[26/09, 5:14 pm] . Mallapragada: ప్రాంజలి ప్రభ. 27/09
🌹 నీవు లేక నేను లేను…
కానీ… నీవు లేకున్నా నేను నిలబడాలి!
ఈ ఆదివారం ప్రతి భార్యాభర్త తప్పక చదవాల్సిన మనందరి కథ 🙏
“ఏవండీ… ఒక మాట అడుగుతాను. ఏమీ అనుకోకుండా నిజాయితీగా సమాధానం చెప్పాలి…”
“మళ్లీ ఏదో భేతాళ ప్రశ్న వేయబోతున్నావా? సరే… అడుగు!”
“మన పిల్లలు విదేశాల్లో స్థిరపడ్డారు. మనిద్దరం ఇక్కడే ఉంటున్నాం. దేవుడి దయవల్ల తిండికి, బట్టకి, సొంతింటికి లోటు లేదు. ఇద్దరం ఒకరికొకరం తోడుగా హాయిగా కాలం గడుపుతున్నాం.
కానీ… రానురాను మన వయసు పెరుగుతోంది. ఓపికలు తగ్గుతున్నాయి. పూర్వం లాగా పిల్లల దగ్గర శాశ్వతంగా ఉండలేం. వాళ్లూ ఉద్యోగాలు, పిల్లల చదువులు, కుటుంబ బాధ్యతలతో మన దగ్గరకు ఎప్పుడూ రాలేరు.
అందుకే… ఒకవేళ నాకు ఏమైనా అయితే మీరు ఒంటరిగా ఎలా ఉంటారో అని భయంగా ఉంది. ఈ ఆలోచనలతో రాత్రిళ్లు నిద్ర కూడా పట్టడం లేదు…”
భర్త కాసేపు మౌనంగా ఉండి…
“నాకూ అదే భయం ఉంది. కానీ ఒక చిన్న తేడా ఉంది.
నువ్వు నేను లేకపోతే ఎలా బతకాలి అని ఆలోచిస్తున్నావు…
నేను మాత్రం నువ్వు లేకపోతే ఎలా బతకాలో ఆలోచిస్తున్నాను!
నీకంటే నేను ఐదేళ్లు పెద్దవాడిని. మనలో ఎవరు ముందు వెళ్తారో ఎవరికీ తెలియదు.
అందుకే ఈరోజు ఒక విషయం మనం మాట్లాడుకోవాలి.
❤️ ప్రేమ అంటే ఒకరిపై ఒకరు ఆధారపడటం మాత్రమే కాదు…
ఒకరు లేని సమయంలో మరొకరు నిలబడేలా చేయడం కూడా!
నువ్వు నాకు ఎన్నిసార్లు చెబుతావు…
‘మీరు లేకపోతే నేను ఏం చేయాలి?’ అని.
కానీ నేను అడుగుతున్నది…
‘నేను లేకపోతే నువ్వు ఏం చేయగలవు?’
మన సందు చివర్లో ఉన్న ATMకి వెళ్లి డబ్బు తీసుకురాగలవా?
UPI ద్వారా డబ్బు పంపగలవా?
ఫోన్‌లో వచ్చిన OTP అంటే ఏమిటో తెలుసా?
Google Pay / PhonePe / Net Banking ఎలా ఉపయోగించాలో తెలుసా?
అత్యవసర సమయంలో Cab బుక్ చేయగలవా?
108 Ambulanceకి ఫోన్ చేయగలవా?
నా ఫోన్‌లో Emergency Contacts ఎక్కడున్నాయో తెలుసా?
మన పిల్లలకు Video Call ఎలా చేయాలో తెలుసా?
WhatsAppలో Location Share చేయగలవా?
మన ఇంటి Google Maps Locationని ఎవరికైనా పంపగలవా?
నా హాస్పిటల్, డాక్టర్, ఇన్సూరెన్స్ వివరాలు ఎక్కడున్నాయో తెలుసా?
మన ఆరోగ్య బీమా కార్డు ఎక్కడుంది?
దాన్ని ఎలా ఉపయోగించాలో తెలుసా?
ఇంట్లో Gas అయిపోతే ఎలా Book చేయాలో తెలుసా?
కరెంట్ బిల్లు ఎలా చెల్లించాలో తెలుసా?
నీ మొబైల్ Recharge ఎలా చేసుకోవాలో తెలుసా?
మన Bank Accounts ఎక్కడున్నాయి?
ఎన్ని Deposits ఉన్నాయి?
ఏవి Maturityకి వస్తున్నాయి?
మన ముఖ్యమైన Documents — Aadhaar, PAN, Insurance, Property Papers, Bank Details — ఎక్కడ భద్రంగా ఉన్నాయో తెలుసా?
మన పిల్లలు విదేశాల్లో ఉన్నారని మనం చెప్పుకుంటున్నాం…
కానీ వాళ్లకు మన అవసరం వచ్చినప్పుడు మనం Video Call చేయగలమా? వాళ్లకు మన పరిస్థితిని సరిగ్గా చెప్పగలమా?
ఇవి చిన్న విషయాలే అనిపించవచ్చు.
కానీ…
అత్యవసర సమయంలో ఇవే జీవితంలో పెద్ద విషయాలవుతాయి!
⸻
భార్య నెమ్మదిగా…
“మీరు ఎన్నిసార్లు చెప్పారు… కానీ నాకు ఇవన్నీ అవసరం ఉండదనిపించింది.
మీరు ఉన్నారుగా…
అన్నీ మీరే చూసుకుంటారు అనుకున్నాను…”
భర్త చిరునవ్వుతో…
“అదే మన పెద్ద పొరపాటు.
‘ఆయన ఉన్నారుగా… ఆమె ఉన్నారుగా…’ అని జీవితమంతా ఒకరిపై ఒకరు ఆధారపడుతూ వచ్చాం.
కానీ జీవితానికి గ్యారంటీ లేదు.
అందుకే ఇకనుంచి…
నువ్వు నాకు నేర్పాలి.
నేను నీకు నేర్పాలి.
నువ్వు UPI నేర్చుకో.
నేను వంట నేర్చుకుంటాను.
నువ్వు Bank పనులు నేర్చుకో.
నేను ఇంటి పనుల్లో కొన్ని నేర్చుకుంటాను.
నువ్వు Emergency Contacts తెలుసుకో.
నేను Insurance వివరాలు తెలుసుకుంటాను.
నువ్వు Online Payments నేర్చుకో.
నేను Medicines, Medical Records ఎక్కడున్నాయో నీకు చూపిస్తాను.
మనిద్దరం కలిసి బతకాలి…
అదే సమయంలో ఒకరు లేకపోయినా మరొకరు ధైర్యంగా నిలబడగలగాలి.”
భార్య కళ్లలో నీళ్లు…
“ఇలా చెప్పేసరికి భయంగా ఉంది…”
భర్త ఆమె చేతిని పట్టుకుని…
“భయపడాల్సిన అవసరం లేదు.
మన చేతిలో లేనిదాని గురించి భయపడటం కంటే…
మన చేతిలో ఉన్నదాన్ని నేర్చుకోవడం మంచిది.
దేవుడు మనకు ఎన్ని రోజులు జీవితం ఇస్తాడో మనకు తెలియదు.
కానీ ఆయన ఇచ్చిన ప్రతి రోజును ఆత్మవిశ్వాసంతో, మనోధైర్యంతో, ఒకరికొకరం అండగా గడపడం మాత్రం మన చేతుల్లోనే ఉంది.
🙏 భగవద్గీత చదవడం మాత్రమే కాదు…
అందులోని ధైర్యాన్ని జీవితంలో ఆచరించాలి.
పిల్లలకు చిన్నప్పటి నుంచే…
చదువు, ఉద్యోగం, కారు డ్రైవింగ్, వంట, ఈత, టెక్నాలజీ, డబ్బు నిర్వహణ… అన్నీ నేర్పిస్తాం.
కానీ మనం వయసు పెరిగిన తర్వాత…
‘ఇవి నాకు ఎందుకు?’ అని అనకుండా
‘రేపు అవసరం అయితే నేనే చేసుకోగలనా?’ అని ఆలోచించాలి.
⸻
🌷 ఈ కథ మనందరికీ ఒక చిన్న గుర్తు
భర్త భార్యకు ప్రత్యామ్నాయం కాదు.
భార్య భర్తకు ప్రత్యామ్నాయం కాదు.
కానీ…
ఒకరి జీవితంలో మరొకరు అద్భుతమైన తోడు. ❤️
ఆ తోడు ఉన్నంతకాలం ప్రేమగా జీవిద్దాం.
అదే సమయంలో…
ఒకరు లేని రోజు వచ్చినా, మరొకరు కూలిపోకుండా నిలబడేలా ఒకరినొకరు సిద్ధం చేద్దాం.
రాదు, తెలవదు అని ఎప్పుడూ ఎవ్వరూ అనకుండా అన్నీ నేర్చుకోగలరు విశ్రాంతి సమయంలో ఎవ్వరూ గొప్పకాదు అందరూ సమానం వయసులో ఒక విధము వయసుడికాకా మరో విధము
సర్వే జనా ఔఖినోభవంతు.
📱
[26/09, 9:10 pm] . Mallapragada: 27/09
🕉❀━┅┉•••🪷•••꧂
_*అహింసా ప్రథమం పుష్పం!*_
_*పుష్పం ఇంద్రియ నిగ్రహః !!*_
_*సర్వ భూత దయా పుష్పం !*_
_*క్షమా పుష్పం విశేషతః !!*_
_*జ్ఞాన పుష్పం తపః పుష్పం !*_
_*శాంతి పుష్పం తథైవ చ !!*_
_*సత్యం అష్ట విధం పుష్పోః!*_
_*విష్ణోః ప్రీతికరం భవేత్ !!*_
🌸 _*అహిoసా పుష్పం:*_
ఏ ప్రాణికీ మానసికంగా బాధ కలిగించకుండా ఉండటమేదేవునికి సమర్పించే ప్రధమ పుష్పం.
🌸 _*ఇoద్రియ నిగ్రహo:*_
చేతులు, కాళ్లు మొదలైన కర్మేంద్రియాలు లను అదుపులో ఉంచుకోవడమే దేవుని అందించాల్సిన రెండో పుష్పం.
🌸 _*దయ:*_
కష్టాల్లో, బాధలో ఉన్న వారిబాధను తొలగించడానికి చేసేదే దయ.....ఇది దేవునికి అర్పించే మూడో పుష్పం.
🌸 _*క్షమ:*_
ఎవరైనా మనకి అపకారం చేసినా,ఓర్పుతో సహించడమే క్షమ....ఇది దేవునికి సమర్పించే నాలుగవ పుష్పం.
🌸 _*ధ్యానం:*_
ఇష్ట దైవాన్ని నిరంతరం మనసులో తలచుకుంటూ ఆయన మీదే మనసు లగ్నం చేయడం....ఇది దేవుని అందించే ఐదో పుష్పం.
🌸 _*తపస్సు:*_
మానసిక ( మనస్సు),వాచిక (మాట),కాయక( శరీరం)లకు నియమాలు ఉండం తపస్సు.....ఇది దేవునికిచ్చే ఆరవ పుష్పం.
🌸 _*జ్ఞానం:*_
పరమాత్మ గురించి సరైన తెలివితో ఉండడమే జ్ఞానం....ఇది దేవుని అర్చించాల్సిన ఏడవ పుష్పం.
🌸 _*సత్యం:*_
ఇతరుల కు బాధ కలుగకుండా నిజాన్ని చెప్పడమే సత్యం.... ఇది దేవునికి అలంకరించాల్సిన ఎనిమిదవ పుష్పం.
❀*
[27/09, 5:37 am] Malapragadasridevi: ప్రాంజలి ప్రభ
రామాయణం పఠించేటప్పుడు ప్రజలు హనుమంతుని కోసం ఒక ఆసనాన్ని ఎందుకు ఖాళీగా ఉంచుతారు మరియు ఈ సంప్రదాయం యొక్క ప్రాముఖ్యత ఏమిటి?
యత్ర యత్ర రఘునాథకీర్తనమ్
తత్ర తత్ర కృతమస్తకాంజలిమ్
భాష్పవారి పరిపూర్ణ లోచనమ్
మారుతిమ్ నమత రాక్షసాంతకమ్ “
“ ఎక్కడ రాముని స్తుతి/కీర్తన పాడబడుతుందో, అక్కడ రాక్షస సంహారి అయిన హనుమంతుడు భక్తితో శిరస్సు వంచి, ఆనంద భాష్పాలతో కూర్చుని ఉంటారు " అని.
రామ భజన (కీర్తన) జరిగే చోట హనుమంతుడు ఎల్లప్పుడూ చేతులు జోడించి, కన్నీళ్లతో వచ్చి కూర్చుంటారని నమ్మకం. అందుకే హనుమంతుని గౌరవార్థం, భజన/పారాయణం ప్రారంభించే ముందు ఆయన కోసం ఒక ఆసనం ఎల్లప్పుడూ ఖాళీగా ఉంచుతారు.
తులసీదాస్ రామాయణం రాస్తున్నప్పుడు హనుమ ప్రక్కన కూర్చుని ఉండేవారుట. అతని పక్కన కూర్చుని సలహాలు ఇచ్చేవారుట.
అసలు, రామభజన జరిగేచోటే వచ్చి కూర్చుంటారు హనుమ. అలాంటప్పుడు రామాయణం రాస్తూన్నప్పుడు వచ్చి కూర్చోకుండా ఎలా ఉంటారు.
లంకలోని అశోక వనం గురించి రాస్తూన్నప్పుడు, తులసీదాసు అశోక పుష్పాలను తెల్లగా వర్ణించాడు. అప్పుడు హనుమంతుడు, " అవి తెల్లగా ఉన్నాయని ఎందుకు రాస్తున్నావు? అవి నిజానికి ఎర్రగా ఉన్నాయి కదా " అన్నారు. దానికి తులసీదాసు, " కానీ నాకు తెల్లగా కనిపిస్తున్నాయి కదా "—అని తన అంతర్దృష్టిని ఉద్దేశించి చెప్పాడు. దానికి హనుమ " నేను వాటిని నేరుగా చూశాను మరి " అన్నారు.
ఈ సందేహాన్ని ఎవరు నివృత్తి చేయగలరు? సీతామాత అక్కడ చాలా కాలం గడిపినందున, వారు ఆమెను అడగాలని నిర్ణయించుకుని, "అమ్మా!" అని పిలిచారు.
సీతామాతతో పాటు శ్రీరాముడు కూడా అక్కడికి చేరుకుని, "ఎందుకు పిలిచారు?" అని అడిగారు. వారు తమ సందిగ్ధతను వివరించారు. రాముడు, " హనుమా, ఆ పుష్పాలు నిజంగా తెల్లగానే ఉన్నాయి. అయితే, ఆ సమయంలో సీతామాత కనిపించకపోవడంతో నువ్వు తీవ్రమైన కోపంతో, ఆందోళనతో రగిలిపోతున్నావు; నీ కళ్ళు ఎర్రబడి, రక్తవర్ణంలోకి మారాయి. కేవలం ఆ కారణంగానే అవి అప్పుడు నీకు ఎర్రగా కనిపించాయి " అని తెలియచేసారుట.
