం' జరిగి ఉండవచ్చు.  

పరాశక్తి మూలాధారం అని పిలువబడే మూల చక్రంలో నివసిస్తుంది, ఇది పెరినియంలో ఉంది. పెరినియం విసర్జన మరియు సంతానోత్పత్తి అవయవాల మధ్య ఉంది. మూలాధార స్థానం స్త్రీలలో పెరినియం కాదు, కానీ గర్భాశయం యొక్క బాహ్య ద్వారం లోపల ఉంటుందని కూడా చెబుతారు. ఆమె ఉత్తేజితమైనప్పుడు, ఆమె వెన్నుపాము యొక్క కేంద్ర కాలువ ద్వారా పైకి వెళుతుంది, దీనిని మేరు అని కూడా పిలుస్తారు . మేరు లోపల వజ్రిణి లేదా వజ్రా అని పిలువబడే మరొక సూక్ష్మ నాడి (నాడి) ఉంది. వజ్రిణిలో చిత్రిణి అని పిలువబడే సూక్ష్మమైన నాడి ఉంది, దాని ద్వారా ఆమె కుండలిని రూపంలో తన భార్య శివుడితో ఏకం కావడానికి ఉన్నత చక్రాలకు ఎక్కుతుంది. ఈ మూడు నాడులు ఇచ్ఛా శక్తి, జ్ఞాన శక్తి మరియు క్రియా శక్తిని సూచిస్తాయి.

మొదటి ఐదు చక్రాలు లేదా మానసిక కేంద్రాలలో ప్రతి ఒక్కటి ఐదు ప్రధాన అంశాలతో సంబంధం కలిగి ఉంటాయి - భూమి, నీరు, అగ్ని, గాలి మరియు ఆకాశ (ఈథర్). ఈ అంశాల క్రమాన్ని మనం పరిశీలించినప్పుడు, భూమి అత్యంత స్థూలమైనది మరియు ఆకాశ సూక్ష్మమైనది. ఒక సాధకుడు కుండలినీని ధ్యానం చేసినప్పుడు, అతని అవగాహన స్థూల నుండి సూక్ష్మానికి మరియు తరువాత సూక్ష్మమైన (ఆజ్ఞాచక్ర)కి వెళుతుంది. తైత్తిరీయ ఉపనిషత్తు ఆకాశ నుండి గాలి ఉద్భవించిందని; గాలి నుండి అగ్ని ఉద్భవించిందని; అగ్ని నుండి నీరు ఉద్భవించిందని; నీటి నుండి భూమి ఉద్భవించిందని చెబుతుంది. కాబట్టి, సూక్ష్మమైన మూలకం నుండి, స్థూల మూలకం ఉద్భవించిందని స్పష్టమవుతుంది. స్థూలమైన మూలకం భూమితో ప్రారంభించి, ఇతర అంశాలు గొంతు చక్రంలో సూక్ష్మమైన మూలకం ఆకాశంతో ముగిసే ఉన్నత చక్రాలతో సంబంధం కలిగి ఉంటాయి.

మొదటి ఐదు దిగువ చక్రాలకు ఒక్కొక్క బీజం ఉంటుంది. మూలాధారానికి లం (लं); స్వాధిష్టానానికి వం (वं); మణిపూరానికి రం (रं), అనహతకు యం (यं), విశుద్ధికి హం (हं); ఆజ్ఞాచక్రానికి రెండు బీజ-స్ హ (ह) మరియు క్ష (क्ष) ఉన్నాయి. సంస్కృతంలో 50 అక్షరాలు ఉన్నాయి మరియు ఈ 50 అక్షరాలన్నీ వెయ్యి రేకులను కలిగి ఉన్న సహస్రారంలో ఉంచబడ్డాయి. ఈ రేకులలో ప్రతిదానికి ఒక అక్షరం ఉంటుంది; అందువల్ల ఒక అక్షరాన్ని 20 సార్లు ఉంచారు. సంస్కృతంలో అక్షరాల సంఖ్యపై భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నాయి. కొందరు ఇది 51 అని మరియు మరికొందరు 50 అని అభిప్రాయపడ్డారు.

ఆమె మూలాధారం నుండి పైకి వెళ్ళినప్పుడు, ఆమె స్థూలమైన భూమిని దాటవలసి ఉంటుంది. ఒక సాధకుడు కుండలినిని సరిగ్గా మేల్కొన్నప్పుడు, అతను భౌతిక అనుబంధాల నుండి దూరంగా వెళ్లడం ప్రారంభిస్తాడు. మూల చక్రం నుండి మేల్కొన్న వెంటనే, గ్రంథి అని పిలువబడే ఒక అడ్డంకి ఏర్పడుతుంది, ఇది ఆమె పైకి కదలికను నిరోధిస్తుంది. గ్రంథం అంటే తేనెగూడు లాంటి ముడి. ఈ ముడులు ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడి ఉన్న నరాలు ద్వారా ఏర్పడతాయి. తదుపరి ఉన్నత చక్ర స్వాధిష్టానాన్ని చేరుకోవడానికి, ఈ ముడిని గుచ్చాలి. సాధకుడు కొన్ని ఆసనాలు, శ్వాస వ్యాయామాలు మరియు అవగాహన ద్వారా ఈ ముడిని గుచ్చాలి. ఈ ముడిని విప్పినప్పుడు, ఆమె బ్రహ్మగ్రంథి అని పిలువబడే ఈ గ్రంథిని హాయిగా దాటుతుంది.

బ్రహ్మగ్రంథిని కుట్టిన తర్వాత, ఆమె స్వాధిష్ఠాన చక్రానికి చేరుకుంటుంది, ఇది నీటి మూలకం (ఈ శ్లోకం ప్రకారం, ఇది అగ్ని మూలకం). ఈ మానసిక కేంద్రం కోకిక్స్ లేదా తోక ఎముక అని పిలువబడే వెన్నుపాము యొక్క కొన వద్ద ఉంది. సాధకుడి స్పృహ ఇప్పుడు ఆమెపై ఎక్కువ దృష్టి పెడుతుంది, కానీ నిరంతరం దృష్టి పెట్టదు. అప్పుడు ఆమె నాభి వెనుక వెన్నెముకలో ఉన్న నాభి చక్రం, మణిపుర చక్రం వైపు కదులుతుంది. అగ్ని మూలకం ఈ చక్రంతో సంబంధం కలిగి ఉంటుంది (ఈ శ్లోకం ప్రకారం, ఆ మూలకం నీరు). ఈ చక్రంలో జఠరాగ్ని అనే అగ్ని ఉంది, ఇది మనం తినే ఆహారాన్ని జీర్ణం చేస్తుంది. పిండం బొడ్డు తాడు ద్వారా తల్లి జరాయువుతో అనుసంధానించబడి ఉంటుంది కాబట్టి నాభి చక్రం ముఖ్యమైన చక్రాలలో ఒకటి. అన్ని చక్రాలు శరీరం ముందు మరియు వెనుక రెండింటిలోనూ తెరుచుకుంటాయి. మణిపుర చక్రం మరియు అనాహత చక్రం మధ్య, విష్ణు గ్రంథి అని పిలువబడే మరొక ముడి ఉంది. ఈ గ్రంథిని ఆసనాలు, శ్వాస వ్యాయామాలు మరియు బ్రహ్మగ్రంథి విషయంలో వలె అవగాహన ద్వారా కూడా సడలించాలి. ఈ గ్రంథిని సడలించిన తర్వాత, ఆమె హృదయ చక్రానికి చేరుకుంటుంది. హృదయ చక్రం, దీనిని అనాహత చక్రం అని కూడా పిలుస్తారు మరియు వాయు మూలకం ద్వారా ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది. ఈ మానసిక కేంద్రం జీవ హృదయంలో ఉంచబడలేదు, కానీ నాభి చక్రానికి కొంచెం పైన, జీవ హృదయం పక్కన సరళ రేఖలో ఉంటుంది. ఈ చక్రం సక్రియం చేయబడితే, ఆకాంక్షకుడు పరిమిత ప్రేమ నుండి సార్వత్రిక ప్రేమకు వెళ్లడం ఖాయం.

హృదయ చక్రం నుండి, ఆమె తదుపరి ఉన్నత చక్రానికి, విశుద్ధి చక్రం అని పిలువబడే గొంతు చక్రానికి వెళుతుంది. ఇది రెండు కాలర్ ఎముకలు కలిసిపోయే మనుబ్రియం అనే ప్రాంతంలో ఉంచబడుతుంది. ఈ చక్రం యొక్క వెనుక భాగం మెడ వెనుక భాగంలో ఉంటుంది. ఈ చక్రం పూర్తిగా సక్రియం అయినప్పుడు, సాధకుడు వాక్చాతుర్య నైపుణ్యాలతో ఆశీర్వదించబడతాడు. విశుద్ధి నుండి, ఆమె మూడవ కన్ను అని పిలువబడే ఆజ్ఞాచక్రానికి వెళుతుంది.