[03/10, 11:08 am] Malapragadasridevi: అనగనగా...
ఒక రైతు చనిపోయిన పందిని ఎండిపోయిన బావిలో పడేశాడు.
కొద్దిసేపటికి 70-80 ఎలుకలు ఆ పంది వాసనకు ఆకర్షితులై బావిలోకి దూకాయి. వాటికి అది సులువైన ఆహారం. అన్నీ కలిసి ఆ పందిని తినేశాయి.
కానీ అసలు సమస్య ఆ తర్వాతే మొదలైంది. తిన్న తర్వాత బయటకు రావడానికి ప్రయత్నిస్తే, తాము బావిలో చిక్కుకున్నామని అర్థమైంది.
రోజులు గడిచాయి, తిండి అయిపోయింది, ఆకలి పెరిగింది. కొద్ది రోజుల్లోనే ఆ బావి నరకంగా మారింది.
బతకడానికి ఎలుకలు ఒకదానినొకటి చంపుకోవడం, తినడం మొదలుపెట్టాయి. నెమ్మదిగా అన్నీ చనిపోయాయి.
అర్ధ నెల తర్వాత ఆ బావిలో ఒక్క ఎలుక మాత్రమే మిగిలింది, దాని కళ్ళు రక్తంలా ఎర్రగా మారాయి.
అప్పుడు రైతు తిరిగి వచ్చి, బావిలో తాడు వేసి ఆ చివరి ఎలుకను బయటకు తీసి పొలంలో వదిలేశాడు.
ఇప్పుడు ప్రశ్న ఏంటంటే — రైతుకు ఆ ఎలుకపై జాలి కలిగిందా?
అసలు నిజం ఏంటంటే, ఆ ఎలుక మారిపోయింది. తన జాతినే తినడానికి అలవాటు పడిపోయింది. అందుకే అది ఇప్పుడు ధాన్యం తినదు. పొలంలోకి వెళ్లగానే పిచ్చిదానిలా ఎలుకలను వేటాడటం మొదలుపెట్టింది.
*దీన్నే అంటారు డివైడ్ ట్రాప్.*
పైన కూర్చున్న వాళ్లు ఎప్పుడూ స్వయంగా పోట్లాడరు. కింద ఉన్నవాళ్లు ఒకరితో ఒకరు పోట్లాడుకుని, ఒకరినొకరు నాశనం చేసుకునేలా వాతావరణం సృష్టిస్తారు.
నిజం ఏంటంటే, చాలామంది జీవితాంతం ఇతరులను ఓడించడంలోనే గడుపుతారు, కానీ తాము వేరొకరి ఆటలో పావులమని వారికి ఎప్పటికీ అర్థం కాదు.
అందుకే ఎవరో వేసిన ఉచ్చులో చిక్కుకోకండి. ఒకవేళ చిక్కుకున్నా, పోట్లాడకండి — బయటకు వచ్చే దారిని వెతకండి...
[03/10, 5:30 pm] . Mallapragada: ప్రాంజలి ప్రభ కథలు
*ఒక మెతుకు అన్నాన్ని అవమానించిన పాపం... జన్మలు మారినా ధనుంజయుణ్ణి విడిచిపెట్టలేదు*..!
"అన్నం పరబ్రహ్మ స్వరూపం" అని శాస్త్రాలు పేర్కొన్నాయి. భగవంతుని సన్నిధిని కోరుకునే మానవుడు ముందుగా అన్నాన్ని ప్రణమిల్లాలని మనుధర్మశాస్త్రం చెబుతోంది. జ్ఞానాన్వేషకులైన మునులు కూడా అన్నాన్ని ఎన్నడూ అలక్ష్యం చేయరు. కడుపులో ఆకలి అనే అగ్నిని పుట్టించేది అన్నపూర్ణమ్మ కాగా, ఆ ఆకలిని తీర్చి జీవకోటిని కాపాడేది కూడా ఆ చల్లని తల్లే. ఆ తల్లి కాశీనగరంలో కాశీ అన్నపూర్ణేశ్వరిగా కొలువై భక్తులను అనుగ్రహిస్తోంది.
అన్నపూర్ణమ్మ కాశీలో కొలువై ఉండటం వెనుక కథ
బ్రహ్మదేవుని గర్వాన్ని అణచివేయడానికి పరమశివుడు బ్రహ్మదేవుని తలల్లో ఒక తలను ఖండించగా, బ్రహ్మహత్యాదోషం ఆయనను వెంటాడింది. ఆ దోషం పరమశివుని కడుపులో ఆకలిమంటగా రూపుదాల్చింది. ఆకలి బాధను తీర్చుకోవడానికి పరమశివుడు కపాల భిక్షాపాత్రను చేతబట్టి యాచించసాగాడు.
అప్పుడు ఆదిశక్తి స్వయంగా అన్నపూర్ణ అవతారాన్ని ధరించి, ఆదిభిక్షువైన పరమేశ్వరుని పాత్రలో అన్నాన్ని సమర్పించింది. ఆ భిక్షతో భిక్షాపాత్ర నిండిపోయి, పరమశివుని ఆకలి తీరింది. ఫలితంగా బ్రహ్మహత్యాదోషం కూడా వెనక్కి తగ్గింది.
ధనుంజయుని దారిద్ర్యానికి కారణం ఏమిటి?
కాశీ నగరంలో దేవదత్తుడు, ధనుంజయుడు అనే ఇద్దరు సోదరులు ఉండేవారు. దేవదత్తుడు అష్టైశ్వర్యాలతో సుఖసంతోషాలతో జీవిస్తుండగా, ధనుంజయుడు మాత్రం నిత్య దారిద్ర్యంతో బాధపడేవాడు.
ఒకరోజు ధనుంజయుడు మణికర్ణికా ఘట్టంలో స్నానం చేసి, కాశీ విశ్వేశ్వరుని దర్శించుకుని, తినడానికి ఏమీ దొరక్క ఆకలితో అలమటిస్తూ కాశీ ముక్తిమంటపంలో కూర్చున్నాడు.
"నేను ఇలా ఆకలిదప్పులతో, దారిద్ర్యంతో బాధపడటానికి కారణమేమిటి? గతజన్మలో నేను ఏ పాపం చేశాను?" అని ఆలోచిస్తూ నిద్రలోకి జారుకున్నాడు.
ఆ నిద్రలో అతనికి ఒక సన్యాసి దర్శనమిచ్చి ఇలా చెప్పాడు...
"దరిద్ర ధనుంజయా! పూర్వకాలంలో కంచినగరంలో శత్రుమర్దనుడు అనే రాజకుమారుడు, హేరంబుడు అనే అతని మిత్రుడు వేటకు వెళ్లి అడవిలో దారి తప్పిపోయారు. ఆకలితో అలమటిస్తూ ఒక మహర్షి ఆశ్రమానికి చేరుకున్నారు. మహర్షి వారికి పాలలో ఉడికించిన బియ్యపుపిండి ఫలహారాన్ని ఇచ్చాడు.
ఆకలితో ఉన్న శత్రుమర్దనుడు దానిని అమృతంలా భావించి పూర్తిగా స్వీకరించాడు. కానీ హేరంబుడు మాత్రం ఆ ఆహారాన్ని ఇష్టపడకుండా కొద్దిగా మాత్రమే తిని మిగిలినదాన్ని నిర్లక్ష్యంగా వదిలేశాడు.
అన్నాన్ని అవమానించిన ఆ హేరంబుడే ఈ జన్మలో నీవు — ధనుంజయుడిగా జన్మించావు. అన్నాన్ని గౌరవించిన శత్రుమర్దనుడు నీ అన్న దేవదత్తుడిగా జన్మించి సకల ఐశ్వర్యాలను అనుభవిస్తున్నాడు.
అన్నాన్ని అవమానించినందుకు అన్నదోషం నిన్ను వెంటాడుతోంది. ఈ దోషం నుంచి విముక్తి పొందాలంటే అన్నపూర్ణేశ్వరీ దేవిని శరణు వేడుకుని ఆమె వ్రతాన్ని ఆచరించు..."
అని చెప్పి ఆ సన్యాసి అంతర్ధానమయ్యాడు.
ధనుంజయుడు ఒక్కసారిగా మేల్కొన్నాడు. తన దారిద్ర్యానికి గల కారణం తెలిసింది. కానీ అన్నపూర్ణ వ్రతం ఎలా చేయాలో మాత్రం తెలియదు...
అన్నదాత సుఖీభవ
శ్రీ మాతా సింహాసనేశ్వరి🙏
🙏🏻
[03/10, 9:51 pm] . Mallapragada: డిఫరెన్స్ బిట్వీన్ విక్రమశకం, శాలివాహనశకం,
కలిశకం.
…………………………………
భారతదేశంలో కాలగణన కోసం ప్రాచీన కాలం నుంచి అనేక శకాలను ఉపయోగించారు. వాటిలో అత్యంత ప్రముఖమైనవి విక్రమ శకం, శాలివాహన శకం. శాలివాహన శకాన్నే శక శకం అని కూడా పిలుస్తారు. ఈ రెండూ ఖగోళ గణనల ఆధారంగా నడిచే పంచాంగాలకు మూలం కాబట్టి పండుగలు, వ్రతాలు, శుభకార్యాల తేదీలను నిర్ణయించడంలో ఇప్పటికీ ఉపయోగపడుతున్నాయి.
విక్రమ శకం 57 BCE లో ప్రారంభమైంది. ఉజ్జయిని రాజు విక్రమాదిత్యుడు శకులపై సాధించిన గొప్ప విజయానికి గుర్తుగా ఈ శకాన్ని మొదలుపెట్టాడని చారిత్రక కథనాలు చెబుతున్నాయి. దీనిని మాలవ శకం, కృత శకం అని కూడా అంటారు. ప్రస్తుత ఆంగ్ల సంవత్సరానికి 57 కలిపితే విక్రమ సంవత్సరం వస్తుంది. ఇది ఎక్కువగా ఉత్తర భారతదేశంలోని రాజస్థాన్, గుజరాత్, మధ్యప్రదేశ్ ప్రాంతాల్లో వాడుకలో ఉంది. గుజరాత్‌లో దీపావళి మరుసటి రోజైన కార్తీక శుక్ల పాడ్యమి నుంచి కొత్త సంవత్సరం మొదలవుతుంది. రాజస్థాన్, మధ్యప్రదేశ్ వంటి ప్రాంతాల్లో మాత్రం చైత్ర శుక్ల పాడ్యమి నుంచి లెక్కిస్తారు. నేపాల్ దేశం అధికారిక క్యాలెండర్‌గా విక్రమ సంవత్సరాన్నే వాడుతుంది.
మరొక ముఖ్యమైన శకం శాలివాహన శకం. శక శకం, శాలివాహన శకం వేర్వేరు కావు, రెండూ ఒకటే. ఇది 78 ACE లో ప్రారంభమైంది. ప్రతిష్ఠానపురం కేంద్రంగా పాలించిన శాతవాహన వంశ ప్రసిద్ధ రాజు గౌతమీపుత్ర శాతకర్ణి శకులను ఓడించి దీనిని ప్రారంభించాడని ప్రతీతి. అందుకే ఆయనను శాలివాహనుడు అని పిలుస్తారు. అయితే ఈ శకం ప్రారంభం గురించి చరిత్రకారుల్లో భిన్నాభిప్రాయాలు కూడా ఉన్నాయి. ప్రస్తుత ఆంగ్ల సంవత్సరం నుంచి 78 తీసివేస్తే శక సంవత్సరం వస్తుంది. ఈ లెక్కన 2026 లో ఉగాది నుంచి శక సంవత్సరం 1948 నడుస్తోంది. భారత ప్రభుత్వం 1957 మార్చి 22న శక శకాన్ని జాతీయ క్యాలెండర్‌గా అధికారికంగా అంగీకరించింది. గెజిట్ ప్రకటనల్లో, ఆకాశవాణి వార్తల్లో ఈ శకాన్నే ఉపయోగిస్తారు. దక్షిణ భారతదేశంలో ముఖ్యంగా ఆంధ్రప్రదేశ్, తెలంగాణ, కర్ణాటక, మహారాష్ట్రల్లో ఉగాది పండుగ రోజున శాలివాహన శక సంవత్సరం మొదలవుతుంది. విక్రమ శకం శాలివాహన శకం కంటే 135 సంవత్సరాలు పురాతనమైనది.
వీటితో పాటు భారతదేశంలో మరికొన్ని ప్రాచీన శకాలు, ప్రాంతీయ శకాలు కూడా ఉన్నాయి. వీటన్నిటికంటే పురాతనమైనది కలి శకం. ఇది శ్రీకృష్ణుడు వైకుంఠంను చేరిన 3102 BCE నుంచి ప్రారంభమైందని ఈ సంప్రదాయం చెబుతుంది. దీని ప్రకారం కలియుగం మొదలై ఇప్పటికి 5,000 సంవత్సరాలకు పైగా గడిచాయి. సంకల్పం చెప్పేటప్పుడు కలియుగ ప్రథమ పాదం అని పలకడానికి కారణం ఈ శకమే.
కేరళలో 825 ACE నుంచి ప్రారంభమైన కొల్లం శకాన్ని క్యాలెండర్‌గా పాటిస్తారు. దీని సంవత్సరం చింగం నెల నుంచి మొదలవుతుంది. బెంగాల్ ప్రాంతంలో మొఘల్ చక్రవర్తి అక్బర్ పాలనా కాలంలో పన్నుల వసూలు, వ్యవసాయ సమయాలను సులభతరం చేయడం కోసం బంగాళా సన్ అనే శకం రూపుదిద్దుకుంది. ఇది సౌర గణనపై ఆధారపడినది కాబట్టి రైతులకు పంట కాలాలతో సరిపోయేది. గుప్త రాజవంశ స్థాపనకు గుర్తుగా 320 ACE లో ప్రవేశపెట్టిన గుప్త శకం కూడా ప్రాచీన భారతదేశంలో విశేష ప్రాచుర్యం పొందింది. శాసనాల్లో, నాణేల్లో ఈ శకం తేదీలు కనిపిస్తాయి. బౌద్ధ, జైన సంప్రదాయాల్లో బుద్ధ నిర్వాణ శకం, మహావీర నిర్వాణ శకం అనే లెక్కలు కూడా వాడుకలో ఉన్నాయి.
ఈ విధంగా వివిధ కాలాల్లో రూపుదిద్దుకున్న శకాలు భారతీయ సంస్కృతిలో, చరిత్రలో ప్రముఖ పాత్ర పోషించాయి. ఒక్కో శకం ఒక్కో రాజు విజయాన్ని, ఒక్కో ప్రాంత అవసరాన్ని, ఒక్కో నమ్మకాన్ని ప్రతిబింబిస్తూ మన కాలగణన వైవిధ్యాన్ని చూపిస్తున్నాయి.
[సేకరణ]
..........జిబి విశ్వనాథ MA Anantapuram 9441245857.
*అమ్మ, నాన్న… కూతురు*
➖➖➖
ఆ రాత్రి కూతురు తన తండ్రి ఫోన్ కట్ చేసింది...
ఆ రాత్రి 10:30.
నేహా ఫోన్ స్క్రీన్ మీద పేరు వెలిగింది -
*”నాన్న Calling...! ❤️”
నేహా కట్ చేసింది.
మళ్లీ మోగింది... మళ్లీ కట్ చేసింది.
మూడోసారి మోగడంతో విసుగ్గా ఫోన్ ఎత్తి.. “ఏంటి నాన్నా... నేను చాలా బిజీగా ఉన్నాను!” అంది.
అవతలి వైపు కొన్ని క్షణాలు నిశ్శబ్దం.
తర్వాత నాన్న మెల్లగా, ఎంతో ప్రేమగా అన్నాడు -
“ఏం లేదు బంగారం... నీ గొంతు ఒక్కసారి వినాలనిపించింది.”
“నాన్నా... తర్వాత మాట్లాడతాను” అని ఫోన్ పెట్టేసింది నేహా.
కొద్దిసేపటికి ఒక మెసేజ్ వచ్చింది.
“బంగారం... ఈరోజు నిన్ను చాలా మిస్ అయ్యాను. రేపు మాట్లాడుకుందాం.”
చూసింది... కానీ రిప్లై ఇవ్వలేదు. అలాగే నిద్రపోయింది.
*మరుసటి ఉదయం 6 గంటలకు ఫోన్ మోగింది. ఈసారి అమ్మ నుంచి!
ఫోన్ ఎత్తగానే అవతలి వైపు అమ్మ ఏడుపు...
“బంగారం... నాన్న ఇక లేరు..!"
నేహా చేతిలోంచి ఫోన్ జారిపోయింది.
కళ్ళ ముందు నాన్న చివరి మెసేజ్ మెరుస్తోంది -
“రేపు మాట్లాడుకుందాం.❤️”
కానీ ఆ 'రేపు' ఇక ఎప్పటికీ రాలేదు!
---
నాన్న అంత్యక్రియలు అయ్యాక, నేహా నాన్న గదిని సర్దుతోంది.
అల్మారాలో ఒక మూలన... తన చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలన్నీ.
తన మొదటి స్కూల్ యూనిఫాం, మొదటి బహుమతి, మొదటి బొమ్మ, కాలేజ్ ID కార్డు...
ప్రతిదాని వెనుక నాన్న చేతిరాతతో ఒక తేదీ..!
తన కూతురి జీవితంలోని ప్రతి చిన్న జ్ఞాపకాన్ని నాన్న దాచుకున్నాడు.
అక్కడే ఒక పాత కవర్ కనిపించింది. పైన రాసి ఉంది -
“నా బంగారు తల్లి నేహా కోసం...”
వణుకుతున్న చేతులతో తెరిచింది.
> "బంగారం,
>
> నువ్వు పెద్దదానివయ్యావు. నీకంటూ ఒక ప్రపంచం ఉంది. నువ్వు బిజీగా ఉంటావని నాకు తెలుసు. నా ఫోన్ ఎత్తకపోయినా నేను ఏమీ అనుకోను.
>
> నువ్వు 'తర్వాత మాట్లాడతాను నాన్నా' అన్నప్పుడల్లా నేను ఎదురుచూస్తూనే ఉంటాను. ఎందుకంటే ఒక నాన్న ఎదురుచూపులకు అంతం ఉండదు.
>
> ఒకవేళ ఏదో ఒక రోజు నేను నీకు ఫోన్ చేసి మాట్లాడలేకపోతే, నేను నీ మీద అలిగానని అనుకోకు బంగారం.
>
> బహుశా ఫోన్ చేయలేని లోకానికి వెళ్ళిపోయి ఉంటాను!
>
> కానీ అక్కడి నుంచి కూడా నేను నీ కోసమే దేవుణ్ణి ప్రార్థిస్తూ ఉంటాను.
>
> - నీ నాన్న❤️”
ఆ ఉత్తరాన్ని గుండెలకు హత్తుకుని నేహా కుప్పకూలిపోయింది.
“నాన్నా... ఒక్కసారి నాకు ఫోన్ చేయండి... ప్లీజ్ నాన్నా..." అని వెక్కి వెక్కి ఏడ్చింది.
కానీ ఆ నంబర్ నుంచి ఇక ఎప్పటికీ ఫోన్ రాదు.
---
కొన్ని నెలల తర్వాత అమ్మ ఫోన్ చేసింది.
“బంగారం... బిజీగా ఉన్నావా?”
నేహా కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి.
“లేదు అమ్మా... చెప్పమ్మా...”
అమ్మ అడిగింది - “ఈ మధ్య నా ఫోన్ వెంటనే ఎత్తుతున్నావే?”
నేహా మెల్లగా అంది -
“అవును అమ్మా... ఇప్పుడు అర్థమైంది. అమ్మా నాన్నల ఫోన్ కాల్ ఇబ్బంది కాదు. ఈ ప్రపంచంలో మన గొంతు వినాలని, మనం బాగున్నామా అని అడగాలని... ఇంకా ఎవరో ఒకరు ఉన్నారనడానికి అదే నిదర్శనం అని.”
ఆ రాత్రి నేహా ఫోన్ లో “నాన్న ❤️” అనే కాంటాక్ట్ తెరిచింది.
కాల్ చేయలేదు... చేయలేనని తెలుసు.
ఫోన్ ను చెవి దగ్గర పెట్టుకుని మెల్లగా చెప్పింది -
“నాన్నా... ఈరోజు నేను భోజనం చేశాను.”
కొన్ని క్షణాల నిశ్శబ్దం తర్వాత, ఆమెకే తన చిన్నప్పటి గొంతు వినిపించినట్టు అనిపించింది -
“భోజనం చేశావా బంగారం?”
నేహా ఏడుస్తూనే నవ్వింది.
“అవును నాన్నా... ఈరోజు కడుపునిండా తిన్నాను.”
---
మీ అమ్మా నాన్న ఇంకా మీకు ఫోన్ చేస్తున్నారా?
దయచేసి కట్ చేయకండి. ఒక్క నిమిషం ఆగండి...
పని కాసేపు ఆగితే పర్లేదు.
కానీ ఒకరోజు ఆ ఫోన్ శాశ్వతంగా మోగకుండా ఆగిపోతే...
ఆ ఒక్క రింగ్ కోసం మనం జీవితాంతం ఎదురుచూడాల్సి వస్తుంది.
వారు ఉండగానే ప్రేమను పంచండి. ఈరోజే ఒక్క ఫోన్ చేయండి -
“అమ్మా... ఎలా ఉన్నావు?”
“నాన్నా... భోజనం చేశారా?”
అని..!
చాలు..!🙏
[07/10, 5:34 am] Malapragadasridevi: కృతయుగం లో ధర్మం 4 పదాల నడిచినపుడు రాక్షసులు ఎందుకు పుట్టారు?
కృతయుగంలో ధర్మం నాలుగు పాదాల మీద నడవడం అంటే ఆ కాలంలో ఉన్న మానవులందరూ నూటికి నూరు శాతం సత్యం, దయ, పవిత్రత, దానం వంటి గుణాలతో జీవించారని అర్థం. అయితే, సమాజం అంతా ఇంత పవిత్రంగా ఉన్నప్పుడు కూడా రాక్షసులు ఎందుకు పుట్టారు అనే ప్రశ్నకు మన పురాణాలు చాలా ఆసక్తికరమైన సమాధానాలు ఇస్తాయి.
సృష్టి సమతుల్యత మరియు గుణాల వైవిధ్యం
సృష్టి అనేది కేవలం మంచి అనే ఒకే ఒక గుణంతో నడవదు. బ్రహ్మ దేవుడు సృష్టిని ప్రారంభించినప్పుడు ప్రకృతిలో మూడు గుణాలను ప్రవేశపెట్టాడు: సత్వ గుణం (మంచి, ప్రశాంతత), రజో గుణం (ఆవేశం, కోరిక), తమో గుణం (అజ్ఞానం, బద్ధకం, క్రూరత్వం). ఈ మూడు గుణాల కలయిక వల్లే సృష్టి సాగుతుంది. కృతయుగంలో భూమిపై ఉన్న సాధారణ మనుషులలో సత్వ గుణం ఎక్కువగా ఉండేది. కానీ అదే సమయంలో రజో, తమో గుణాల కలయికతో కొన్ని జీవులు జన్మించాయి, వారే రాక్షసులు. సృష్టిలో వెలుగుతో పాటు చీకటి, పగటితో పాటు రాత్రి ఎలా సహజమో, దేవతలతో పాటు రాక్షసుల ఉనికి కూడా అంతే సహజం.
2. జయ విజయుల శాపం మరియు దితి కశ్యపుల సంతానం
పురాణాల ప్రకారం కృతయుగంలో పుట్టిన ప్రధాన రాక్షసుల వెనుక నిర్దిష్టమైన కారణాలు, శాపాలు ఉన్నాయి.
కృతయుగంలో జన్మించిన అత్యంత శక్తివంతమైన రాక్షసులు హిరణ్యాక్షుడు మరియు హిరణ్యకశిపుడు. వీరు అసలైన రాక్షసులుగా పుట్టడానికి కారణం వైకుంఠంలో విష్ణుమూర్తి ద్వారపాలకులైన జయవిజయులు సనకసనందనాది మునుల వల్ల పొందిన శాపం. భగవంతుని లీల కోసం, ఆయన అవతారాల ఉద్దేశం కోసం వీరు రాక్షసులుగా పుట్టవలసి వచ్చింది.
అలాగే, కశ్యప ప్రజాపతి భార్య అయిన దితి, సంధ్యా సమయంలో (శాస్త్ర నియమాలకు విరుద్ధమైన సమయంలో) సంతానం కావాలని కోరడం వల్ల ఆమెకు రాక్షస ప్రవృత్తి గల పుత్రులు జన్మించారు. అంటే ధర్మం నాలుగు పాదాల మీద ఉన్నప్పటికీ, కొందరి వ్యక్తిగత పొరపాట్లు లేదా శాపాల వల్ల రాక్షస జన్మలు సంభవించాయి.
3. సమస్య స్థానంలో మార్పు (భూమిపై కాదు)
కృతయుగంలో ధర్మం నాలుగు పాదాల మీద నడిచింది భూలోకంలో. ఆ కాలంలో మనుషుల మధ్య ఎలాంటి అధర్మం, కుతంత్రాలు ఉండేవి కావు. రాక్షసులు భూమి మీద మనుషుల మధ్య నివసించలేదు. వారు పాతాళ లోకంలోనో లేదా వేరే లోకాల్లోనో ఉండేవారు. వారు దేవతలపై ఉన్న అసూయతో స్వర్గలోకంపై దండయాత్ర చేసేవారే తప్ప, భూమిపై ఉన్న మనుషులను హింసించేవారు కాదు. అందుకే కృతయుగంలో భూమిపై ధర్మానికి ఎటువంటి లోటు రాలేదు.
యుగాలు గడిచేకొద్దీ ఈ అధర్మం అనేది లోకాల నుండి మనుషుల మనసుల్లోకి ప్రవేశించింది:
* కృతయుగంలో: మంచి ఒక లోకంలో (స్వర్గం), చెడు మరో లోకంలో (పాతాళం) ఉండేవి.
* త్రేతాయుగంలో: మంచి, చెడు ఒకే లోకానికి వచ్చాయి కానీ వేర్వేరు దేశాల్లో ఉండేవి (రాముడు అయోధ్యలో, రావణుడు లంకలో).
* ద్వాపరయుగంలో: మంచి, చెడు ఒకే కుటుంబంలోకి వచ్చాయి (పాండవులు, కౌరవులు).
* కలియుగంలో: మంచి, చెడు ఒకే మనిషి మనస్సులోనే పోరాడుతున్నాయి.
# కాబట్టి, కృతయుగంలో రాక్షసులు పుట్టినప్పటికీ వారు భూమిపై ఉన్న ధర్మ వ్యవస్థను మార్చలేకపోయారు. భగవంతుని లీలలు సాగడానికి, లోక కల్యాణం కోసం కొన్ని ప్రత్యేక శక్తులను అంతం చేయడానికి మాత్రమే ప్రకృతి నియమం ప్రకారం ఆ యుగంలో కూడా రాక్షస జన్మలు జరిగాయి.
[07/10, 6:24 am] . Mallapragada: *నవరాత్రి*
*11.10.2026*
*వచ్చే ఆదివారం నవరాత్రి ప్రారంభం....*
నవరాత్రి తొమ్మిది రోజులూ తొమ్మిది రకాల పుష్పాలతో తొమ్మిది రకాల అలంకారాలు చేయడం ఆనవాయితీ.
□ _పాడ్యమి (ప్రథమ)_
నవరాత్రి మొదటి రోజు దేవి మహేశ్వరి బాలా, మధు కైటభుల వినాశనానికి కారణమైన దేవి. ఆ రోజున ఆమెను మల్లె, బిల్వ పత్రాలతో అలంకరించాలి. వెణ్ పొంగల్ నైవేద్యం పెట్టవచ్చు.
□ _విదియ (ద్వితీయ)_
రెండవ రోజు పూజించబడే దేవి కౌమారిగా కీర్తించబడుతుంది. ఆమెయే రాజ రాజేశ్వరిగా కూడా ఆరాధించబడుతుంది. ముల్లె, తులసితో అలంకారం చేసి పులిహోర నివేదన చేయాలి.
□ _తదియ (తృతీయ)_
మూడవ రోజుకు చెందిన వారాహి అమ్మ, కన్యా కల్యాణి అని పిలవబడుతుంది. సంపంగి మరియు చంపక పూలు ఆమెకు ప్రీతికరమైనవి. చక్కెర పొంగల్ సమర్పించి పూజించాలి.
□ _చవితి (చతుర్థి)_
నాలుగవ రోజున అనుగ్రహించేది మహాలక్ష్మి. ఈమె రోహిణి అని పిలవబడుతుంది. మల్లె పూలతో అలంకారం చేసి, అన్నం నైవేద్యంగా పెట్టి పూజించాలి.
□ _పంచమి_
ఐదవ రోజు వైష్ణవిగా, మోహినిగా అలంకరిస్తారు. ముల్లెపూల అలంకారం, పెరుగు అన్నం ఆమెకు తగినవి.
□ _షష్ఠి_
ఆరవ రోజుకు చెందిన దేవి రూపం ఇంద్రాణి. ఆ రోజు సర్పరాజ ఆసనంలో దేవి కూర్చున్న భంగిమలో పూజ చేయడం ఆనవాయితీ. దేవికి జాజి పూలే ప్రీతికరం. ఆమెకు ఇష్టమైనది కొబ్బరి అన్నం.
□ _సప్తమి_
ఏడవ రోజు, దేవి మహాసరస్వతి, సుమంగళి అని పిలవబడుతుంది. ఈ తల్లికి తాళంబూ (మొగలి పువ్వు) అలంకరించి, తుమ్మి ఆకులతో అర్చన చేయాలి. నిమ్మకాయ పులిహోర నివేదన చేసి పూజించవచ్చు.
□ _అష్టమి_
ఎనిమిదవ రోజు దేవి నరసింహిదరుమి. నరసింహి రూపంలోని శాంతించిన రూపం ఇది. ఆ రోజున తల్లి ప్రేమ స్వరూపంగా అనుగ్రహిస్తుంది. ఆమెకు ఇష్టమైన రోజా పూలను అలంకరించి, చక్కెర పొంగల్ నైవేద్యంగా పెట్టి పూజించవచ్చు.