ఆజ్ఞాచక్రం రెండు కనుబొమ్మల కేంద్ర బిందువు పైన ఉంచబడింది. ఈ చక్రం ఏ మూలకాలతోనూ సంబంధం కలిగి ఉండదు, ఎందుకంటే ఐదు మూలకాలు ఐదు దిగువ చక్రాలచే కప్పబడి ఉంటాయి. ఆజ్ఞాచక్రం మనస్సుతో సంబంధం కలిగి ఉంటుంది. ఇక్కడే ఒకరి గురువు ఆజ్ఞ అందుతుంది. ఈ చక్రం ద్వారా దైవిక సంభాషణ జరుగుతుంది. ఆజ్ఞాచక్రం పూర్తిగా చురుకుగా ఉంటే, మిగిలిన ఐదు దిగువ చక్రాలు కూడా చురుకుగా ఉన్నాయని అర్థం. ఆజ్ఞాచక్రం నుండి, ఆమె సహస్రారం అని పిలువబడే కిరీట చక్రానికి వెళుతుంది. సహస్రారం చక్రం కాదు; ఇది శివుని నివాసం. ఆజ్ఞాచక్రం నుండి సహస్రారానికి ఆమె కదలిక ఆమె కృప వల్లనే జరుగుతుంది. శ్వాస, ముద్రలు, కనుబొమ్మల యొక్క నిర్దిష్ట కదలిక మరియు అధిక స్థాయి ఏకాగ్రత మాత్రమే ఆమెను శివుని వైపు అధిరోహించడంలో సహాయపడతాయి. సహస్రారాన్ని చేరుకునే ముందు, ఆమె ఆజ్ఞాచక్రం పైన ఉంచిన పన్నెండు చిన్న చక్రాల గుండా వెళుతుంది. ఆమె సహస్రారానికి చేరుకున్నప్పుడు, ఆమె తన భార్యతో మాత్రమే కాకుండా, తన ప్రభువుతో కూడా శివుడితో కలుస్తుంది. ఈ సమయంలో, కపాలం నుండి గొంతు వైపు ఒక అమృత పదార్థం ప్రవహిస్తుంది. ఇది కుండలినీ ధ్యానంలో పరిపూర్ణతను సాధించడానికి సూచన. దీనిని శరీరంలోకి చొచ్చుకుపోనివ్వకూడదు మరియు కేచరిముద్ర (పై అంగిలిని తాకేలా నాలుకను మడతపెట్టడం) ఉపయోగించి వెనక్కి నెట్టాలి.

ఈ రోజుల్లో ఆచరిస్తున్నట్లుగా కుండలినీ ధ్యానం అంత సులభం కాదు. కుండలినీని ఉత్తేజపరచడం అనేది పూర్తి ఆధ్యాత్మిక పరిపూర్ణతను పొందిన గురువు మాత్రమే చేయగలడు. ఆయన తన శక్తిని తన శిష్యుడి శరీరంలోకి పంపడం ద్వారా కుండలినీని మేల్కొల్పుతాడు. అరుదైన సందర్భాల్లో, ఒకరి మంచి కర్మల కారణంగా కుండలినీ దానంతట అదే పైకి వెళుతుంది. అయితే, శ్వాస, ఆసనాలు, బంధాలు. ముద్రలు మరియు ఉద్దేశ్య ఏకాగ్రత ద్వారా పరిపూర్ణతను పొందవచ్చు.

లలితా సహస్రనామం 98 సమయాచార-తత్పరా కుండలిని ఆరాధన గురించి మాట్లాడుతుంది. సౌందర్య లహరి మొత్తం సమయాచార తంత్రంపై ఆధారపడి ఉంటుంది.

మూలాధార చక్రం నుండి ప్రారంభించి, కుండలినీ చక్రంలో లలితను పూజించడాన్ని సమయాచారము అంటారు. శివుడు స్వయంగా శక్తికి చెప్పినట్లుగా, పురాతన గ్రంథమైన రుద్రయామాలలో ఇది వివరించబడింది. ఈ నామం అంటే ఆమెకు సమయాచార పూజ అంటే ఇష్టమని అర్థం. ఈ పూజను మానసికంగా మాత్రమే చేయవచ్చు. గురువు నుండి దీక్ష ఈ పూజలో మొదటి అడుగు. ఈ దీక్ష గురువు శిష్యుడికి చేసే పూర్ణ అభిషేకం (మంత్ర స్నానం)లో ముగుస్తుంది. గురువు దీక్ష కుండలినీని శిష్యుడు శిరస్త్రాణం నుండి ఆరు చక్రాలకు అధిరోహించేలా చేస్తుంది. గురువు తన శిష్యుడిని ప్రతి స్థాయిలో మరియు ప్రతి చక్రంలో నడిపిస్తాడు. శిష్యుడు స్వయంగా ఎక్కడి నుండి ముందుకు సాగగలడో ఆ నిర్దిష్ట దశను చేరుకున్నాడని శిష్యుడు ఒప్పించకపోతే గురువు మంత్ర స్నానం చేయడు. శిష్యుడు సరైన ఆత్మసాక్షాత్కార మార్గాన్ని అనుసరించకపోతే గురువు కూడా ఈ కర్మను ఆచరించడు. ఈ మంత్ర స్నానం తర్వాత, మహా వేద సంస్కారం అనే అగ్ని ఆచారం ఉంది. ఈ మహా వేద సంస్కారం సంవత్సరానికి ఒకసారి జరిగే మహా నవమి (దసరా ఉత్సవాలలో తొమ్మిదవ రోజు) రోజున మాత్రమే చేయబడుతుంది. అటువంటి అన్ని లాంఛనాలను పూర్తి చేసిన తర్వాత, సాధకుడు (సాధకుడు) ఒక ఏకాంత ప్రదేశానికి వెళ్లి తన సమయాచార ధ్యానాన్ని ప్రారంభించాలి, అంటే ఆరు చక్రాలు మరియు సహస్రారాలపై ధ్యానం చేయాలి. ఈ పూజకు ఒక నిర్దిష్ట విధానం ఉంది.

కుండలినిని మూలాధార చక్రం నుండి మేల్కొలిపి మూలాధార చక్రంలోకి తీసుకువెళతారు. ఈ చక్రంలో ఆమె తన సూక్ష్మ రూపంలో మంత్ర రూపంలో ఉంటుంది. మూలాధార చక్రం నుండి, ఆమెను తదుపరి ఉన్నత చక్రం అయిన స్వాధిష్టాన చక్రంలోకి తీసుకువెళతారు. ఈ చక్రంలో ఆమెను మానసికంగా పూజించాలి. ఈ దశలో ఆమె తన సూక్ష్మ రూపంలోని కామకళా రూపంలో ఉంటుంది. ఈ చక్రంలో పూజ తర్వాత, ఆమెను గొప్ప దుస్తులు మరియు ఆభరణాలతో అలంకరిస్తారు. ఆమెతో సంబంధం ఉన్న ప్రతిదీ ఎరుపు రంగులో ఉంటుందని మనం గుర్తుంచుకోవాలి. తరువాత ఆమెను మణిపురక చక్రంలోకి తీసుకువెళతారు. ఈ దశలో, సాధకుడి స్థూల శరీరంలో మార్పులు సంభవిస్తాయి. అతని చుట్టూ ఉన్న వ్యక్తులు ఈ మార్పులను గమనించడం ప్రారంభిస్తారు. ఈ చక్రంలో, ఆమెకు అర్ఘ్యం, పాద్యం మొదలైనవి (చేతులు మరియు కాళ్ళు కడుక్కోవడం) అందిస్తారు మరియు సాధకుడు చేసిన నైవేద్యాలను ఆమె అంగీకరిస్తుంది. తరువాత ఆమెను సింహాసనాన్ని అలంకరించమని 8వ శ్లోకంలో చర్చించారు. ఈ చక్రంలో ఆమె తన సూక్ష్మ రూపంలో అంటే కుండలినీలో ఉంటుంది. నాభి చక్రం నుండి మాత్రమే కుండలినీ శక్తికి కుండలినీ అనే పేరు వస్తుంది. ఈ చక్రం నుండి, ఆమె చాలా శక్తివంతమవుతుంది. ఇది లోపల జరిగే మానసిక పూజ అని గుర్తుంచుకోవాలి.