□ _నవమి_
తొమ్మిదవ రోజు అమ్మవారు, చాముండి మాతా, బాణం, అంకుశం ధరించిన లలితా పరమేశ్వరిగా అమ్మను పూజించడం ఆనవాయితీ. ఈ రోజున పాల పాయసం నైవేద్యంగా పెట్టి పూజించవచ్చు. తామర పూలతో అలంకరించాలి.
□ _విజయదశమి_
పదవ రోజు విజయం అంటేనే విజయం! చెడు నశించి మంచి వృద్ధి చెందుతుంది. మనం ప్రారంభించే పని విజయవంతం అవుతుందనే ఉద్దేశంతోనే విజయదశమి జరుపుకుంటారు. నవరాత్రులలో దుర్గా, లక్ష్మి, సరస్వతి అనే ఈ ముగ్గురినీ పూజించే వారికి దేనిలోనైనా శుభప్రదమైన విజయం లభిస్తుంది.
పండుగలో ప్రతి రోజూ ప్రత్యేకమైనదే అయినా, అందులో విశేషమైన రోజులు చివరి మూడు రోజులు. శక్తి లేని వారు నవరాత్రి వ్రతంలో పూజ చేయడానికి అత్యంత ముఖ్యమైన రోజులు సప్తమి, అష్టమి, నవమి రోజులు. ఈ మూడు రోజులూ వ్రతంతో పూజిస్తే తొమ్మిది రోజులు పూజించిన ఫలం లభిస్తుంది.
🙏🏻🙏🏻🙏🏻🔔🔔🔔🙏🏻🙏🏻🙏🏻
[07/10, 9:06 pm] . Mallapragada: *నక్క పాఠం*
ఓ రోజు ఓ నక్క నిద్ర లేచి పొద్దున్నే పశ్చిమ దిశలో వేటాడటానికి బయ లుదేరింది. తూర్పున ఉదయించిన సూర్యుడి వెలుగులో నక్క నీడ పొడ వుగా కనిపించింది. ఆ నీడను చూసి దానికెంత ఖుషీయో. నేనింత పొడ వుగా ఉన్నానా.. ఇంత భారీగా ఉన్న నా ఆకలి తీరాలంటే కనీసం ఓ ఏనుగు లేదా ఓ ఒంటె అవసరం అనుకుంది. దాంతో ఎదురుపడ్డ చిన్న చిన్న జంతువులను అస్సలు పట్టించుకోలేదు. తన ఆకలి తీరాలంటే కనీసం ఏనుగు కావలసిందే అని ఏనుగూ ఏనుగూ అంటూ తిరుగాడసా గింది అడవి అంతటా. కానీ ఎక్కడా ఒక్క ఏనుగూ దొరకలేదు నక్కకు మధ్యాహ్నం అయ్యేసరికి సూర్యుడు నడినెత్తి మీదకు వచ్చాడు. ఆ సమయంలో నక్క నీడ చిన్నదైపోయి దాని కాళ్ళ కింద పడింది. అప్పు డది.. ఆహా ఆకలితో ఎలా చిక్కిపోయానో కదా అనుకుని నీరసించి పోయింది. చిక్కిపోయిన తనకు ఓ మేక పిల్లో లేక కోడో దొరికినా చాలు అనుకుంది. కానీ, మేకపిల్ల కనిపించలేదు. కోడి జాడా లేదు.
సాయంత్రం పడమరకు వచ్చిన సూర్యుడితో నక్క నీడ తన ముందు పడకుండా వెనక్కు పడింది. దాంతో నక్కకు తన నీడే కనిపించలేదు. ఆహా, ఈ మూడు పూటల్లోనే ఇంతలా అయిపోయానేంటీ అని అనుకుంది నక్క. అసలు నేను బతికే ఉన్నానా అని భయపడింది. ఆ తర్వాత ఛీఛీఛీ నేను బతికే ఉన్నాను.. ఈ ఆకలికి ఓ కోడిపిల్లో లేదా ఓ చీమో దొరికినా చాలు అని నిక్కుతూ నీలుగుతూ తిరిగింది. ఈ నక్క ఊహలాగే మనలోనూ కొందరు.. తమను తాము అలా ఇలా ఊహించేసుకుని తమ తృప్తి కోసం ఏదేదో ఎక్కడెక్కడో వెతుకుతూ తిరుగుతుంటారు. తృప్తి తీరదు. వారనుకున్నదీ నెరవేరదు. పైగా తమకు దొరికిన వాటినీ నిర్లక్ష్యం చేస్తారు. చివరికి ఏదైనా ఒక్కటైనా దొరకదా అని పరితపిస్తారు. కనుక ఉదయపు నక్కలా గర్వంతో వెతుకులాటలో పడకూ డదు. సాయంత్రపు నక్కలా దిగులుతో వాడిపోకూడదు. సహజంగా ఉందాం. ఓ చిన్నారి మనసులా బతుకుదాం. జీవితాన్ని పండగ చేసు కుందాం. ఆస్వాదిద్దాం. ఈ వాస్తవాన్ని అర్థం చేసుకుంటే ఈ రోజే కాదు ప్రతి రోజూ ఓ మధురమైన రోజే అవుతుంది.
[10/10, 5:05 pm] . Mallapragada: *✅తెలుసుకుందాం✅*
*డెలిరియం 🆚 డిమెన్షియా 🆚 డిప్రెషన్ ఈ మూడింటి మధ్య తేడా మీకు తెలుసా?*
* *వృద్ధుల్లో మతిమరుపు, గందరగోళం, ఏకాగ్రత తగ్గడం, ఆసక్తి కోల్పోవడం వంటి లక్షణాలు కనిపించవచ్చు. కానీ వాటి కారణాలు, ప్రారంభమయ్యే విధానం, చికిత్స వేర్వేరుగా ఉంటాయి.*
*1️⃣ DELIRIUM – డెలిరియం*
* *⚡ సాధారణంగా అకస్మాత్తుగా ప్రారంభమవుతుంది.*
* *ఒక్కసారిగా గందరగోళం*
* *ఏకాగ్రత/శ్రద్ధ తగ్గడం*
* *సమయం, స్థలం, వ్యక్తులపై అయోమయం*
* *లక్షణాలు గంటలు లేదా రోజుల్లో మారుతూ ఉండవచ్చు*
* *ఇన్ఫెక్షన్, మందుల ప్రభావం, డీహైడ్రేషన్, ఇతర శారీరక సమస్యలు కారణాలు కావచ్చు*
* *⚠️ అకస్మాత్తుగా మానసిక స్థితిలో మార్పు వస్తే వెంటనే వైద్య సహాయం అవసరం.*
*2️⃣ DEMENTIA – డిమెన్షియా*
* *🐢 సాధారణంగా నెమ్మదిగా, క్రమంగా అభివృద్ధి చెందుతుంది.*
* *జ్ఞాపకశక్తి తగ్గడం*
* *ఆలోచన, నిర్ణయం తీసుకునే సామర్థ్యం తగ్గడం*
* *రోజువారీ పనుల్లో ఇబ్బందులు*
* *భాష/వ్యవహారంలో మార్పులు*
* *కాలక్రమేణా లక్షణాలు పెరుగుతాయి*
*3️⃣ DEPRESSION – డిప్రెషన్*
* *💙 ప్రధానంగా మానసిక స్థితి మరియు ఆసక్తిలో మార్పులు కనిపిస్తాయి.*
* *నిరంతర విచారం లేదా ఖాళీగా అనిపించడం*
* *ఇష్టమైన పనులపై ఆసక్తి తగ్గడం*
* *అలసట, నిద్ర/ఆకలిలో మార్పులు*
* *ఏకాగ్రత తగ్గడం*
* *నిస్సహాయత లేదా నెగెటివ్ ఆలోచనలు*
* *📌 సులభంగా గుర్తుంచుకోండి:*
* *⚡ Delirium → అకస్మాత్తుగా మార్పు*
* *🐢 Dementia → క్రమంగా జ్ఞాపకశక్తి & ఆలోచనా సామర్థ్యం తగ్గడం*
* *💙 Depression → మూడ్ & ఆసక్తి తగ్గడం*
* *⚠️ ముఖ్య గమనిక: ఈ లక్షణాల ఆధారంగా మనమే నిర్ధారణ చేసుకోకండి. ముఖ్యంగా అకస్మాత్తుగా గందరగోళం ఏర్పడితే, అది అత్యవసర వైద్య కారణానికి సంకేతం కావచ్చు. వైద్యుడు/మానసిక ఆరోగ్య నిపుణుడిని సంప్రదించడం అవసరం.*
* *“లక్షణాన్ని మాత్రమే కాదు… కారణాన్ని కూడా గుర్తించండి.”*
[10/10, 5:49 pm] . Mallapragada: *108 సంఖ్య విలువ*
➖➖➖
*ఇంతకీ ఏమిటా సంఖ్య.. ?
*ఆ వివరాలు తెలుసుకుందాం..
ఈ నంబర్ వెనుక ఓ అంతరిక్ష శాస్త్రమే ఉంది. వేద కాలంలో ఎన్నో పరిశోధనలు జరిగాయి.
*ఈ సంఖ్య ఆధారంగానే భూమికి సూర్యునికి మధ్య దూరాన్ని కూడా అప్పుడే చెప్పారు. అదే నూటఎనిమిది.
*సూర్యుని వ్యాసం భూమి వ్యాసానికి 108 రెట్లు.
*ఇది నమ్మశక్యంగా లేదు కదా. అన్నిటి లెక్కలు, దూరాలు ఈ సంఖ్యంతోనే ముడిపడి ఉంది. వేద కాలంలో మన ఋషులు చెప్పిన నిజం.
*ఆయుర్వేదం ప్రకారం కూడా మనిషి శరీరంలో నూటా ఎనిమిది మర్మస్థానాలు ఉంటాయి.*
*శ్రీ చక్రం అంతరార్థాం కూడా తెలీదు.
ఈ చక్రంలో 54 పురుష, మరో 54 స్త్రీ అంతర్భాగాలు ఉంటాయి. ఇది మొత్తం 108. శ్రీ చక్రం ఇంట్లో ఉంటే నెగిటివ్‌ ఎనర్జీని పాజిటివ్‌ ఎనర్జీగా మారుస్తుందని విశ్వాసం. కొంతమంది వల్ల మూడనమ్మకం అనే మచ్చ పడింది.
*కానీ, మనం పుట్టినపుడు ఏ రాశి, నక్షత్రం ఆధారంగా భూమ్మిద పడతామో అవి చివరి వరకు మనపై ప్రభావాన్ని చూపుతాయి.
*27 నక్షత్రాలను కూడా 4 పాదాలతో గుణిస్తే 108 వస్తుంది.
*భారతీయ శాస్త్ర ప్రకారం 12 రాశులు 9 గ్రహాలు ఉంటాయి. ఈ రెండింటిని గుణింస్తే… 108 వస్తుంది.
*మనిషి సగటున 21,600 సార్లు శ్వాస తీస్తాడు. అందులో 10,800 సార్లు సూర్యాంశ అంటే ప్రాణశక్తి, 10,800 సార్లు చంద్రాంశ అంటే మనం వదిలే కార్బన్‌డయాక్సైడ్‌. ఆక్సిజన్‌ పీల్చుకుని కార్బన్‌డయాక్సైడ్‌ను వదలడం.
*నటరాజ స్వామి చేసే భంగిమలు కూడా 108.
*అష్టాదశ పురాణాలు కూడా ఇన్నే. అందుకే మన ప్రాచీన ఋషులు అంత ప్రాధాన్యతనిచ్చారు.
*అందుకే గుడిలో ప్రదక్షిణలు చేసినా, మంత్రాలు చదివినా 108 సార్లు చేస్తారు. మనలో ఉన్న దేవుడిని కలవడానికి కూడా 108 మెట్లు దాటి వెళ్లాలని బౌద్ధుల నమ్మకం.
*ఇది భారతీయ అద్భుత గణిత పరిజ్ఞానానికి ఓ సింబల్‌. అనేక పరిశోధనలు వేల ఏళ్ల కిందటే చేసినట్లు దీనితోనే తెలుస్తోంది.
*రుద్రాక్ష, తులసీదళం ఇలా అన్నీ నూటఎనిమిది సంఖ్యతోనే ముడిపడి ఉంటుంది.
*ఇంతటి ప్రాధాన్యం ఉన్న ఈ సంఖ్యకు ఇప్పటికీ విలువనిచ్చి ఆచరిస్తూనే ఉన్నాం.🙏
[10/10, 10:02 pm] . Mallapragada: *ధర్మో రక్షతి రక్షితః*
➖➖➖
ఒకానొక పట్టణంలో ఒక వ్యాపారి ఉండేవాడు.
ఒకరోజు వ్యాపారి దగ్గరికి అతడి గురువు వచ్చాడు.
“గురూజీ! నా వ్యాపారం వృద్ధి చెందాలని దీవించండి!” అని అభ్యర్థించాడు వ్యాపారి.
”దేవుడు నీ వ్యాపారంలో వృద్ధివికాసాలు ప్రసాదించుగాక. కానీ, నువ్వు ధాన్యాన్ని తూచేటప్పుడు నిజాయతీగా వ్యవహరించు!” అని సూచించాడు గురువు గారు.
ఎప్పుడూ తూకంలో మోసం చేసే ఆ వ్యాపారి గురువుగారి ఉపదేశంతో తన వైఖరిని మార్చుకున్నాడు.
న్యాయంగా తూచడం మొదలుపెట్టాడు.
అనతి కాలంలోనే అతని వ్యాపారం వృద్ధి చెందింది. ధాన్యాన్ని తూచడానికి బంగారంతో తూనిక రాళ్లను చేయించాడు.
దీంతో ఎక్కడెక్కడివారో వచ్చి ఆ తూనిక రాళ్లను చూసి ఆశ్చర్యపోతూ ఉండేవారు.
ఒకరోజు అతడు ఆ తూనిక రాళ్లను తీసుకొని తన గురువు దగ్గరికి వెళ్లాడు. “గురువు గారూ! మీ ఆశీర్వాదంతో నా వ్యాపారం చాలా బాగుంది. బంగారు తూనికరాళ్లతో ధాన్యాన్ని తూచేంత వృద్ధి సాధించాను.” అన్నాడు వ్యాపారి.
”ఆ బంగారపు తూనికరాళ్లను తీసుకెళ్లి ఏటిలో పడవేయ్‌!” అని గురువు ఆజ్ఞాపించాడు.
గురువాజ్ఞ మేరకు బంగారం విలువ గురించి కూడా ఆలోచించకుండా వాటిని ఏరులో పడవేసి ఇంటికి చేరుకున్నాడు.
ఈ సంఘటన జరిగిన మూడు రోజుల తర్వాత కొందరు రైతులు తమ ధాన్యాన్ని అమ్మడం కోసం పట్టణానికి వస్తున్నారు.
రైతులు ఏరు దాటుతుండగా బంగారు తూకం రాళ్లు వారికి దొరికాయి. వాటిని చూడగానే.. ఇవి ఫలానా వ్యాపారివి అని గుర్తించారు. అతడి మంచితనం తెలిసిన రైతులు.. అలాంటి ఉత్తముడి సొమ్ము తీసుకోవడం భావ్యం కాదనుకున్నారు.
తూకంరాళ్లను తీసుకెళ్లి ఆ వ్యాపారికి ఇచ్చేశారు.
మళ్లీ తన దగ్గరికి చేరిన తూకంరాళ్లను గురువు దగ్గరికి తీసుకెళ్లాడు వ్యాపారి. “నేను వీటిని ఏరులో పారేశాను. మళ్లీ నా దగ్గరికి వచ్చాయి గురువు గారూ!” అని విన్నవించుకున్నాడు.
“నీవు ఎప్పుడైతే తూకంలో మోసం చేయడం మానేశావో.. దైవం నీ సంపదలో వృద్ధిని ప్రసాదించాడు. నిజాయతీగా సంపాదించావు కనుకనే.. నీ సొమ్ము మళ్లీ నీ దగ్గరికి చేరింద”న్నాడు గురువుగారు.
అపరిశుభ్రమైన ఇల్లు రోగాలకు నిలయమైనట్లు మోసపూరితమైన వ్యవహారాలు కష్టాలకు ప్రధాన ద్వారాల వంటివి.
ధర్మబద్ధంగా చేసే వ్యాపారం, కర్మ బద్ధంగా చేసే ఉద్యోగం, ఆత్మశుద్ధి తో చేసే పూజలు, మనో నిబ్బరంతో వ్యవహరించే తీరు ఎల్లప్పుడూ మనల్ని ఉన్నత శిఖరాలకు చేరుస్తాయి.
సమాజానికి మనం ఏమి ఇస్తే అదే మనకు తిరిగి వస్తుంది. ఇంటి ముందర తుమ్మ చెట్టు పెంచుకొని దానికి మామిడి కాయలు కాయ లేదు అని బాధపడినట్లు మన వ్యవహారం ఉండకూడదు.
మంచి మామిడి చెట్టును పెంచుకుంటే తీయని మామిడి పండ్లును, చల్లని నీడను ఇస్తుంది. అలాగే మన ప్రవర్తన మారుతూ ఉండే కొద్దీ సత్ఫలితాలు వాటంతట అవే రావడం మొదలు పెడతాయి. అది ఎలాగంటే… చెట్టు మొదలు దగ్గర నీళ్లు పోస్తే అవి కొమ్మలకు ఆకులకు చేరి పూలు పూసి, కాయలు కాసినట్లు, మనం చేసుకునే మంచి పనులే మనకు శ్రీరామరక్షగా నిలుస్తాయి.```
*ధర్మో రక్షతి రక్షితః*
ఈ కథలో నీతి ఏమిటంటే చక్కగా, ‘నిజాయితీగా చేయని ఏ పని వల్ల కూడా సత్ఫలితం పొందలేము!’ అని భావం.🙏
ప్రాంజలి ప్రభ కథలు చదవండి (ఆరోగ్యం. ఆనందం.. ఆధ్యాత్మికం )
****
9985.
ముని, ఋషి, యోగి అనే పదాలు ప్రాచీన భారతీయ సంస్కృతిలో ఎంతో ముఖ్యమైనవి, కానీ ఈ మూడు పదాలకు విభిన్న అర్థాలు మరియు లక్షణాలు ఉన్నాయి. వాటి ప్రధాన తేడాలను వివరిస్తాను:
ముని
అర్థం: "ముని" అనే పదం సంస్కృతంలో "మౌనం పాటించేవాడు" లేదా "తపస్వి" అనే అర్థాన్ని కలిగి ఉంది.
లక్షణాలు: మునులు ఎక్కువగా ఆత్మశోధనలో మరియు తపస్సులో లీనమై, తమ మనసులోని ప్రశ్నలకు సమాధానం అన్వేషిస్తారు. వారు మాటలకు ప్రాముఖ్యత ఇవ్వకుండా, మౌనంగా ఉండి జ్ఞానం సంపాదించడమే లక్ష్యం. మౌనం ద్వారా సాధన చేయడం వీరి ప్రధాన లక్ష్యం.
ఆధ్యాత్మిక దృష్టి: వీరు తమ మనస్సులోనే ప్రశాంతత మరియు ఆత్మజ్ఞానాన్ని పొందాలని ప్రయత్నిస్తారు. వారు ఎక్కువగా దైవిక లేదా తాత్విక అంశాలను పరిశీలించి అవగాహన చేసుకుంటారు.
ఋషి
అర్థం: "ఋషి" అనే పదం "దృశ్" అనే ధాతువ నుండి ఉద్భవించింది, దీని అర్థం "చూడడం" లేదా "తత్త్వాన్ని గ్రహించడం." ఋషులు అనుభవజ్ఞానం కలిగి ఉన్న సప్తరుషుల వంటి మహా జ్ఞానులు.
లక్షణాలు: ఋషులు గొప్ప ఋగ్వేదాలు మరియు ఇతర వేదాలను గ్రహించి, వాటిని ప్రజల బోధకు అందించినవారు. వీరు వేదమంత్రాలను "దర్శించిన" పూర్వగాములు. ఋషులు తమ తపస్సు ద్వారా కేవలం ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానమే కాకుండా, వేదాలను శ్రవణం చేయగలిగిన గొప్ప శక్తిని కలిగి ఉంటారు.
ఆధ్యాత్మిక దృష్టి: ఋషులు ఆధ్యాత్మికతతో పాటు, వేద శాస్త్రాల గురించి జ్ఞానం సంపాదించి, తమ సాధనను ప్రపంచానికి అందజేయడం చేస్తారు. వీరు వేదాలను, మంత్రాలను క్రమబద్ధంగా సేకరించి, ప్రజలకు ఉపదేశం చేయగలరు.
యోగి
అర్థం: "యోగి" అనే పదం "యోగ" అనే పదం నుండి వచ్చింది. "యోగ" అనగా "ఒకత్వం" లేదా "యూనియన్," అంటే ఆత్మను పరమాత్మతో కలపడం.
లక్షణాలు: యోగులు తమ శారీరక, మానసిక, మరియు ఆధ్యాత్మిక స్థాయిలను సమన్వయం చేసి, దైవాన్ని పొందేందుకు యోగసాధన చేస్తారు. యోగులు శారీరక క్షమత (ఆసనాలు), శ్వాస నియంత్రణ (ప్రాణాయామం), మరియు మానసిక నియంత్రణ (ధ్యానం) వంటి యోగ పద్ధతులు పాటిస్తూ పరమాత్మతో మానసిక స్థాయి చేరే లక్ష్యంతో ప్రయత్నిస్తారు.
ఆధ్యాత్మిక దృష్టి: యోగులు ఆత్మను పరమాత్మతో కలపడం ద్వారా మోక్షాన్ని పొందాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకుంటారు. వీరు యోగ ప్రాక్టీసులు చేస్తూ శరీర, మనస్సు, ఆత్మలను శుద్ధి చేసుకుంటారు.
తేడాలు
ముని: మౌనంగా ఉంటూ ఆత్మ జ్ఞానాన్ని సాధించేవారు.
ఋషి: వేదాలను గ్రహించి, అనుభవజ్ఞానం కలిగి ఉన్నవారు; వేద జ్ఞానాన్ని ప్రపంచానికి అందించే పూర్వగాములు.
యోగి: యోగ సాధన ద్వారా శరీరం, మనస్సు, ఆత్మను పరమాత్మతో ఏకత్వం సాధించడమే లక్ష్యంగా పెట్టుకునే సాధకులు.
మొత్తం గా, వీరు ఆధ్యాత్మిక మార్గంలో ఉన్నవారు అయినప్పటికీ, వారి సాధనా పద్ధతులు మరియు లక్ష్యాలు భిన్నంగా ఉంటాయి.
****
ప్రాంజలి ప్రభ కథలు చదవండి
(ఆరోగ్యం. ఆనందం.. ఆధ్యాత్మికం )..9986..
*స్పర్శ కు ఇంత బలం ఉందా?*
మరణశయ్య పై ఉన్న ఒక తండ్రి అస్పష్టంగా కొడుకు కోసం తల్లడిల్లి పోతున్నాడు. తన రక్త సంబంధపు ‘స్పర్శ’ కోసం ఆయన తపిస్తున్నాడని అర్థం అయిన డాక్టర్లు మాటలు రాక మూగ బోయిన ఆయన గొంతు ఏమంటుందో అని... ఒక కాగితం, పెన్ను ఇచ్చారు... బలవంతంగా ఎక్కడ లేని శక్తి కూడ గట్టుకొని డాక్టరు పట్టుకున్న ప్యాడ్ లోని తెల్ల కాగితం పై... ‘ప్ర...సా...ద్’ అని రాసిన మరుక్షణం ఆయన చెయ్యి జారిపోయింది! డాక్టరు వెంటనే ఆయన కొడుకు ప్రసాద్ కు ఫోన్ చేసి పిలిచారు.
కొడుకు వచ్చి తండ్రి చేతిని తన చేతుల్లోకి తీసుకొని మెల్లిగా ఇలా పట్టుకోగానే మూసుకు పోయిన కళ్ళు తెరుచుకొని తృప్తిగా అతని చేతిని గట్టిగా పట్టుకొని తన ‘స్పర్శ’ ద్వారా తన శక్తిని కూడగట్టి కొడుకును తనివి తీరా చూసుకొని కళ్ళు మూతలు పడేశాడు!
విచిత్రం ఏమిటంటే గుండె ఆగిపోయినా కూడా ఆతండ్రి చేయి ఇంకా కొడుకును గట్టిగా పట్టుకునే ఉంది!
అదే రక్త సంబంధం మహిమ!! ‘స్పర్శ‘ శాస్త్రంపై డాక్టర్లు విస్తృత పరిశోధనలు చేస్తున్నారు.
ఇద్దరు స్నేహితుల మధ్య ‘కరచాలనం’ ఎంత ఆత్మీయత వ్యక్తం చేస్తోందో, ఇద్దరు రక్త సంబంధీకులు మధ్య ఒక ‘హగ్’ కొత్త అనుభూతిని అనురాగాన్ని వ్యక్తం చేస్తుంది. అదే ‘స్పర్శ’ కున్న గొప్ప తనం!
స్పర్శ యొక్క రోజువారీ రూపాలు, విభిన్నంగా ఉంటాయి. మనకు భావోద్వేగ సమతుల్యతను మరియు మెరుగైన ఆరోగ్యాన్ని తీసుకురాగల మార్గాలపై అత్యాధునిక పరిశోధనలు సత్ఫలితాలు ఇస్తున్నాయి.
’నేను ఉన్నాను!’ అనే భరోసా ‘స్పర్శ’ ద్వారా మాకు ఇవ్వొచ్చు అనే ప్రక్రియ ‘భుజం’ తట్టడం అంటారు.
కూతురు, కొడుకు చేయి పట్టుకొని తండ్రి వారి కష్టాల్లో ‘మై హునా బేటా!’ అంటే చాలు వెయ్యి ఏనుగుల బలం వస్తుంది.
వీపు మీద తట్టడం, చేయిపై చేయి వేసి తడుముకోడం-ఇవి మనం సాధారణంగా తీసుకునే రోజువారీ, యాదృచ్ఛిక హావభావాలు!
మన అద్భుతమైన చేతులు నైపుణ్యం తో బంధాలను దగ్గరిగా చేసే ఆ ‘స్పర్శ’ మీద ఎన్నో పరిశోధనలు జరుగుతున్నాయి.
స్పర్శ శాస్త్రం కరుణ రసం, విషాద రసం, ప్రేమ రసం, రక్త సంబంధ రసం మన ప్రాథమిక భాష గా సైకాలజిస్టులు గుర్తించారు.
ఇటీవలి సంవత్సరాలలో, ‘స్పర్శ’ ద్వారా వచ్చే కొన్ని అద్భుతమైన భావోద్వేగ మరియు శారీరక ఆరోగ్య ప్రయోజనాలను అధ్యయనాల తరంగం నమోదు చేసింది. మానవ కమ్యూనికేషన్, బంధం మరియు ఆరోగ్యానికి స్పర్శ నిజంగా ప్రాథమికమైనదని ఈ పరిశోధన సూచిస్తుంది.
ఒక స్త్రీ పురుషునికి కోపాన్ని కమ్యూనికేట్ చేయడానికి ప్రయత్నించినపుడు చెయ్యి విదిల్చే స్పర్శ లో ఎంతో ఆగాధం ఇమిడి ఉంటుంది. ఒక స్త్రీకి కరుణను కమ్యూనికేట్ చేయడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, ఏమి జరుగుతుందో ఆమెకు తెలియదు! కేవలం స్పర్శ మరియు ముఖ కవళికలు లో ఆమె మార్పును డీప్ గా పరిశీలిస్తే తప్ప స్పర్శ విలువ అర్థం కాదు!
నిజానికి, ఈ స్పర్శ అంతు చూసే డాక్టర్లు పరిశోధనలకు వెళుతున్నప్పుడు.. ఇంట్లో భార్య ‘గుడ్ డే’ అని భర్తకు షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చి పంపితే పరిశోధన చేసే సమయంలో మరో లేడీ డాక్టర్ అభినందిస్తూ ఇచ్చే షేక్ హ్యాండ్ లో ఏదో పవర్ ఉందని కూడా విశ్లేషకులు వివరిస్తున్నారు.
వ్యక్తులు స్పర్శల నుండి ప్రేమ, కృతజ్ఞత, కరుణను గుర్తించడమే కాకుండా ఆ రకమైన స్పర్శల మధ్య తేడాను గుర్తించగలరని మానవ శాస్త్రం అవపోసన పట్టిన డాక్టర్లు చెబుతున్నారు.
టచ్ భద్రత మరియు నమ్మకాన్ని సూచిస్తుందని చూపించే అధ్యయనాలు ఎన్నో కనిపిస్తున్నాయి. వెచ్చని స్పర్శ హృదయనాళ ఒత్తిడిని తగ్గిస్తుంది. ఇది శరీరం యొక్క వాగస్ నాడిని సక్రియం చేస్తుంది, ఇది మన దయగల ప్రతిస్పందనతో సన్నిహితంగా పాల్గొంటుంది మరియు ఒక సాధారణ స్పర్శ ‘ప్రేమ హార్మోన్’ అని పిలువబడే ‘ఆక్సిటోసిన్’ విడుదలను ప్రేరేపిస్తుందని కూడా రెండు రోజులు గా అధ్యయనం చేస్తున్న డాక్టర్లు చెప్పారు! ఒక నర్సింగ్ హోమ్ లో నేను ఈ అధ్యయన రచన చేయడానికి ప్రయత్నం చేస్తున్నప్పుడు ఒక గుండె కు సంబంధిన డాక్టరు...నాతో ‘నీ గుండె చేజారి పోకుండా చూసుకో బ్రదర్!’ అంటే, నేను ఆయనతో అన్న మాటలు ‘నిప్పు కు చెదలు పట్టవు సర్!’ అన్నప్పుడు.... ఆయన ఆలోచనలో పడ్డారు!