తరువాత ఆమెను హృదయ చక్రం లేదా అనాహత చక్రంలోకి తీసుకువెళతారు, అక్కడ ఆమెకు తమలపాకులు సమర్పిస్తారు (కర్పూర వీతికా - లలితా సహస్రనామం 26). తరువాత ఆమెను విశుద్ధి చక్రంలోకి తీసుకువెళతారు, అక్కడ ఆరతితో పూజిస్తారు. ఆరతి అంటే స్వచ్ఛమైన నెయ్యి (స్పష్టమైన వెన్న) తో వెలిగించిన వివిధ రకాల దీపాలను సమర్పించడం (చూపించడం). అటువంటి ప్రతి ఆరతికి దాని స్వంత ప్రాముఖ్యత ఉంది. ఉదాహరణకు, పంచ ఆరతి అంటే ఐదు అంశాలు, 'పూర్ణ కుంభ ఆరతి' అంటే ప్రతిదీ సంపూర్ణత నుండి సృష్టించబడిందని మరియు ప్రతిదీ సంపూర్ణతలో విలీనం అవుతుందని సూచిస్తుంది. విశుద్ధి చక్రం నుండి, ఆమెను ఆజ్ఞా చక్రంలోకి తీసుకువెళతారు, అక్కడ 'కర్పూర ఆరతి' అర్పిస్తారు. కర్పూర ఆరతి అంటే కర్పూరంతో వెలిగించిన ఆరతి. కర్పూరంతో చేసే ఆరతికి చాలా ప్రాముఖ్యత ఉంది (ఈ రోజుల్లో స్వచ్ఛమైన కర్పూరం సులభంగా లభించదు. స్వచ్ఛమైన కర్పూరం అందుబాటులో లేకపోతే, నెయ్యి దీపం వాడటం మంచిది, దీనివల్ల కాలుష్యం ఉండదు. అశుద్ధ కర్పూరం నుండి వచ్చే మసి ఆచారాల సమయంలో ఉండే శక్తి స్థాయి యొక్క స్వచ్ఛతను ప్రభావితం చేస్తుంది.) ఆమెను తీపి వాసనగల పువ్వులు మరియు సుగంధ ద్రవ్యాల దండలతో అలంకరిస్తారు. ఈ దశలో ఆమెను వధువుగా ఊహించుకోవాలి. తరువాత ఆమెను సహస్రారానికి తీసుకువెళతారు, అక్కడ శివుడు ఆమె కోసం వేచి ఉంటాడు. ఆమె సహస్రారంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, వారి చుట్టూ ఒక ముసుగు వేయబడుతుంది మరియు సాధకుడు ఆమె తిరిగి రావడానికి వేచి ఉంటాడు. ఆమె ఇక్కడ చాలా శృంగారభరితంగా మారుతుంది. ఆమె సహస్రారం నుండి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, ఆమెను తిరిగి మూలాధార చక్రానికి తీసుకువెళతారు. దీనిని సమయాచార ఆరాధన అంటారు.

ఈ శ్లోకం శంకరచార్యుని ప్రధాన రచనలలో ఒకటి. ఆచార ఆరాధన కంటే మానసిక ఆరాధన శక్తివంతమైనదని ఆయన స్పష్టంగా సూచిస్తున్నారు. కుండలిని ఉన్నత చక్రాలకు అధిరోహించిన తర్వాత, సాధకుడు క్రమంగా యోగిగా రూపాంతరం చెందుతాడు. యోగి అంటే వ్యక్తిగత చైతన్యం పరమ చైతన్యంలో విలీనం అయిన వ్యక్తి. ఇది జీవాత్ముని పరమాత్మతో విలీనం పూర్తి చేస్తుంది. కానీ, అతను తన కర్మల జాడలు గడిచిపోయి చివరికి పునర్జన్మ పొందకుండా మరణించే వరకు యోగిగా జీవిస్తూనే ఉంటాడు.

ప్రతి చక్రం యొక్క వివరణాత్మక విశ్లేషణ లలితా సహస్రనామం 475 నుండి 534 వరకు అందించబడింది. కుండలిని గురించి పూర్తి చర్చను 'కుండలిని' లేబుల్‌లో చదవవచ్చు.

 యంత్రం

‘‘మహీం మూలధారే కమపి మణిపూరే హుతావహమ్

స్థితం స్వాధిష్టానే హృది మారుతమాకాశముపరి!

మనోపి భ్రూమధ్యే సకలమపి భిత్వా కులపథమ్

సహస్రారే పద్మే సహ రహసి పథ్యా విహారసే!'

సాహిత్యపరమైన అర్థం: మూలాధార, మణిపూర, స్వాధిష్టాన, అనాహత, విశుద్ధి మరియు ఆజ్ఞా చక్రాలను (ప్లెక్సెస్) ఛేదించడం మరియు పృథ్వి (భూమి), అపస (నీరు), తేజస (అగ్ని), వాయు (గాలి), ఆకాశ (అగ్ని) దాటడం. ఈథర్) మరియు మానస (మనస్సు)- సంబంధిత చక్రం యొక్క తత్వాలు, నీవు సహస్రార ఏకాంతంలో నీ భార్యతో సుషుమ్నా క్రీడ ద్వారా ఆరోహణ - తలపై వేల రేకుల కమలం.

పూజా విధానం: యంత్రాన్ని బంగారు పళ్ళెంలో తయారు చేయాలి, కస్తూరి ముద్దతో పూయాలి. ఈశాన్య దిశగా కూర్చోండి. ఈ శ్లోకాన్ని 1008 (1000) సార్లు, ప్రతిరోజూ 45 సార్లు జపించండి.

అర్చన: తెల్లటి పుష్పాలను సమర్పించే లలిత్ త్రిశతి కీర్తన.

నైవేద్యాలు: వండిన అన్నం, తీపి పాలు-పిండి, కొబ్బరికాయలు మరియు తేనె.

ప్రయోజనకరమైన ఫలితాలు: ఎక్కువ కాలం హాజరుకాని వ్యక్తులు తిరిగి రావడం, అంశాలపై పట్టు సాధించడం.

సాహిత్య ఫలితాలు: చక్రాల సమతుల్యత మరియు క్రియాశీలత. శరీరంలోని మూలకాల సమతుల్యత మరియు మూలకాలకు సంబంధించిన వ్యాధుల చికిత్స. జీవిత భాగస్వామితో మంచి అవగాహన ఏర్పడుతుంది

శ్రీమాత్రే నమః

సౌందర్యలహరి 9 శ్లోకము

“మహీం మూలాధార్ కమపి మణిపూరే హుతవహం

స్థితం స్వాధిష్ఠానే హృది మరుతమాకాశ ముపరి

మనోఽపి భ్రూమధ్యే సకలమపి భిత్త్వాకులపథం

సహస్రారే పద్మే సహరహసి పత్యా విహరసే॥”

అమ్మా! భగవతీ! నీవు మూలాధారంలో ఉన్న భూతత్త్వాని, అనాహతచక్రంలో వాయుతత్త్వాని, విశుద్ధచక్రంలో ఆకాశతత్త్వాని, ఆజ్ఞాచక్రంలో మనస్తత్త్వాని, సుషుమ్నా మార్గం ద్వారా ఛేదించి సహస్రారంలో ఉన్న నీ భర్త సదాశివుని చేరి విహరిస్తున్నావు.

తేగీ॥

మాత నీవు మూలాధార మందునున్న

కుండలినివి ముడులు విడగొట్టి వడిగ।

పరుగిడి కలుతు పతియగు పరమశివుని

కొలచెదను సంధ్యను శరణుకోరి మదిన॥

జనని నీ స్పర్శపొందిన చ క్రములారు

వెలుగుతీగగ పద్మము విరయులోన।

జీవుడగును శ్రీచక్రముగ  జిలుగులిడగ

కొలచెదను సంధ్యను శరణుకోరి మదిన॥

వివరణ:

ముందు రెండు శ్లోకాలలో అమ్మవారి రూపు, చిరునామా చెప్పిన తరువాత జగద్గురువులు ఈ శ్లోకములో శ్రీవిద్యా విశేషములను అమ్మ వారి సూక్ష్మతర రూపమైన కుండలిని శక్తినీ, గమనాన్ని మనకు చెబుతున్నారు. భగవతి

యోగసాధనా క్రమములో ఏ విధముగా చలించి, సాధకులను తరింపచేస్తుందో సంక్షిప్తంగా బీజప్రాయంగా ఈ శ్లోకము చెబుతుంది. ఈ శ్లోకం దివ్యమైనది. సౌందర్యలహరిలో మిగిలిన శ్లోకాలన్నీ ఒక ఎత్తు, ఈ శ్లోకమొక్కటి ఒక ఎత్తుగా చెబుతారు. ఇందు కుండలినీ శక్తిగా భగవతి గమనము, చక్రాల గురించి, వాటి తత్త్వాల గురించి చెప్పబడింది. సర్వయోగరహస్యము ఈ శ్లోకములో నిబిడీకృతమైనాయి. 

వెన్నెముక జీవులలో రెండు రకాలుంటారు. 

అడ్డంగా వెన్నెముక ఉన్న జీవులను తిర్యక్ జీవులంటారు. నిట్టనిలువు వెన్నెముక గల జీవి మానవుడు. నిలువు వెన్నెముక ఉన్న జీవి సాధనతో కుండలినీ శక్తిని జాగృతి చేసి మొక్షం పొందగలరు. మిగిలిన ఏ జీవికీ ఈ కుండలినీ జాగృతి చేసుకునే శక్తిలేదు. కాబట్టి మానవజన్మ అంత విశేషమైనది. 

నాడులు 72వేలు. నాడులు నరాలు కావు. ఈ నాడులలో మూడు నాడులు ముఖ్యమైనవి. 

ఇడా,పింగళ, సుషుమ్నానాడులు.  

“దక్షిణే పింగళానాడీ, ఇడా చ వామ నిశ్వాసా” అన్నారు. కుడివైపు పింగళా, వెడమవైపు ఇడా. నడిమి సుష్మున్నానాడి. 

ఇడా నాడి చంద్రనాడి. పింగళ సూర్యనాడి. సూర్య చంద్రులు ఉచ్ఛ్వాసనిశ్వాసలలో తిరుగుతుంటారు. సూర్యచంద్రులు ఇలా తిరుగుతూ చంద్రుడు అమృతాన్ని ప్రసరిస్తాడు. సూర్యుడు హరిస్తాడు. 

వీళ్ళు ఇద్దరూ ఆధారచక్రం అంటే మూలాధారములో కలుస్తారు. సూర్యచంద్రులు మూలాధారంలో కలిసినప్పుడు అది అమవాస్య. వీరిరువురూ తిరిగి ఊర్థ్వంగా ప్రయాణించి ఆజ్ఞా చక్రంలో

కలుస్తారు. అది వారణాసీ అంటారు. ఇది పవిత్రమైనది. అందుకే ధ్యానము చేసేటప్పుడు ఆజ్ఞా మీద దృష్టి నిలుపమని చెబుతారు గురువులు. 

చంద్రకిరణాల అమృతం త్రాగి కుండలినీ నిద్రలో ఉంటుంది. సాధకుడు ప్రాణాయామం ద్వారా శ్వాసను బంధించి నెమ్మదిగా వదులుతూ ఉండటములో ఈ అమృతప్రసారం ఆగుతుంది. అలా ఆగినప్పుడు  కుండలినీ జాగృతి చెందుతుంది. యోగం ద్వారా కుండలినీశక్తిని సాధకుడు నిద్రలేపుతాడు. 

ఈ కుండలినీ శక్తి నిద్రలో ఉన్నంత కాలము మానవుడు శరీరం శాశ్వతమనీ, కుటుంబం, ధనము నిజమన్న మాయలో కప్పడి ఉంటాడు. కుండలిని నిద్రలేచి ఊర్థ్వ దిశ ప్రయాణం మొదలైన వెంటనే ఈ మాయ తొలగిపోతుంది. 

మానవశరీరములో షట్‌ చక్రాలున్నాయి. ఇవి సూక్ష్మమైనవి. ఏ విధములైన స్కాన్స్ కు కనపడవు. 

అవి 

“మూలాధారం గుదస్థానం। స్వాధిష్ఠానం తు మేహనం

నాభిస్తు మణిపూరాఖ్యం। హృదయం చాబ్జు మనాహతం॥

తాలూమూలం విశుద్ధాఖ్యం। ఆజ్ఞాంచ నిటలాంబుజం॥

తస్మాదూర్ధ్వమధోముఖం। వికసితం పద్మం సహస్రచ్ఛదం

నిత్యానందమయీ సదాశివపురీ। శక్తే నమశ్శాశ్వతం॥”

మూలాధారము- ఆధారచక్రము- భూతాత్మకమైనది. ఫృథ్వీతత్త్వం. దీనికి గణపతి అధిష్ఠానము. మానవులకు స్థిరత్వం నిచ్చే ఈ చక్రము సాధకులను నిలబెడుతుంది స్థిరంగా సాధనలో. 

(ప్రతి చక్రానికీ రేకులు, అందు గల బీజాక్షరము ఇక్కడ ఇవ్వటంలేదు.)

స్వాధిష్ఠానము- అగ్ని తత్త్వం-  శరీరంలోని శీతోష్ణాగ్నులను నియంత్రణ చేస్తుంది. 

మణిపూరం- నాభీచక్రం- జల తత్త్వం

అనాహతం- హృదయచక్రం- వాయుతత్త్వం- 

విశుద్ధి చక్రం - ఆకాశతత్త్వం 

ఆజ్ఞా చక్రం- మనస్తత్త్వాత్మకం. 

ఆపైన సహస్రారం ఉంటుంది. 

కుండలినీ షట్‌చక్ర భేదనము చేస్తూ మూడు ముడులైన బ్రహ్మగ్రంథి, విష్ణుగ్రంథి, రుద్రగ్రంథులను భేదిస్తూ సాగుతుంది. 

గౌదపాదులవారు తమ సుభగోదయస్తుతిలో 

“కుమారీయన్మంద్రం ధ్వనతిచ తతో యోషిదపరా

కులం త్వక్త్వా రౌతి స్ఫుటతిచ మహాకాలభుజగీ

తతః పాతివ్రత్యం భజతి దహరాకాశకమలే

సుఖాసీనా యోషా భవసి భవ సీత్కార రసికా॥” అని చెబుతారు. 

ఇందులో కుండలినీ ప్రయాణము, అందులో ఉన్న మూడు స్థితులు చెప్పారు. 

శంకరభగవద్పాదులవారు మన ఈ సౌందర్యలహరి శ్లోకములో 

సాధకుడికి సాధనలో జరిగే మార్పుల గురించి వివరించారు. 

ప్రాణాయామ సమన్వయం ద్వారా రాజయోగాది క్రియల వలన కుండలిని మేల్కొని ధర్మామీటరులో పాదరసంలా, విద్యులతలా సర్రున పైకి ప్రాకుతుందిట. అలా ఆరోణము చేస్తుంది. లలితా సహస్రం దీనినే “బిసతంతుతనీయసీ” అని చెప్పింది. ఈ మహాశక్తి, మహా ఆసక్తిగా  సహస్రారంలో ఒంటిగ ఉన్న పరమశివుని చేరి సుఖిస్తుంది.

ఆ గదిలో అంటే సహస్రారంలో శివుడు గదిలో నిండియున్నాడు. అమ్మవారి వెళ్ళి కలిసింది. ఆయన పూర్తిగా నిండి ఉంటే ఈమె వెళ్ళి ఎలా కలిసిందట అంటే చీకటి ఉన్న గదిలో వెలుతురు ప్రవేశించింది. ఇక చీకటి ఉందడు కదా. వెలుతురు నిండి పోతుంది. అలా అమ్మవారు వెళ్ళి కలిశాక ఇక ఇద్దరు లేకు, ఉన్నది ఒక్కటే తత్త్వం. 

 ఇది జీవబ్రహ్మల ఐఖ్యము. శివశక్తుల సమాగమనం. సాధకుల సాధన గమ్యస్థితి. 

సాధకునికి సర్వతోముఖతేజస్సు కలుగుతుంది. వాక్సుద్ధి కలుగుతుంది. భూతభవిష్యవర్తమానాలు తెలుస్తాయి. సంకల్పసిద్ధి కలుగుతుంది. బ్రహ్మమే ఈ జీవుడవుతాడు. 

కాళిదాసు తన లఘుస్తవంలో కుండలినీ శక్తిని పరదేవతగా, భగనతీ, శక్తి, శాంభవి, హ్రీంకారి, త్రిపుర, చిద్రూప, త్రినయన అని చెబుతాడు. 

ఇట్టి మహాశక్తిని మనలో ఆవిష్కరింపచేయు సంకల్పించి మనకు ఈ శ్లోకం ప్రసాదించిన జగద్గురువులక సహస్రనమస్కారాలు చేసుకోవాలి. ఈ శ్లోకము నిత్యమూ పారాయణము చేసుకోవలసిన శ్లోకము. ధ్యానించవలసిన శ్లోకాలలో ఒకటి. 

ఈ దివ్యజ్ఞానము ప్రసాదించి గురువులకు వందనములు సమర్పిస్తూ-

సర్వం శ్రీమాత పాదార్పణమస్తు

సౌందర్య లహరి - 10వ శ్లోకం

సుధాధారసారైశ్చరణయుగలాన్తర్విగలితైః

ప్రపఞ్చం సిఞ్చన్తి పునరపి రసమ్ ।

అవాప్య స్వాం భూమిం భుజగనిభమధ్యుష్టవలయం

స్వమాత్మానం కృత్వా స్వపిషి కులకుణ ॥

సుధాధరసారైశ్చరణయుగలాంతర్విగలితైః

ప్రపఞ్చం సిఞ్చంతీ పునరపి రసమ్నాయమహాసః|

అవాప్య స్వం భూమి భుజగనిభమధ్యుష్టవలయమ్

స్వమాత్మానం కృత్వా స్వపిషి కులకుండే కుహరిణి||

సుధా ధార సారై – నిరంతర అమృత ప్రవాహం; చరణ యుగళ అంతర్ విగలితై – నీ పాద జంట మధ్య ప్రవహించే; ప్రపంచం – విశ్వం; సించన – చిలకరించడం; పునర్ అపి – మళ్ళీ; రస ఆమ్నాయ మహాసః – పవిత్ర సంప్రదాయాల సారాంశం గురించి జ్ఞానం; అవాప్య – చేరుకోవడం; స్వాం భూమిం – నీ స్థానం; భుజగ నిభ – పాములాంటిది; అధ్యుష్ట – మూడున్నర; వలయం – వృత్తం; స్వమాత్మానం – నీ వ్యక్తిగత రూపం; కృత్వా – చేసినది; స్వపిషి – నిద్రపోవడం; కులకుండే కుహరిణి – మూల చక్రంలో ఒక చిన్న కుహరం.