9987
ఒక రాజ్యంలో ఓ అత్యంత తెలివైనవాడుండేవాడు. అతని పేరు సుబ్బన్న. తెలివైనవాడే కానీ తృప్తి, ఆనందం అనే మాట తెలీని వాడు. ఎవరిని చూసినా తానే వాడికంటే గొప్ప అనుకుండే నైజం. దీంతో సుబ్బన్న అహంభావి అనేవారు కొందరు. ఇవేమీ పట్టించుకునేవాడు కాదు సుబ్బన్న. రాజ్యంలో ఓ గుడి కట్టారు. అది రాముల వారి ఆలయం. ఉత్సవాలు జరుగుతున్నాయి. ఉత్సవాలకు వెళ్లి ఆనందించాలని సుబ్బన్న అనుకున్నాడు. తన ఊరు దూరం అయినా కాలిబాటన, బండిలో ఇలా ఉత్సవ స్థలానికి చేరుకున్నాడు. మొదటి రోజు రాజుగారు వచ్చారు. అందరూ ఆసీనులై ఉండగా.. ఇద్దరు కళాకారులు వచ్చి పాటలు పాడారు. ఆ పాటలు విని తన్మయత్వం చెందాడు. తాను కూడా అలా పాడితే బావుండునని అనుకున్నాడు. ఎంతో బాధపడ్డాడు. తానూ అలా గాయకుడిని అయితే బావుండును అనుకున్నాడు.
రెండో రోజు రాజుగారి ముందు కవులు వచ్చి పద్యాలు పాడారు. పండితులు మాట్లాడారు. వారిలా పద్యాలు రాయలేకపోతినే అనుకున్నాడు. కొన్ని పద్యాలు అర్థమై ఎంతో సంతోషపడ్డాడు. నేను కూడా పండితుడిని అయితే వీరి భాష వచ్చి ఉండేది కదా అని వగచాడు. రానే చివరి రోజు వచ్చింది. మూడో రోజు రామాలయం దగ్గర రామాయణం బొమ్మలు, ఎన్నో విశేషాలను కళాకారులు చిత్రించారు. కాన్వాసుల మీద రాళ్లమీద రామాయణగాథ వివరించబడింది. ఆ బొమ్మలు చూసి నేను కూడా ఇలా గీసి ఉంటే అందరి మెప్పు పొందేవాడిని కదా.. అనుకున్నాడు సుబ్బన్న. బాధతో కోపంతో ఇంటికి పయనమయ్యాడు. మూడోరోజు రాత్రి ఓ ఆశ్రమంలో బస చేశాడు. అక్కడ ముగ్గురు కనపడ్డారు. ఒకడు గుడ్డివాడు, రెండోవాడు చెవిటి, మూడో వాడికి కళ్లు లేవు. అది చూసి సుబ్బన్న ఆశ్చర్యపోయాడు. ‘వీళ్లు ఈ రాముడి గుడి ఉండే ఊరిలోనే ఉన్నారు. అయితే ఏ కళలనూ ఆస్వాదించలేకపోతున్నారే. వారి కంటే నేనే నయం కదా’ అనుకున్నాడు. వెంటనే అతనికి ఆత్మసంతృప్తి కలిగింది. ఎంతో ఆనందపడ్డాడు.
నిరంతర ఆనందం బాహ్యపరమైన కోరికలలో లేదు. ఉన్నా అది తాత్కాలికమే. శాశ్వతమైన ఆనందం మన హృదయంలోనే ఉంది. మన ధ్యాస ఎప్పుడూ బహిర్ముఖంగానే ఉంటోంది. అందువల్లే అంతరంగంలో నెలకొని ఉండే నిరంతర ఆనందాన్ని ఆస్వాదించలేకపోతున్నాం. మనిషి మానసిక ఒత్తిళ్లకు లోనైనప్పుడు ఉపశమనం కోసం ప్రత్యామ్నాయ మార్గాలవైపు దృష్టి సారిస్తాడు. కొంతమంది వ్యసనాల వెనక, మరి కొంతమంది ఆధ్యాత్మికత వైపు పరుగులు పెడుతున్నారు. అవసరార్థం తెచ్చి పెట్టుకున్న ఏ కొత్త అలవాటైనా ఎక్కువ కాలం కొనసాగదు.
ఈ లోకంలో సదా దాతవై వర్ధిల్లు అన్నారు వివేకానంద. తన వద్ద ఏమీ లేకపోయినా ఇవ్వాలనే భావన కలిగి ఉంటే లేమి అనేది ఉండదు. లేమి లేకపోవడం సంతృప్తికి చిహ్నం. నిజ జీవితంలో మనకు ఎదురయ్యే సమస్యలన్నీ మనకు కొత్త పాఠాలు బోధించే అధ్యాపకులే. ఉదాహరణకు- ఒంటరిగా ఉండాలంటే భయం అనుకోండి... ఒంటరిగా ఉండే పరిస్థితి ఎదురైనప్పుడు ఏదో ఒక వ్యాపకం కల్పించుకొని ఇతరులతో కలిసి ఉండేందుకు ప్రయత్నిస్తాం. తద్వారా ఒంటరితనం వల్ల కలిగే భయాన్ని తాత్కాలికంగా పోగొట్టుకుంటాం. కానీ, సంతోషాన్ని సమస్థితిని కోల్పోతాం. ధైర్యంగా ఎదుర్కోగలిగే మనో పరిపక్వత అలవరచుకుంటే, ఏకాంతంలో ఉండే ఆనందం అనుభవంలోకి వచ్చి మనోబలం దృఢపడుతుంది. నిశ్శబ్దంగా మౌనంగా ఉండటం, మాటల పొదుపు వల్ల సంతృప్తి లభిస్తుంది. మాటలో కాఠిన్యం ఆవేశ కావేషాలు వ్యక్తి కర్కశ స్వభావాన్ని తెలియజేస్తాయి. వాదోపవాదాలకు అవకాశం ఇవ్వకుండా క్లుప్తమైన సరళమైన మృదు సంభాషణతో భావాలను వ్యక్తీకరిస్తే వాచక సంతృప్తి కలుగుతుంది.
ఒక మంచి పని చేస్తే దాని ద్వారా ఎనలేని మానసిక సంతృప్తి కలుగుతుంది. అది ఉన్నవారి మొహాలు ప్రశాంతంగా ఉంటాయి. అలాంటివారు క్షమాగుణం కలిగి ఉంటారు. మాటల్లో, చేతల్లో సంతోషం సంతృప్తి కలిగి ఉండటం ఆధ్యాత్మిక సాధనలో తొలిమెట్టుగా భావిస్తారు. చీకటి లేని వెలుగుకు విలువ లేదు. అలాగే కష్ట నష్టాలు లేకుండా వచ్చే సంతోషానికి సంతృప్తి ఉండదు. అది ఎక్కువసేపు నిలవదు. ఓర్పు సహనాలతో పరిస్థితులను ఎదుర్కొంటూ తద్వారా వచ్చే విజయంలోనే అసలైన సంతోషం సంతృప్తి లభిస్తాయి. ఆరోగ్యాన్ని కాపాడుకోవడం, ఇతరులకు సహాయపడటం, క్రమశిక్షణ కలిగి ఉండటం, మనసును నియంత్రించుకోవడం వల్లనే జ్ఞానమార్గంలో పయనించగలం. అది అలౌకిక సంతోషాన్ని సంతృప్తిని ఇస్తుందన్నది బుద్ధుడి మాట.
సత్యశీలుడు, సుగుణావతి దంపతులిద్దరూ అన్యోన్యంగా ఉండేవాళ్ళు. పిల్లలు బుద్ధిమంతులు. వాళ్ళు ఆస్తిపరులు, డబ్బుకు ఏ లోటూ ఉండేది కాదు. ఆరోగ్యం మహత్తరంగా ఉండేది; అన్నీ బాగానే ఉండేవి కానీ ఏదో తెలీని అసంతృప్తి వాళ్లని పీడించేది. 'భగవంతుడిని సేవిస్తే సంతోషం వస్తుంది' అని భార్యభర్తలిద్దరూ పూజలు చేసేవాళ్ళు, తీర్థయాత్రలు చేసేవాళ్ళు, పుణ్యక్షేత్రాలు దర్శించేవాళ్ళు, ఉత్సవాల్లో పాల్గొంటుండేవాళ్ళు. అయితే కేవలం ఆయా సందర్భల్లో మాత్రమే వాళ్ళ మనసుకు ఉల్లాసంగా, తన్మయంగా అనిపించేది. ఆ తరువాత మళ్ళీ వాళ్ళు యధా ప్రకారం అసంతృప్తికి గురయ్యేవాళ్ళు. అట్లానే 'గ్రంథ పఠనం' వల్ల సంతృప్తి వస్తుంది అని ఎవరో చెబితే కొన్నాళ్లపాటు వరస పెట్టి ధార్మిక గ్రంధాలు చదివించుకున్నారు; పురాణ కాలక్షేపాలు అవీ చేయించారు కానీ మళ్ళీ యథాప్రకారం అసంతృప్తే.
ఆ సమయంలో వాళ్ళకు చిన్నప్పుడు పాఠాలు చెప్పిన గురువుగారు వాళ్ల ఊరికి వచ్చారు. సత్యశీలుడు,సుగుణవతి ఆయన్ని దర్శించుకొని తమ సమస్య చెప్పుకున్నారు. ఆయన "చూడు నాయనా! మనిషి సంఘజీవి. 'తనతోబాటు, తన చుట్టూ ఉన్నవాళ్ళు కూడా సంతోషంగా ఉండాలి' అని కోరుకుంటాడు ఎప్పుడూ. అందువల్లనే, తను ఒక్కడూ సుఖంగా ఉన్నంతమాత్రాన మనిషికి సంతృప్తి రాదు. ఈ సమాజంలో ఎంతోమంది రకరకాల కష్టాలకు లోనవుతున్నారు; వైద్యం చేయించుకునే శక్తి లేక ప్రాణాలు కోల్పోతున్నారు; జ్ఞానపిపాస ఉన్నా యువకులు చాలామంది చదువులు కొనసాగించలేకపోతున్నారు. పలువురు బ్రతుకు తెరువు లేక కష్టపడుతున్నారు. వాళ్లకు మీ చేతనైనంత సాయం, మీ చేతనైన రీతుల్లో చేయండి. అప్పుడు చూడండి ఎంత తృప్తి కలుగుతుందో" అని అన్నారు.
గురువుగారి మాటల్లోని సత్యాన్ని అర్థం చేసుకున్న సత్యశీలుడు-సుగుణవతి ఇక ఏ మాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా తమ గ్రామంలో రోగుల కోసం ఒక వైద్యశాల, యువతరం విద్యను కొనసాగించేందుకు గాను పాఠశాల, కళాశాల నిర్మించారు. ఊళ్ళో అందరికీ బ్రతుకు తెరువులు చూపే వ్యవస్థలు ఏర్పరచారు. ఆర్థిక ఇబ్బందులతో సతమతమయ్యే కుటుంబాలకు సాయం చేసి, నిలద్రొక్కుకునేట్లు చూసారు. వృద్ధులకు గౌరవాన్నీ, ప్రేమను పంచే కేంద్రాలను ఏర్పాటు చేసారు. ఇక అటుపైన వాళ్ళకు అసంతృప్తి అన్నమాటే గుర్తు రాలేదు!
****
ప్రాంజలి ప్రభ కథలు చదవండి.9988
(ఆరోగ్యం. ఆనందం.. ఆధ్యాత్మికం )
*ఓ పిట్ట కథ*🦜🦜
----------
అనగనగా ఒక ఊళ్ళో ఒక నది. ఆ నది ఒడ్డున రెండు పెద్ద చెట్లు.
ఆ దారిన వెళుతున్న ఒక చిన్న పిట్ట తనకూ తన పిల్లలకు ఒక చిన్న గూడు కట్టుకుందామని అనుకుని, మొదటి చెట్టు దగ్గరకు వెళ్లి అడిగింది, "వర్షాకాలం వస్తోంది, నేను నా పిల్లలు ఉండటానికి నీ కొమ్మ మీద గూడు కట్టుకోనా?" అంది.
"వద్దు ", అనేసింది మొదటి చెట్టు.
ఆ పిట్ట చిన్నబుచ్చుకుంది. నిరాశగా రెండో చెట్టు దగ్గరకు పోయి సహాయం కోసం వేడుకుంది.
"సరే ", అంది రెండో చెట్టు.
మహదానందంగా ఎగిరి గంతులేస్తూ గూడు కట్టే పని మొదలు పెట్టింది. వానాకాలం వచ్చేలోపే రెండో చెట్టు మీద గూడు కట్టేసుకుంది.
పిట్ట, పిల్లలతో ఆనందంగా కాలం గడపసాగింది. ఈలోగా వర్షాకాలం వచ్చేసింది.
అంతలో పెద్ద వర్షం. వర్షం పెద్దదైంది. వరద రావడం మొదలైంది. ఆ వరదలో మొదటి చెట్టు కూకటి వేళ్ళతో సహా కూలి పోయి, నీటిలో కొట్టుకుని పోతోంది. ఆ దృశ్యాన్ని రెండో చెట్టు మీద కూర్చున్న పిట్ట చూస్తూ,
"భగవంతుడు నీకు శిక్ష వేసాడు. నాకు సహాయం చేయడానికి నిరాకరించావుగా", అంది నవ్వుతూ.
"నేను బలహీనమైనదానినని నాకు తెలుసు. వరద వస్తే కొట్టుకుని పోతానని కూడా తెలుసు. నాతో పాటు నీ గూడు కూడా కొట్టుకుపోకూడదనే నువ్వు గూడు కట్టుకునేందుకు నిరాకరించాను నేను. నన్ను క్షమించు. నువ్వు పది కాలాలు సుఖంగా ఉండు", అంది ఆనందంగా.
అయ్యో, అపార్థం చేసుకొని తొందరపాటుగా మాట్లాడాను కదా అని సముద్రమంత ఆవేదనతో ఆ చిన్నారి పిట్ట చిన్ని గుండె కలుక్కుమంది.
మీరు ఎవరినైనా ఏదైనా అవసరం లేదా పని కోసం కోరినప్పుడు అవతలివారు స్పందించకపోతే, నిరాకరిస్తే అపార్థం చేసుకోవద్దు. మీరు కోరిన పని చేయగల శక్తి, పరిస్థితి వారికుందా, లేదా అనేది వారికి మాత్రమే తెలుస్తుంది. కొందరు మొహం మీద చెబుతారు, మరికొందరు మాట దాటేస్తారు. ఒక్కక్కరిది ఒక్కోతరహా.
ఎవరినీ హేళన చేయవద్దు. ఏమో, మీకు కూడా ఒకరోజు అలాంటి పరిస్థితి ఎదురుకావచ్చేమో.
*నీతి: -ఓర్పు ఒక్కటే సంబంధ బాంధవ్యాలను ఎక్కువ కాలం నిలిపి ఉంచుతుంది.
మీ మల్లాప్రగడ
ప్రాంజలి ప్రభ.. 9989
మనం తీసుకునే ఆహారంలో ఐదు* *విధాలైన దోషాలు యిమిడివున్నాయి*
*1. *అర్ధ దోషం*
2. *నిమిత్త దోషం*
3. *స్ధాన దోషం*
4. *గుణ దోషం*
5. *సంస్కార దోషం*.