"ఓ! పరాశక్తి! నీ పాదాల మధ్య నిరంతరం ప్రవహించే అమృత ప్రవాహం విశ్వాన్ని చల్లుతుంది, అని తాంత్రిక శాస్త్రాలలో ప్రకటించబడింది. అలా చేసిన తర్వాత, నువ్వు మూల చక్రానికి చేరుకుని మూడున్నర చుట్టబడిన సర్ప ఆకారాన్ని పొంది అక్కడ ఒక చిన్న కుహరంలో నిద్రపోతావు."  

ఈ శ్లోకం శంకరచార్యుని యొక్క మరొక అత్యున్నత కళాఖండం. ఈ శ్లోకంలో స్థూలమైన మరియు అంతర్గత వివరణలు రెండూ ఉన్నాయి. పరాశక్తి అనుగ్రహం పొందినందున, శంకరచార్యుడు మాత్రమే ఆ పదాలను విభిన్న వివరణలతో ఉపయోగించగలడు. ఈ శ్లోకాన్ని మునుపటి శ్లోకం యొక్క వివరణతో పాటు అర్థం చేసుకోవాలి. పరాశక్తి ఆరు దిగువ చక్రాలను మరియు మూడు ముడులను దాటి తన జీవిత భాగస్వామి శివునితో ఐక్యం కావడానికి సహస్రారాన్ని చేరుకుందని 9వ శ్లోకం చెబుతుంది. అవి కిరీట చక్రం వద్ద ఏకాంతంలో ఉంటాయి. ప్రస్తుత శ్లోకం (10) ఆమె తన నివాసానికి దిగడం గురించి మాట్లాడుతుంది. శివుడితో కలిసి ఉండటానికి ఆమెను సహస్రారానికి ఎక్కించిన తర్వాత యోగి ఆమె తిరిగి వచ్చే వరకు ఓపికగా వేచి ఉండాలని తంత్ర శాస్త్రాలు చెబుతున్నాయి. వారి కలయిక సమయంలో స్రవించే దైవిక ఉత్పాదక ద్రవం విశ్వంపై చల్లబడుతుంది, ఇది విశ్వం యొక్క అభివ్యక్తికి కారణమవుతుంది. శివుడితో ఏకాంతంగా గడిపిన తర్వాత, ఆమె మూలాధార చక్రంలో తన నివాసానికి తిరిగి వస్తుంది. ఇది స్థూల వివరణ.

కుండలిని సహస్రారానికి చేరుకున్నప్పుడు, కపాలంలోని వేడి మరియు పీడనం కారణంగా, అమృతం లాంటి పదార్ధం స్రవిస్తుంది, ఇది గొంతు ప్రాంతం వైపు ప్రవహిస్తుంది. దీనిని ఈ శ్లోకంలో సుధా ధార సారై అని పిలుస్తారు - నిరంతర అమృత ప్రవాహం. ఆమె పాదాల మధ్య అమృతం ప్రవహిస్తుందని ఈ శ్లోకం చెబుతుంది. పాదాలు రెండు నాడీలు, ఇడ మరియు పింగళాలను సూచిస్తాయి మరియు అమృత ప్రవాహం సుషుమ్నలోని సిత్రిణి నాడి ద్వారా జరుగుతుంది. ఇడ మరియు పింగళాలను సుషుమ్న యొక్క రెండు వైపులా ఉంచారు, దీనిని పరాశక్తి శరీరంగా భావిస్తారు కాబట్టి, ఇడ మరియు పింగళాలను జత పాదాలు అంటారు. ఈ అమృతాన్ని విశ్వం మీద చల్లడం అంటే మానవ శరీరంలోని 72,000 నాడులలోకి ఈ అమృతం ప్రవేశించడం. రస ఆమ్నాయ మహాసః అనే పదానికి అర్థం చేసుకోవడం చాలా ముఖ్యం . రస అంటే రసం, సారాంశం మొదలైన బహుళ అర్థాలు ఉన్నాయి మరియు ఈ పదానికి శివుడికి సంబంధించిన చాలా రహస్య అర్థం కూడా ఉంది; ఆమ్నాయ అంటే పవిత్ర సంప్రదాయం (లలితా సహస్రనామం 97 - సమయాంతస్థ), ఇది సాధారణంగా తంత్రాన్ని సూచిస్తుంది. తంత్ర అంటే ఒక నిర్దిష్ట సమూహం అనుసరించే సంప్రదాయం, దీనిని శక్తి తంత్రం అంటారు. మహాస అంటే జ్ఞానం. కాబట్టి, రస ఆమ్నాయ మహాసః ను పవిత్ర సంప్రదాయాల సారాంశం గురించి జ్ఞానం లేదా పవిత్ర సంప్రదాయాల గురించి జ్ఞానం యొక్క సారాంశం అని అర్థం చేసుకోవచ్చు. పవిత్ర సంప్రదాయాల గురించిన మొత్తం జ్ఞానాన్ని శివుడు పరాశక్తికి అనేక తంత్ర శాస్త్రాల ద్వారా చెప్పాడు. అందువల్ల పవిత్ర సంప్రదాయం గురించి జ్ఞానం యొక్క సారాంశం ప్రస్తుత సందర్భంలో మరింత సముచితం. మొత్తం తంత్ర శాస్త్రాలను తెలుసుకోవడం ఒకే మానవ జీవితంలో సాధ్యం కాదు, అందుకే సారాంశం అనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తారు. అన్ని తంత్ర శాస్త్రాలు ఏదో ఒక విధంగా శాక్త తంత్ర సూత్రాలను అనుసరిస్తాయి. అందుకే దీనిని ఇక్కడ జ్ఞానం యొక్క సారాంశంగా వర్ణించారు.  

కుండలినీ ధ్యానం యొక్క ఉన్నత దశలో అంబ్రోసియా స్రవిస్తుంది. శాక్త తంత్రం ప్రకారం, సహస్రారంలో చంద్రమండలం లేదా చంద్రలోకం అని పిలువబడే ఒక ప్రదేశం ఉంది, ఇది సత్ (ఉనికి) మరియు చిత్ (చైతన్యం) యొక్క స్థానం అంటే శివుడు. పరాశక్తి, ఆమె ఉప-పరీక్ష కుండలినీ రూపంలో శివుని సత్-చిత్తాన్ని కలిపినప్పుడు, మూడవ భాగం ఆనందాన్ని సాధకుడు గ్రహిస్తాడు. సహస్రారంలో పరాశక్తి ఉనికి లేకుండా, సాధకుడి ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం పూర్తి కాదు, ఎందుకంటే బ్రహ్మ సత్-చిత్-ఆనందం మరియు సాధకుడికి ఆనందాన్ని ఇచ్చేది పరాశక్తి. కాబట్టి, మునుపటి శ్లోకంలో చర్చించినట్లుగా ఆమె ఆరు చక్రాల ద్వారా అధిరోహించి, సహస్రారంలో తన భార్యతో ఏకమైనప్పుడు, ఆమె సాధకుడి మనస్సులో ఆనందాన్ని కలిగిస్తుంది. సాధకుడి ప్రయత్నాల కారణంగా ఈ కలయిక సరిగ్గా జరిగితే, సాధకుడు సమాధి స్థితిలోకి జారిపోతాడు, దీనిని ట్రాన్స్ అని కూడా పిలుస్తారు. శివుడు స్వయం ప్రకాశకుడు లేదా ప్రకాశ మరియు శివుడికి తన కాంతిని ప్రతిబింబించడానికి శక్తి అవసరం మరియు ఆమెను విమర్శ అని పిలుస్తారు; అందువలన అవి విడదీయరానివిగా మారతాయి. సరికాని ఆరోహణం కుండలిని సిండ్రోమ్‌కు కారణమవుతుంది.

పరమ శక్తి ఉనికి కారణంగా, కపాలంలో వేడి మరియు పీడనం అనుభూతి చెందుతుంది, దీని కారణంగా చంద్రమండల అమృతం (మెదడు ప్రాంతం) అని పిలువబడే సెరెబ్రోస్పానియల్ ద్రవం కరిగి గొంతులో ప్రవహిస్తుంది మరియు మింగినట్లయితే, అది 72,000 నాడిలలోకి ప్రవేశించి, మొత్తం శరీరానికి మెరుపును ఇస్తుంది. సెరెబ్రోస్పానియల్ ద్రవం పుర్రెలో మళ్ళీ పునరుత్పత్తి చేయబడుతుంది. సహస్రారం నుండి స్రవించే అమృతాన్ని జీర్ణవ్యవస్థలోకి ప్రవేశించడానికి అనుమతించకూడదని మరియు కేచరి ముద్రను ఉపయోగించి వెనక్కి నెట్టాలని కూడా చెబుతారు. చంద్రుని అమృతాన్ని సూర్యుడికి సమర్పించకూడదనే సూత్రం ఆధారంగా ఇది ఉంది; మరియు సమర్పిస్తే అది వృధా అవుతుంది. హృదయ చక్రం సూర్యుడిని సూచిస్తుంది. ఆజ్ఞాచక్రం వెనుక ఉన్న దైవత్వ గ్రంథి అయిన పీనియల్ గ్రంథి కూడా అమృతానికి ఒక కారణం కావచ్చు.

కుండలిని సహస్రారంలో ఎక్కువ కాలం ఉండలేదు, సాధకుడు కోరుకున్నప్పటికీ. ఆమె స్వయంగా తన అవరోహణను ప్రారంభిస్తుంది మరియు యోగ వ్యాయామాలు మరియు శ్వాస ద్వారా అవరోహణను వేగవంతం చేయవచ్చు. ఆమె దిగినప్పుడు ఆమె మళ్ళీ ఆరు దిగువ చక్రాలను దాటి మూల చక్రం లేదా మూలాధారచక్రాన్ని చేరుకుంటుంది మరియు మూడున్నర సార్లు చుట్టబడిన పాము ఆకారాన్ని పొందుతుంది. మూడు వృత్తాలు OM యొక్క మూడు అక్షరాలను సూచిస్తాయి, అవి AUM మరియు సగం వృత్తం బిందు అని పిలువబడే చుక్కను సూచిస్తుంది. మూలాధారచక్రాన్ని కుల సహస్రారం అని కూడా పిలుస్తారు మరియు కిరీట చక్రాన్ని అకుల సహస్రారం అని పిలుస్తారు.

 కోసం యంత్రం

"సుధాధారాసారైశ్చరణయుగలాంతర్విగలిత-ఇహి

ప్రపంచం సించంతి పునరపి రసమ్నాయమహాసః!

అవాప్య స్వం భూమిం భుజగనిభమధ్యుష్టవలయమ్

స్వమాత్మానం కృత్వా స్వపిషి కులకుందే కుహారిణీ!"

సాహిత్యపరమైన అర్థం:" నీ పాదాల నుండి వెలువడే అమృతపు వరదతో శరీరంలోని (డెబ్భై రెండు వేల) నరాలను తడిపి, నీవు (త్రిపురసుందరిని సూచించే కుండలిని) సహస్రారం నుండి సుషుమ్నా యొక్క దిగువ చివర ఉన్న నీ స్వంత నేల యొక్క బోలులోకి దిగివచ్చావు. మిమ్మల్ని మీరు మూడు కాయిల్స్ మరియు సగం ఉన్న పాముగా మార్చుకోవడం మరియు పగుళ్లలో పడుకోవడం మూలాధార కమలం మధ్యలో."

పూజా విధానం: బంగారు పళ్ళెంలో తయారు చేయవలసిన యంత్రం. తూర్పు ముఖంగా కూర్చోండి. ఈ శ్లోకాన్ని 6 (9) రోజుల పాటు ప్రతిరోజూ 1000 సార్లు జపించండి.

అర్చన: దుర్గా శాస్రనామం జపించడం, వెర్మిలియన్ సమర్పణ.

నైవేద్యాలు: వండిన అన్నం, అరటిపండ్లు మరియు జ్యుసి పండ్లు.

ప్రయోజనకరమైన ఫలితాలు: శరీర ఫ్రేమ్ యొక్క శుద్దీకరణ. నీటి సంబంధ వ్యాధులను నయం చేస్తుంది. స్త్రీల విషయంలో, రొమ్ములను అభివృద్ధి చేస్తుంది మరియు సరైన ఋతుస్రావం అనుమతిస్తుంది.

సాహిత్య ఫలితాలు: ఈ శ్లోకం రేకి శక్తిని ప్రేరేపిస్తుంది. ప్రాణశక్తి అయిన సర్వోన్నత మాతృమూర్తి మూలాధార చక్రం ద్వారా శరీరంలోకి ప్రవేశించి పైకి లేపడానికి, చక్రాలను సక్రియం చేయడానికి మరియు మొత్తం శరీర ఫ్రేమ్‌ను శుద్ధి చేయడానికి. డిప్రెషన్, శక్తి లేమి మరియు రక్తహీనతతో బాధపడుతున్న వ్యక్తుల కోసం, ఈ శ్లోకం భక్తుడిని అతను/ఆమె కొత్త జీవితాన్ని తీసుకున్నట్లుగా పునరుజ్జీవింపజేయడానికి దైవిక శక్తిని ప్రేరేపిస్తుంది. 20 ఎండుద్రాక్షలు మరియు 10 పంచదార-క్యాండీలతో పావు గ్లాసు పాలను నైవేద్యంగా అందించడం మరియు తీసుకోవడం శరీర నొప్పులతో కూడిన జ్వరం అనుభూతిని నివారించడానికి తప్పనిసరి.

 #Day9 

శ్రీమాత్రే నమః

సౌందర్యలహరి -8శ్లోకం

“సుధాసింధోర్మధ్యే సురవిటపివాటీపరివృతే

మణిద్వీపే నీపోపవనవతి చింతామణిగృహే

శివాకారే మంచే పరమశివపర్యంక నిలయాం

భజంతి త్వాం ధన్యాః కతిచన చిదానంద లహరీ”

అర్థం:

అమ్మా! సుధా సముద్ర మధ్యన కల్పవృక్షములచే నిండిన మణిమయద్వీపములో కడిమిచెట్లు (కదంబవృక్షాల)నడిమి చింతామణులు ఇటుకలుగా చేసి కట్టిన ఇంటిలో, శివాకార మంచంపై సదాశివుని తొడమీద జ్ఞానానంద తరంగస్వరూపముగా ఉన్న నిన్ను ధన్యులైన కొందరు మాత్రమే సేవించి తరించగలుగు తున్నారమ్మా…

తేగీ.

అమృత సాగరమున మణాంతరితమున,క

దంబవనపు చింతామణి ధామమందు

శివుని పర్యంకవాసిని స్థితము నీవు

కొలచెదను సంధ్యను శరణు గోరి మదిన “

వివరణ:

ఈ శ్లోకములో భగవద్పాదులు మనకు అమ్మ వారి అడ్రస్సు ఇస్తున్నారు. ఈ శ్లోకములో అమ్మవారిని అంతర్ముఖంగా ధ్యానించుకోవటానికి అవసరమైన చిరునామా చాలా స్పష్టంగా తెలుపుతున్నారు. 

గూఢార్థం:

పాల సముద్రం అదే సుధా సింధువు. అది పిండాడములో ఉంది బ్రహ్మండాములో ఉంది. మన ఋషులు తమ దివ్యదృష్టితో చూసిన పాల సముద్రం నేడు మిల్కీవే అన్నారుకదా. అదేనా అంటే అదే కాదు సముద్రం అంటే అసంఖ్యాకమైన బిందువుల కలయిక. 

 ‘సుస్ఠు దధాతి ఇతి సుధా’. అంటే అమృత స్వరూపము. మృత్యువు లేనిది సుధా. అంటే అమృతత్వం సముద్రంగా ఉన్నదట. అమ్మవారిని తలుచుకోవటమే అమృతం. ఆనందం. అనంతమైన ఆనందము అమ్మ స్ఫరణతో వస్తుంది. 

మన మెదడులో ఉన్న అనేకానేక ఆలోచనా తరంగాల కడలి ఉంది. అది మనలో ఉన్న సుధా సాగరం. 

సురవిటపి వాటీ పరివృతే అంటే, దేవతలు ఉండే లోకములో ఉన్న చెట్లు నడిమి. దేవతలున్న చోట ఉన్న చెట్లు కల్పవృక్షాలు. 

కల్పవృక్షాల గురించి ముందు చెప్పటము ఎందుకంటే ముందు మనకు పై నుంచి చూస్తే చెట్లు కనపడుతాయి కదా. అందుకే మొదట కల్పవృక్షాలదీవి అని చెబుతున్నారు. 

భావనోపనిషత్తులో చెబుతారు మన సంకల్పాలే కల్పవృక్షాలని. 