*ఈ ఐదు దోషాలను గుర్తించి స్వీకరించకపోతే ఎన్నో అనర్ధాలు కలుగుతాయని పెద్దలు చెపుతారు*
🔸 *అర్ధ దోషం*
*ఒక సాధువు తన శిష్యుని ఇంటికి భోజనానికి వెళ్ళాడు. భోజనం చేస్తున్నప్పుడు ఎవరో ఒక వ్యక్తి వచ్చి ఆ శిష్యునికి ధనంతో వున్న మూటని ఇవ్వడం చూశాడు*
*భోజనం చేసి, సాధువు ఒక గదిలో విశ్రాంతి తీసుకోసాగాడు.ఆ గదిలోనే శిష్యుడు దాచిన డబ్బు మూట వుంది*.
*హఠాత్తుగా సాథువు మనసులో ఒక దుర్భుధ్ధి కలిగింది , ఆ మూటలో నుండి కొంచెం డబ్బు తీసుకుని తన సంచీలో దాచేశాడు*.
*తరువాత శిష్యుని వద్ద సెలవు తీసుకుని, తిరిగి తన ఆశ్రమానికివెళ్ళి పోయాడు.మరునాడు పూజా సమయంలో తను చేసిన పనికి సిగ్గుతో పశ్చాత్తాపం చెందాడా సాధువు*
*తను శిష్యుని ఇంట్లో చేసిన దోషభూయిష్టమైన భోజనం వల్లనే తనకా దుర్బుధ్ధి కలిగిందని రాత్రి ఆహారం జీర్ణమయి, ప్రొద్దుననే మలంగా విసర్జించబడిన తర్వాత మనసు నిర్మలమై పరిశుధ్ధమైనట్టు అర్థం చేసుకున్నాడు*
*వెంటనే తాను తస్కరించిన డబ్బును తీసుకొని శిష్యుని ఇంటికి వెళ్ళి జరిగినదంతా చెప్పి, ఆ డబ్బును తిరిగి ఇచ్చేశాడు. శిష్యుడిని ఎలాంటి వృత్తి ద్వారా డబ్బు సంపాదిస్తున్నావని అడిగాడు*.
*శిష్యుడు తలవంచుకొని, "నన్ను క్షమించండి, స్వామి! యిది సన్మార్గంలో వచ్చిన డబ్బు కాదు." అని తలవంచుకొన్నాడు*.
*ఈ విధంగా సన్మార్గంలో సంపాదించని డబ్బుతో కొన్న పదార్థాలతో, తయారు చేసిన ఆహారం భుజించడమే అర్ధదోషం. మనం న్యాయంగా సంపాదించిన దానితోనే ఆహారం తయారు చేసుకుని, భుజించడం ముఖ్యం*
🔸 *నిమిత్త దోషం*
*మనం తినే ఆహారాన్ని వండేవారు కూడా మంచి మనసు కలవారై వుండి, సత్యశీలత కలిగి దయ, ప్రేమ కల మంచి స్వభావము కలిగినవారై ఉండాలి*
*వండిన ఆహారాన్ని క్రిమికీటకాలు, పక్షులు జంతువులు తాక కూడదు. ఆహారం మీద దుమ్ము, శిరోజాలు వంటివి పడ కూడదు*.
*అపరిశుభ్రమైన ఆహారం మనసుకి అసహ్యత కలిగిస్తుంది. దుష్టులైన వారి చేతి వంట భుజిస్తే వారి దుష్ట గుణాలు అవతలివారికి కలుగుతాయి*
*భీష్మాచార్యుల వారు కురుక్షేత్ర యుధ్ధంలో బాణాలతో కొట్టబడి యుధ్ధం ముగిసేవరకు అంపశయ్య మీద ప్రాణాలతోనే వున్నాడు. ఆయన చుట్టూ పాండవులు, ద్రౌపది శ్రీ కృష్ణుడు వున్నారు. వారికి భీష్ముడు మంచి మంచి విషయాలను బోధిస్తూ వచ్చాడు*
*అప్పుడు ద్రౌపది కి ఒక ఆలోచన కలిగింది. ఇప్పుడు ఇంత వివేకంగా ఆలోచిస్తున్న భీష్ముడు ఆనాడు దర్యోధనుడు నా వస్త్రాలు అపహరించమని దుశ్శాసనునికి ఆదేశించినప్పుడు ఎందుకు ఎదిరించి మాటాడలేక పోయాడు? అని అనుకొన్నది*
*ఆమె ఆలోచనలు *గ్రహించిన భీష్ముడు*
*'అమ్మా ! నేను అప్పుడు దుర్యోధనుని, ప్రాపకంలో వారిచ్చిన ఆహారం భుజిస్తూ వచ్చాను*.
*నా స్వీయ బుధ్ధిని ఆ *ఆహారం తుడిచి పెట్టింది. *శరాఘాతములతో, ఛిద్రమైన దేహంతో, ఇన్ని రోజులు ఆహారం తీసుకోనందున, పాత రక్తం - బిందువులుగా బయటికి పోయి నేను*
*ఇప్పుడు* *పవిత్రుడినైనాను*
*నా బుద్ధి వికసించి, మీకు మంచి మాటలు చెప్పగలుగుతున్నాను అన్నాడు భీష్ముడు*
*చెడ్డ గుణములు వున్న వారు ఇచ్చినది తినినందు వలన మనిషిలోని మంచి గుణములు నశించి* *'నిమిత్త దోషం '* *ఏర్పడుతోంది*
🔸 *స్ధాన దోషం*
*ఏ స్ధలంలో ఆహారం వండబడుతున్నదో, అక్కడ మంచి ప్రకంపనలు వుండాలి. వంట చేసే సమయంలో అనవసరమైన చర్చలు, వివాదాల వలన చేయబడిన వంటకూడా పాడైపోతుంది*
*యుధ్ధరంగానికి, కోర్టులు, రచ్చబండలు వున్న చోట్లలో వండిన వంటలు అంతl మంచివి కావు*.
*దుర్యోధనుడు ఒకసారి యాభైఆరు రకాల వంటలు వండించి శ్రీ కృష్ణుని విందు భోజనానికి పిలిచాడు. కాని కృష్ణుడు దుర్యోధనుని పిలుపును నిరాకరించి విదురుని యింటికి భోజనానికి వెళ్ళాడు. కృష్ణుని చూడగానే విదురుని భార్య సంతోషంగా ఆహ్వానించి ఉపచారాలు చేసింది. తినడానికి ఏమిటి పెట్టడం అని యోచించి, ఆనంద సంభ్రమాలతో తొందర పాటు పడి,అరటి పండు తొక్కవలిచి, పండు యివ్వడానికి బదులుగా తొక్కని అందించింది. కృష్ణుడు దానినే తీసుకొని ఆనందంతో భుజించాడు. ఇది చూసిన విదురుడు భార్యవైపు కోపంగా చూశాడు. అప్పుడు కృష్ణుడు, "విదురా! నేను ఆప్యాయతతో కూడిన ప్రేమకోసమే ఎదురు చూస్తున్నాను. నిజమైన శ్రద్ధా భక్తులతో యిచ్చినది కాయైనా, పండైనా, ఆకైనా, నీరైనా, ఏది యిచ్చినా సంతోషంగా తీసుకుంటాను. అని అన్నాడు*
*మనం ఆహారం వడ్డించినప్పుడు, ప్రేమతో వడ్డించాలి*
🔸 *గుణ దోషం*
*మనం వండే ఆహారం సాత్విక ఆహారంగా వుండాలి. సాత్విక ఆహారం, ఆధ్యాత్మికాభివృధ్ధిని కలిగిస్తుంది. రజోగుణం కలిగించే ఆహారం మనిషిని లౌకిక మాయలో పడేస్తుంది. స్వార్ధాన్ని పెంచుతుంది*
*సంస్కారదోషం*
*ఆహారం వండే వారి సంస్కారం బట్టి దోషం ఏర్పడుతుంది.సంస్కారవంతుల చేతి వంట ఆరోగ్యాన్ని ఇస్తే సంస్కారహీనుల చేతి వంట లేని రోగాన్ని తెచ్చి పెడుతుంది*
🍃🙏 *సర్వేజనా సుఖినో భవంతు* 🙏🍃
****
ప్రాంజలి ప్రభ..9990
పంచభూతాత్మకమైన ఈ ప్రకృతిలో నీటికి అత్యంత ప్రాధాన్యం ఉంది. ప్రాణికోటికి జీవనాధారమైనది కనుక నీటిని దైవస్వరూపంగా భావిస్తాం. ఆకాశం నుంచి వాయువు, వాయువు నుంచి అగ్ని, అగ్ని నుంచి నీరు, నీటి నుంచి భూమి, భూమి నుంచి ఓషధులు, వాటినుంచి అన్నం, అన్నం వల్ల ప్రాణులు ఉత్పన్నమైనట్లు శ్రుతులు చెబుతున్నాయి. మన శరీరం కూడా పంచభూతాల తత్వంతో ఏర్పడిందే. అందుకే దీన్ని పాంచభౌతిక దేహం అంటున్నాం.
సకల చరాచరాలను సృష్టించేది నీరే. 'నారాయణుడు' అంటే నీరే స్థానంగా కలవాడని అర్థం. నీటి నుంచే నారాయణుడు ఆవిర్భవించినట్లు రుగ్వేదం చెబుతోంది. ఉదకంలో భగవంతుడు, భగవంతుడిలో ఉదకం ఉందనీ, దాని విశేషం తెలుసుకున్నవారే ముక్తికి అర్హులనీ 'మంత్రపుష్పం' చెబుతోంది. 'జీవితమివ్వడానికి, దీర్ఘాయువు కలిగించేందుకు, తేజస్సు పెంచేందుకు ఈ జలాలు కదులుతూ మమ్మల్ని తడుపుతుండాలి' అన్న వేదార్థం కూడా ఉంది.
నీటితో చేసే అయిదు రకాల స్నానాల వివరణ పద్మపురాణంలో ఉంది. శరీరానికి విభూతి పూసుకొంటూ జలస్మరణం చేయటం ఆగ్నేయస్నానం. శుద్ధజలంతో స్నానం చేస్తే అది వారుణస్నానం. శిరస్సుమీద జలాన్ని ప్రోక్షణ చేసుకుంటే బ్రహ్మస్నానం. గోధూళిలో సంచరిస్తే వాయవ్యస్నానం. ఎండకాస్తుండగా కురిసేవానలో తడిస్తే దివ్యస్నానంగా చెబుతారు. తడిగుడ్డతో శరీరాన్ని తుడుచుకోవడం కపిలస్నానం. ఏనుగులా చాలాసేపు స్నానం చేయడం శ్రేష్ఠమని నీతిశాస్త్రకారుడు చెప్పాడు.
మన ఆరోగ్యవృద్ధి కోసం సనాతనులు పలు సందర్భాల్లో పలువిధాలుగా నీటిని స్వీకరించాలని చెప్పారు. ఆధునిక విజ్ఞానశాస్త్రమూ దీన్నే సమర్థిస్తోంది. సంధ్యావందనంలో పెట్టిన ఆచమన విధి అందులో ఒక భాగమే. అరచేతిని ఆవుచెవిలా చేసుకొని అందులో ఒక ఉద్ధిరణ శుద్ధోదకం పోసుకుని మూడుసార్లుగా ఆచమనం చెయ్యమన్నారు. సంధ్యావందనం ముగిసేలోగా ఇలా చాలాసార్లు చేయవలసి వస్తుంది. అంటే, రోజూ మనం నీరు తరచూ తాగాలన్న సంకేతమిది. పూజలో కూడా 'మధ్యేమధ్యే పానీయం సమర్పయామి' అంటున్నాం. ఎలాంటి జలం అంటే, 'శుద్ధాచమనీయం' అంటున్నది వేదం. నీరు పరిశుభ్రంగా లేకుంటే వ్యాధులు వస్తాయన్న హెచ్చరిక ఉంది అందులో.
మనకు సంక్రమించే వ్యాధుల్లో అధికభాగం స్వచ్ఛమైన నీరు తాగకపోవడంవల్లే సంభవిస్తున్నాయి. వేదంలో అడుగడుగునా 'శుద్ధోదకం' అనే మాట వినిపిస్తుందందుకే. ఒక అగ్గిపుల్ల ప్రకాశానికీ, దహనానికీ ఎలా వినియోగపడుతుందో ఒక్క నీటిచుక్క ఆరోగ్య రక్షణకు, ఆరోగ్యహానికీ అలాగే ఉపయోగపడుతుంది. ఆయుర్వేదంలో జల ఔషధ వైశిష్ట్యం సవివరంగా ఉంది. ప్రకృతి చికిత్సలో నీటికిగల ప్రాచుర్యం అనూహ్యమైనది. వేలసంవత్సరాల పూర్వం రాజులు జలస్తంభన విద్య నేర్చేవారు. పరిశుద్ధమైన నీరునిచ్చే వర్షంకోసం యజ్ఞాలు చెయ్యాలని 'గీత'లో పరమాత్మ చెప్పాడు.
జలతరంగాల్లో అంతర్యామిగా ఉన్న రుద్రుడికి నమస్కారమని 'రుద్రనమకమ్‌' చెబుతోంది. మత్స్యకూర్మావతారాల ఆవిర్భావం నీటినుంచే జరిగింది. అందుకే సలిలం దైవసమానం. జలచరాలన్నింటికీ భగవంతుడే ఆశ్రయమిచ్చి ప్రత్యక్ష సంరక్షకుడయ్యాడు. విషాన్ని హరించి జలాన్ని శుద్ధిచేసే జలచరాలెన్నో ఉన్నాయి. వాటికి ఆ వరం దైవమే ప్రసాదించాడు.
పరమాత్మ 'పత్రం, పుష్పం, ఫలం, తోయం'లలో తనకు నాలుగోదైన నీటిని సమర్పించినా సంతుష్టి పొందుతాననే చెప్పాడు. కలియుగంలో వ్యామోహ, ప్రలోభాలకు దాసులైన మానవాళికి ఇంతటి సేవాసౌలభ్యం అనుగ్రహించాడంటే భగవంతుడికి మనం సర్వదా కృతజ్ఞులమై ఉండాలి.
చెంబుడు నీళ్లుపోస్తే శంభుడు సంబరపడతాడు కదా! అందుకే ఆ అగ్నినేత్రుణ్ని అభిషేక ప్రియుడంటున్నాం. సృష్టిలో మూడువంతులు నీరు, ఒకవంతు నేల ఉంది. వృక్ష సంతతితో సహా సకలజీవకోటిని ఈ నీరే పోషిస్తోంది. పవిత్రమైన నదీ సాగర తీరాల్లో ఎన్నో దేవాలయాలు, పుణ్యతీర్థాలు వెలిసి భక్తకోటిని తరింపచేస్తున్నాయి. సముద్రస్నానం, నదీస్నానం మానవజన్మ సార్ధక్యానికి అత్యంత ఆవశ్యకాలని ఉపనిషత్తులు చెబుతున్నాయి. ఆరోగ్య పరిరక్షణలోనూ నీరు కీలక పాత్ర పోషిస్తుంది. మానవ శరీరంలో అరవై ఎనిమిది శాతం నీరు ఉంది.