మానవ దేహములో మనస్సు కల్పనలు చేస్తూ ఉంటుంది. పిండాండములో మన్ససు, బ్రహ్మండములో కల్పవృక్షాలు. 

మణిద్వీపము అంటే మణుల అనగా రత్నాలు దీవిగా ఉన్నదట. ఆ మణులు స్వయం ప్రకాశములు. ప్రసార, ప్రచోద లక్షణాలు కలిగి ఉంటాయి. సర్వ ప్రపంచాన్ని ప్రకాశింపచేస్తుంది కూడా.  అమ్మవారు స్వయం ప్రకాశవంతమైన మణుల ద్వీపంలో ఉందన్నమాట. ఇది మనలోని అంతఃస్పురణ, మేధాశక్తి, తేజస్సును సూచిస్తుంది. 

దహరాకాశము మనలో ఉంది. ఈ దహరములో ఐదు క్రేందాలుంటాయి. వాటినే కడిమిచెట్లు అంటారు. అందుకే కడిమిచెట్లును మాత్రమే ఇక్కడ వాడారు. కడిమిచెట్లు వాతావరణములో తేమ తీసుకొని మబ్బుల నిర్మాణానికి సహకరిస్తాయిట. అది వర్షమై కురుస్తుంది.  కడిమిచెట్లు అంటే కదంబవృక్షాల మధ్య ఉన్నదట. 

చింతామణులు కోరిన కోరికలు తీర్చే మణులు. 

ఇంటి ఇటుకలే ఇంతటి అనుగ్రహం కురిపిస్తుంటే ఇక ఆ ఇంట్లో ఉన్న ఇల్లాలికి ఎంత కరుణ ఉండాలో కదా. 

శివాకార మంచము, పరమశివపర్యంకము లోని గూఢార్థం చూస్తే అమ్మవారి మంచానికి కోళ్ళు బ్రహ్మ, విష్ణువు, రుద్రుడు, మహేశ్వరుడు. మన లోని కుండలినీ శక్తి పైకి సాగుతుంటే మూడు ముడులు తగులుతాయని మనకు అని లలితా సహస్రం చెబుతుంది. 

బ్రహ్మ, విష్ణువు, రుద్రులు ఆ ముడులు, ఈ మంచాల కోళ్ళు. ఆజ్ఞా చక్రమందు మహేశ్వరుని స్థానము, అది మరో కోడు. 

సహస్రారం లోని సదాశివుడు మంచము పైని దుప్పటిగా అమ్మవారి అయ్యవారి పర్యంకం

మీద నున్నదంటే, ఇక అక్కడ ఇద్దరులేరు అని భావము. కుండలిని శక్తి సహస్రారం చేరిన తరువాత అక్కడ మిగిలిఉండేది

శివశక్త్యైక రూపమే తప్ప ఒక్కటిగా లేరని చెబుతున్నారు. 

అమ్మవారు సహస్రారంలో కూర్చుండగా ఆమె పాదాలు ఆజ్ఞా మీద నిలుస్తాయి. కాబట్టి భ్రూమధ్యం మీద దృష్టి నిలిపి, అమ్మపాదాల మీద ధ్యానము చేసిన వారికి సత్వర ఫలితాలు కలుగుతాయి. 

విశ్వంలో మొదట ఒంటరిగా ఉన్న పరమశివుడిని బిందువుగా సూచించబడుతాడు. అంకమంటే ఉనికి. పర్యంకమంటే పరిపూర్ణమైన చోటు, లేదా విశాల విశ్వం తన నిలయముగా గలది. మన మనస్సులో దహరాకాశములో ఈ సర్వ ప్రపంచము ఇమడగలదు. మన దహరాకాశంలో అత్యంత సూక్ష్మంగా ఉన్నది అమ్మవారే!

ఈ అమ్మవారు చిదానందలహరి. లహరి అంటే తరంగం. అమ్మవారిని తలుచుకుంటే హృదయములో ఆనందం వృద్ధిచెంది మానసమంతా విస్తరిల్లి జ్ఞానానందముతో నిండిపోతుంది. 

నిరంతరం ఇట్టి స్థితిలో ఉండటము యోగసిద్ధి. ఇటు వంటి స్థితిలో శ్వాస అన్న హంస మన మానస సరోవరములో నిలకడగా ఉంటుంది. ఈ రకంగా అమ్మవారిని ధ్యానించి ఆ స్థితిలో నిలచిన వారు కొందరే ఉంటారని భజంతి త్వాం ధన్యాః కతిచన అని చెప్పారు భగవద్పాదులు. 

అమ్మవారిని అంతర్ముఖంగా ఎలా దర్శించుకోవాలో, ఎలా సాధన చెయ్యాలో మనకు ఎంతో సవివరంగా ఈ శ్లోకములో చెప్పిన జగద్గురువులకు మనం ఎంతో ఋణపడి ఉంటాము. 

ఆజ్ఞా చక్రంలో తన పాదము నిలిపి, మానసములో నిలకడగా నిలిచి ఉన్న హంస యన్న  జగదంబను ధ్యానిస్తూ ఆ ఆనందలహరిలో ఓలలాడుదాము. 

సర్వం శ్రీమాత పాదాలకు సమర్పిస్తూ

సంధ్యా యల్లాప్రగడ.

 #Day8 

సౌందర్యలహరి 7 శ్లోకము

శ్రీమాత్రే నమః

“క్వణత్కాంచీదామా కరికలభ కుంభస్తననతా

పరీక్షీణామధ్యే పరిణత శరచ్చంద్రవదనా

ధనుర్బాణాన్ పాశం సృణిమపి దధానా కరతలైః

పురస్తా దాస్తాంనః పురమధితు రాహో పురుషికా॥”

అర్థము:

చిరు సవ్వడి చేయు గజ్జెల మొలునూలు కలది, గున్నఏనుగు కుంభము పోలిన స్తనములు కలది, సన్నని నడుము కలది,శరదృతువు పూర్ణ వెన్నెలనిచ్చే చంద్రుని పోలిన ముఖము కలది, నాలుగు చేతులలో ధనస్సు, బాణము, పాశము, అంకుశము కలది, త్రిపురహరుడైన శివుని అహంకార రూపమైన జగన్మాత మాకు ప్రసన్నురాలగుగాక!!

తేగీ॥

బాణము, ధనస్సు, నంకుశ, పాశము కల

నాల్గు చేతులు , వెన్నెల నగవు ముఖము।

శంభు వ్యక్త స్వరూపిణి శాంభవి నిను

కొలచెదను సంధ్యను శరణు కోరి మదిన॥

—

పూర్ణ చంద్ర వదన కుంభపు స్తనములు మొ/

గెడి పసిడి మువ్వవొడ్డాన కెంపు సొగసు।

జగమును పరిపాలించెడి జనని నిను/

కొలిచెదను సంధ్యను శరణ గోరి మదిన॥

ఇందులో అమ్మవారి స్థూల వర్ణన చెయ్యబడింది. 

స్థూల, సూక్ష్మ, సూక్ష్మతర, సూక్ష్మతమ రూపాలని నాలుగు రకాలుగా మనము అమ్మవారిని సేవిస్తాము. 

స్థూలరూపం అమ్మవారి విగ్రహం. సూక్ష్మరూపము మంత్రరూపము,

సూక్ష్మతర కుండలినీ, సూక్ష్మతమ రూపము అమ్మవారి నిర్గుణ రూపము. అదే వేదాలు చెప్పినది. ఇవి నాలుగు వివరిచేంది సౌందర్యలహరే. ఈ శ్లోకములో అలా నాలుగు విధములుగా అమ్మవారిని తలవబడింది. 

1.

‘ క్వణత్కాంచీదామా’ అంటే మణిమేఖల. గజ్జలు మొలనూలు. 

అమ్మవారి ఆభరణాలు చైత్యనమైనవి. అవి మృదువైన శబ్ధం చేస్తూఉంటాయి. 

భావార్థము మరోటి ఉంది. అమ్మవారు అక్షరస్వరూపిణి. అందుకే అమ్మను మాతృకావర్ణరూపిణి అని పిలుస్తారు. అన్ని వర్ణాలు అంటే అక్షరాలు అమ్మ నడుము చుట్టూ వడ్డాణమై మెరుస్తున్నాయని అర్థం చెప్పుకోవచ్చు. అన్ని అక్షరాలు అమ్మవారి స్వరూపమే. అన్ని మాటలు అమ్మ మంత్రములే. ఈ విషయం జ్ఞప్తియందు ఉంచుకుంటే మనకు మాటయందు భక్తి పెరిగి సచ్ఛీలత పెరుగుతుంది. 

2.

‘కరికలభకుంభస్తననతా’

అమ్మ వక్షములను ప్రతి కవి వర్ణిస్తాడు. మాతృస్వరూపమైన అమ్మవారు సకల ప్రపంచానికీ తల్లి. అంటే సర్వ ప్రపంచాన్ని పోషిస్తున్నది. అలా పోషిస్తున్న తల్లి పాలిండ్లు ఏనుగ కుంభము వలే ఉన్నదని భావన. 

ఏనుగు ముఖము వాన్ని తల్లి కాబట్టి ఏనుగ కుంభముల వలె నున్నదని మరో అర్థము. గజముఖని తల్లి అని పిలిస్తే అమ్మవారికి సంతోషము కలుగుతుందట. అందుకని అలా వర్ణించాడు భగవద్పాదులు. 

ఒక కవి చమత్కారముగా అమ్మా ఒక వైపు కరి ముఖము వాడు మరో వైపు ఆరు ముఖముల వాడు నీ పాలు త్రాగుతుంటే ఇక నా వంతు ఎమిటి? అని అమ్మ వద్ద ఏడ్చాడు. అమ్మ తన తాటంకములతో సర్వ ప్రపంచానికి ఆహారమందుతుందని చెప్పిందిట. అమ్మ తాటంకములు సూర్యచంద్రులు. వారి వలనే కదా ఆహరం ఫృథ్వికి వస్తుంది. కాబట్టి ఆహారమందించే తల్లి వక్షము తలచుకోవటం వలన క్షుద్భాద ఉండదు. 

3.

ఊర్థ్వలోకాలను, అధోలోకాలనూ కలిపే అమ్మవారి కటిస్థలము అత్యంత సన్నగా ఉన్నదని చెబుతూ పరిక్షీణా మధ్యే అని చెప్పారు. 

4.

పరిణితశరచ్చంద్రవదనా

పూర్ణమైన పౌర్ణమి చంద్రుని వంటి ముఖమట అమ్మవారిది. అదీ శరత్‌ కాలములో. శరత్తువులో ఆకాశం చాలా నిర్మలంగా ఉంటుంది. మబ్బుతునకలు ఉండవు. నిర్మలమైక ఆకాశంలో చంద్రుడు మరింత నిండుగా మరింత వైభవంగా కనపడుతాడు. ఇది బాహ్యార్థం. అంతరార్థం మరోటి ఉంది. 

అమ్మవారు షోడశి. అంటే పదహారు కళలున్నది. (పదహారు సంవత్సరాల యువతి అని మరో అర్థం చెబుతున్నారు. అది తప్పు). 

అమ్మవారు పూర్ణ కళలున్న తల్లి. కళలు పదహారు.చంద్రకళలని కూడా అంటారు వీటినే. 

అవే తిథినిత్యా దేవతలు. వీరి మూలంగా కాలము కదులుతూఉంటుంది. 

వీరు చంద్రునిలో ఉన్నప్పుడు ఆ తిథి మనకు లభ్యమవుతుంది. ఈ పదహేను కళలలో అమ్మ వారి వారి రూపాలలో ఉంటుంది. తరగని పదహారవ కళగా షోడశి రూపముగా ఉంటుంది. అమ్మవారు షోడశకళాప్రపూర్ణ. 

పదిహేను తిథినిత్యా దేవతలు శ్రీచక్ర రెండవ ఆవరణలో ఉండిన ఆకర్షణాశక్తులు. 

అవి కామేశ్వరీ,భగమాలినీ, నిత్యక్లినా, భేరుండా, వహ్నివాసినీ, మహావజ్రేశ్వరి, శివదూతి, త్వరిత, కులసుందరి, నిత్య, నీలపతాక, విజయ, సర్వమంగళ, జ్వాలామాలిని, చిత్ర, మహానిత్య.

ఈ పదిహేను కళలలో ఉన్నా పదహారవ కళైన షోడశీ రూపంలో పూర్ణ చంద్రునిలా ఉన్నది అమ్మవారే. అమ్మవారి అనుగ్రహముతో చంద్రుడు పౌర్ణమినాడు అంతకళగా ఉంటాడు. అందుకే ప్రతి పౌర్ణమి నాడు మనము చంద్రునిలో అమ్మను ఊహిస్తూ లలితా నామాలు కాని మహామంత్ర జపం కాని చేసి స్వచ్ఛమైన పాలు నివేదన చేస్తే, చేసిన పూలు సత్వరంగా సిద్ధిస్తాయని పూజ్య చంద్రశేఖరయతివర్యేణులు చెప్పేవారు. 

ఇటు వంటి పూర్ణచంద్ర బాంబిపు ముఖముతో వెలుగుతున్న తల్లి నాలుగు చేతులలో నాలుగు ఆయుధాలను ధరించింది. అమ్మవారి ఆయుధాల గురించి ముందరి శ్లోకములో చర్చించుకున్నాము. 

5.

ఇప్పుడు అమ్మ పంచబాణాలైన ఐదు పువ్వులను పట్టుకుంటుదన్న విషయములో గూడార్థం తెలుసుకుందాము. 

పంచబాణాలు పంచ తన్మాత్రలకు ప్రతీక. ఈ తన్మాత్రలు మానవ పంచకోశాలకు గుర్తు. పంచకోశాలు అన్నమయ్య, ప్రాణమయ,మనోమయ, విజ్ఞానమయ, ఆనందమయ కోశాలు. 

పంచకోశ శుద్ధి జరగనిదే జీవుడు పైకి ప్రయాణించలేడు. సాధనలో ఈ కోశశుద్ధి ఎంతో ముఖ్యమైనది. ప్రముఖమైనది. 

యమ నియమ, ఆసన, ప్రాణాయామ, ప్రత్యాహార, ధారణ, ధ్యాన, సమాధి అన్న ఈ నియమబద్ధమైన జీవితం ఉంటే కోశశుద్ధి జరుగుతుంది. ఇది మనస్సును నియంత్రించి నిర్లకల్ప సమాధికి సహయపడుతుంది. 

6.

ఈ రకంగా బంగారు మువ్వల మొలనూలు ధరించి ఏనుగ కుంభస్తలముల వంటి  వక్షములతో, శరత్కాల చంద్రుని పోలిన ముఖముతో నాలుగు చేతులలో పాశము, అంకుశము, ధనస్సు, పంచపుష్పబాణములు ధరించి యున్న ఈమే శంకరుని యొక్క అహంకారరూపిణి యట. అని మనకు శంకరభగవద్పాదులవారు చెబుతున్నారు. 

“అహో పురుషికా” అన్న నామము చెప్పారు. 

ఇది శ్రీవిద్యా అంతర్లీనముగా ప్రతిపలిస్తున్న నామము. 

7.

అహో! అంటే గొప్పనైన లేదా ఆశ్చర్యమైన విషయం చెబుతుంటే అహో అనటం మనకు సామాన్యంగా తెలుసు. అదే చెబితే వారు జగద్గురువులు కారు. కాని చెప్పినవారు జగద్గురువులు. శ్లోకం చదివు మనకు శ్రీవిద్యా ఉపాసనా ఫలమివ్వాలని వారి కరుణ. 

‘అ’ అక్షరము శివ స్వరూపము. ‘హ’ శక్తిబీజమని మనకు తెలుసు. “అహ” మధ్య సర్వ అక్షరాలు ఉన్నాయి. అంటే వర్ణాలు శివశక్తి స్వరూపం అని ఒక భావన. 

అహం- నేను అన్న భావనే ఆత్మ.  ఆ అహం కలిగినాడే పరమేశ్వరుడు, కామేశ్వరడై ఈ సర్వసృష్టి చేశాడు. అటువంటి అహం ప్రతి వారిలో ఉంటుంది. ఆ అహమే శివశక్యైకరూపం. అహో అన్న మాట శివశక్యైఖరూపమన్న భావన, సృష్టి చేసిన ఈశ్వర అహంకారమని అర్థం. 

పురమధితుః అన్న నామము ఇచ్చారు శంకరులు మనకు. 

త్రిపురాలను మధించినవాడు ఈశుడు. త్రిపురాలంటే మనలో ఉన్నవే. సత్వరజోతమోగుణాలు. మరో అర్థంగా చెప్పాలంటే మాతృకావర్ణబీజాలను మధించి పాలనుంచి వెన్న తీసిన చందనా శివుడే బాలా మంత్రాని లోకానికి అందిచాడని అర్థం. బాలాబీజములోని మూడక్షరాలు మూడు కూటములకు గుర్తు. 

ఇలా ఒక్క శ్లోకములోనే భగవద్పాదులవారు అమ్మవారి స్థూలరూపము, సూక్ష్మరూపము,సూక్ష్మతర, సూక్ష్మతమ రూపాలను ఆవిష్కరించారు. ఇది నిత్యపారాయణ శ్లోకము. దైవచింతనను పెంచి సాధనలో ముందుకు నడిపించే శ్లోకము. 

ఇంతటి దివ్య శ్లోకాన్నిచ్చిన జగద్గువుల కరుణకు మన సదా కృతజ్ఞతలు తెలుపుకోవాలి. 

జగదంబ పాదాలకు సర్వం సమర్పిస్తూ

సంధ్యా యల్లాప్రగడ