భూగర్భంలో జలవనరులు అడుగంటిపోతున్న ఈ విషమ పరిస్థితుల్లో తమవంతుగా నీటిని పొదుపుగా వాడుకోవడం మానవాళి పరమావధి. ప్రతి నీటిబిందువును అమృతసింధువుగా భావించి, అప్రమత్తతతో ఉంటే జలయాగాలు చేసినంత ఫలితం.
ప్రాంజలి ప్రభ
*పుటుక్కు జరజర డుబుక్కు మే* 9991
అదోపాఠశాల మైదానం. బాలికలాడి యాడి అలసి పోయారు. గుంపుగా ఓ చోట కూచున్నారు. ఆయాసం కారణంగా వారి ఎదలెగ సెగసి పడుతున్నాయి. ఓ అమ్మాయి నెత్తి నుండి ప్లాస్టిక్ పిన్ను తీయ బోయింది. ఆది పుటుక్కున విరిగిపోయింది. ఆ బాలికకు చిన్న గాయమయింది. అమ్మా అన్నది. ఇది చూసి నవ్వారు. ఆ అమ్మాయి మనస్సులో ఏవో పూర్వ స్మృతులు తైతక్కలాడాయి. అంతే.
*పుటుక్కు..జరజర... డుబుక్కు... మే..."* అన్నది. అమ్మాయి నవ్వుతూనే “పుటుక్కు జరజర డుబుక్కుమే" ఒక్క సారి కాదు; రెండు మూడు పర్యాయాలన్నది; అంటూనే నవ్వుతున్నది; నవ్వుతూనే అంటున్నది.
ఆ కథస్మృతిలో తిరిగిన వారానవ్వుకు నవ్వుకలిపారు. కొందరు ఆశ్చర్యంలో మునిగారు; మరికొందరు ప్రశ్నార్థక ముఖలయ్యారు. ఈ తతంగంలో ఆసహనం రేకెత్తిన కొందరు పిన్ను విరిగించానికన్నా మీ విరుగుబాటే బాధాకరంగా ఉందన్నారు.
'నవ్వుతూన్న ఓ అమ్మాయిని 'చాల్చాల్లేవే' అంటూ మరో అమ్మాయి. మోచేతితో పొడిచింది. 'నన్ను మోచేతితో పొడుస్తావా? అయితే నేనో పొడుపుకథ పొడుస్తాను. విప్పుకో!' అంది అమ్మాయి. 'సరే సరే' అన్నారందరు.
ఆ అమ్మాయి మరోసారి 'పుటుక్కు, జరజర, డుబుక్కు, మే' అంది. ఆ కథ తెలిసిన బాలికలొకరిద్దరు మేము ముడి విప్పుతాం అన్నారు. ఆ అమ్మాయి ఒప్పుకోలేదు. 'పిన్ను విరిగి ఏడుస్తున్న పిల్లయినా చెప్పాలి, లేదా పొడిచిన మోహినైనా చెప్పాలి, పట్టు పట్టింది.
"మా యిద్దరికీ దాని అర్థమేంటో తెలియదు తల్లీ! నీవే చెప్పు. ఇద్దరూ చేయెత్తి మొక్కారు. ఆ అమ్మాయి పైట నడుంకు చెక్కి, గళం సవరించుకొని పొదుపు కథకు విడుపు ప్రారంభించింది.
"అనగనగా ఓ ఊరు. ఆ ఊళ్లో ఓ పూరిల్లు, ఆయింటి చూట్టూరా చక్కనికూరగాయల మొక్కలు. అమొక్కల మధ్యమధ్య చిక్కుడు, పొట్లతీగలు, బీర తీగలు, ఆ యింటి పై కప్పుపై పచ్చని గుమ్మడి తీగ, కప్పునిండ గుమ్మడి ఆకులు చిలుక పచ్చగా నిగనిగలాడుతోన్న గుడిసె. ఆకుల మధ్య పసుపు పచ్చని గుమ్మడి పూలు.
ఆ గుడిసె పేద రైతుది. అతనికో మేక ఉంది. దాని నెప్పుడూ గుడిసె తలుపుకే కట్టి వేస్తారు. ఆ మేక కడుపునిండా తిన్నది; హాయిగా నెమరు వేస్తూఉన్నది; నిలబడే ఉన్నది, గుడిసె మీద ఆకుల్లో ఎలుకలున్నాయి. అవి అటూ ఇటూ పరుగెత్తుతున్నాయి. ఓ ఎలుక పెద్ద గుమ్మడి పండు కాడ కొరికింది. కొండల్నే పిండిగా చేసే ఎలుకకు గుమ్మడి పండో లెక్కా... పక్కా!
ఇంకేం! కాడ *'పుటుక్కున'* తెగింది. గుడిసె మీన్నుండి గుమ్మడి పండు *'జరజర'* జారింది. నెమరు వేస్తున్న మేకమీద *'డుబుక్కున'* పడింది. హఠాత్ ఘటన! మేక బెదురుకుంది *'మే'* అంది.
ఆ అమ్మాయి విడుపుకథ ఆపింది. అందరిదిక్కు చూసి గలగలా నవ్వింది. అందరూ 'పుటుక్కు, జర జర డుబుక్కు, మే' అంటూ నవ్వారు.
ఆ నవ్వుల తళతళలు ఇంటింటా ప్రసరించాయి. వీధుల్లో కాంతిని నింపాయి.ఈ కథ ఆ నగరం రాజ- చెవిలో దూరింది. రాజు పండితుల్ని అడిగాడు. శబ్దార్థాలు మాత్రమే తెలిసిన పండితులకిది తలకు మించిన కార్యమైంది.
ఇది ఏదో సంఘటనకు ముడి అనుకున్నారు. ఆ చిక్కుముడి విప్పితే గాని దీని అర్థం తేలదనుకున్నారు. అందుకే రాజును వారం రోజుల గడువడిగారు. పండితులు జనపదాలపై పడ్డారు. శబ్దాలు తెలుసు; శబ్దార్థాలు తెలుసు; కాని జరిగిన సంఘటం తెలువదు. మొత్తంమీద జనహృదయ సంశోధనం చేసి సాధించారు. కొండను త్రవ్వి ఎలుక పట్టారన్న సామెత ఎలాంటిదైనా తవ్వితే గాని అంత ఇంత దొరకదు మరి! ఇంత దొరికినప్పుడు అంత అర్థమవుతుంది మరి!
9992
ఆత్మానాత్మ వివేకము- 2
( ఆది శంకరుల విరచితం ) )
శృతి స్మృతి పురాణానాం ఆలయం కరుణాలయం /
నమామి భగవత్పాదం శంకరం లోకశంకరం. //
* * *
ఆత్మన : కిం నిమిత్తం దు:ఖం ? శరీర పరిగ్రహ నిమిత్తం /
" నేహ వై సశరీరస్య సత: ప్రియాప్రియాయో రపహతి రస్తీతి " శ్రుతే : // 3
ప్రశ్న : అయితే, బ్రహ్మ స్వరూపమయిన ఆత్మకు దు:ఖం ఎందుకు కలుగుతుంది ?
స : శరీరాన్ని ధరించడం వలన. ఈ శరీరధారులకు ‘ ప్రియము, అప్రియము ‘ అనేవిషయాలు అశాశ్వతములనీ, పుడుతూ నశిస్తూ వుంటాయనేది, తెలియని విషయమని, శ్రుతులు చెబుతున్నాయి.
' శరీరధారులకు ఇష్టానిష్టాలు, కష్టసుఖాలు తప్పవు. ' అని భావం.
దు:ఖం అనేది శరీరానికే గానీ , ఆత్మకు కలగడం లేదని ముందు తెలుసుకోవాలి. ఆత్మకు, దు:ఖాలున్నాయని అనుకోవడం భ్రమ.
ఇక, ఈ దు:ఖాలు మూడురకాలు.
1. i ) శరీరానికి కలిగే క్లేశాలు, జ్వరాలు, ఇతర రోగాలు
ii ) మనస్సుకు సంబంధించిన క్లేశాలు అనగా కోరికలూ , కోపం , ఆశ , కోరినది లభించలేదనే దు:ఖం, మొదలైనవి
2. ఇతర ప్రాణులవలన కలిగేదు:ఖాలు. క్రూరమృగాల వలన, చోరుల వలన ...
3. అగ్నిబాధలూ, తుఫానులూ, గ్రహబాధలూ మొదలైనవి.
పై మూడు బాధలూ శరీరానికే. మనస్సుని ఆత్మ గా భ్రమింపరాదు . మనం మనిషిని ఆత్మరూపంలో గుర్తిస్తే రాగద్వేషాలు వుండవు. దు:ఖమూ వుండదు.
ఆత్మానాత్మ వివేకము ( ఆది శంకరుల విరచితం -- శ్లోకం 4 .)
శరీర పరిగ్రహ: కేన భవతి ? ..... కర్మణా !
ప్రశ్న : మరి , అటువంటి దు:ఖానికి స్థానమైనట్టి శరీరాన్ని, ఎందుచేత ధరించాల్సి వస్తుంది ?
స : కర్మల వలన ! అంటే, జన్మ జన్మాంతరాలలో మనం చేసుకున్న కర్మల వలన ! ఈ కర్మ యొక్క ఫలితాన్ని అనుభవించడానికి జన్మ అనేది కలుగుతోంది. అంటే, శరీరం ధరించాల్సి వస్తోంది .
ఈ శరీరం మనంచేసిన శుభాశుభకర్మల వలన కలిగిన సంస్కారంతో బంధింపబడి వున్నదన్నమాట. అనగా, జీవాత్మ మాటిమాటికీ కోరికలతో అనేకకర్మలు చేస్తూ, ఆ కర్మఫలాన్ని అనుభవించడానికి అనేక జన్మలు పొందుతూ, చస్తూ, జనన మరణాలనే చక్రంలో తిరుగుతోంది.
అందుకే జన్మ అనేది ఎందుకు కలుగుతుంది అంటే ' కర్మ చేత ' అని సమాధానం ఇచ్చారు.
* * *
పంచేంద్రియాలూ, మనస్సు, నిశ్చయాత్మక బుద్ధి, అహంకారం వీటి అన్నిటి కలయికను, ' అంత:కరణం ' అంటారు.
వీటి ద్వారానే కర్మ ప్రభావితమౌతుంది. కర్మయందు మమకారం, ఆసక్తి, ఫలాపేక్ష లేకుండా, కర్మచేయడం ద్వారా కర్మబంధం నుండి విముక్తి పొందవచ్చన్నారు. అనగా మోక్షమార్గమన్నమాట.
కర్మలే మన లెక్కపద్దులలో లేనప్పుడు, మరుజన్మకు ఆస్కారమే లేదు కదా !
శరీరం లభించడం దోషం కాదు. ఈ శరీరం మీద ఆసక్తి ని పెంచుకోవడమే దోషమని గ్రహించాలి.
* * *
ఆత్మానాత్మ వివేకము ( ఆదిశంకరుల విరచితం -- శ్లోకం 5.)
కర్మ కేన భవతీతి చేత్ ? రాగాదిభ్య: /
ఈ శరీరానికి బంధరూపమైనట్టి కర్మ దేనివలన ప్రేరేపింప బడుతోంది ? అని ప్రశ్న.
సమా : ' రాగం ' వలన. అంటే, ఏదో పొందాలనే తృష్ణ వలననే కర్మ పుడుతోందనీ , ఆ తృష్ణ చేత ప్రేరేపింపబడటం వలననే, కర్మ చేస్తున్నారనీ, సమాధానం.
రాగం అంటే ఏమిటీ ? ఏదైనా సుఖంగానీ దు:ఖంగానీ కలిగించే వస్తువు విషయంలో వుండే మానసిక స్థితిని ' రాగం ' అంటారు . ఈ రాగం అనే దానివలననే ఒక వస్తువు లేకపోవడం అనే భావం వలన, దానిని తానూ పొందాలనీ , దాని సాన్నిధ్యం పొందాలనీ, దానిని రక్షించుకోవాలనీ , ప్రబలమయిన కోరిక పుడుతుంది.
తాను పొందవలసిన సుఖం, లేదా పొందిన సుఖం, లేదా పొందుతున్న సుఖం, పోతుందేమో అని అనుకోవటం వలన, రాగం పుడుతుంది. ఆ రాగం వలన కర్మకు ప్రేరణ కలుగుతుంది.
* * *
ఈ రాగం అనేది ఒక రోగం లాంటిది. ఇది మనస్సులో చేరి కర్మ కోసం ప్రేరణను ఇంకా అధికం చేస్తూ వుంటుంది. అందుకనే " నాస్తి రాగ సమం దు:ఖం " అన్నారు. ఈ రాగాన్నే సాంఖ్యుల పరిభాషలో " మహా మోహం " అని అంటారు.
ఈ రాగానికి అష్టైశ్వర్యాలు విషయాలుగా ఉండటం వలన, దీనికి ఎనిమిది భేదాలు చెబుతారు. ( అష్టైశ్వర్యాలు పొందే మార్గాలు అష్ట సిద్ధులు -- అణిమ , మహిమ , గరిమ , లఘిమ , ప్రాప్తి , ప్రాకామ్యం , ఈశత్వం, వశిత్వం ).
అందువలననే రాగం వలన అని కాకుండా, ' రాగాదిభ్య: ' రాగం మొదలయిన వాటివలన అని సమాధానం చెప్పారు.
* * *
శంకరుల అనుగ్రహంతో, మరికొంత రేపు...
స్వస్తి.
ప్రేమతో,
గండవరపు ప్రభాకర్ పంపినది
.....
ప్రాంజలి ప్రభ కథలు. 9993
*****
పిచ్చోళ్లమ్మా పిచ్చోళ్లు....అంగట్లో పిచ్చోళ్లు...ఊళ్ళల్లో పిచ్చోళ్ళు...
అంతర్వేదిలో మొదలైన పిచ్చోళ్ళు సికింద్రాబాద్ ముత్యాలమ్మ తల్లి వరకూ వచ్చేసారు...
ఆ మధ్యన ఈ పిచ్చోళ్ళే ఆఫ్ఘనిస్తాన్ లో బనియన్ బుద్ధ విగ్రహాల వరకూ వెళ్లారు...
పిచ్చి ముదిరినప్పుడల్లా గుళ్ళూ గోపురాలు కూలగొట్టారు...
పిచ్చోడు ఒకడైతే ఫరవాలేదు...
బంగ్లాదేశ్ లో వేలాది లక్షలాది మంది పిచ్చోళ్లు తయారయ్యారు....
పాకిస్తాన్ అనే దేశం మొత్తం పిచ్చిదై పోయింది...
గుళ్ళూ గోపురాలూ కనబడితే పిచ్చొచ్చేస్తుంది...
అదేంటో విగ్రహం కనబడితే పిచ్చి లేస్తుంది...
ఏమిటో...పోలీసులు పిచ్చి సర్టిఫికేట్ ఇప్పించి...మరీ ఊళ్ళల్లో వదులుతున్నట్టు ఉన్నారు...
అదే సర్టిఫికెట్ రేపు కోర్టులో కూడా ఉపయోగ పడచ్చు...
పిచ్చోడని కూడా చూడకుండా బడితే పూజ చేస్తే...పాపం పిచ్చోడని బాధ పడే సెక్యులర్ పిచ్చోళ్ళూ ఉన్నారు...
ఆ ఏకైక దేముడు ప్రపంచమంతా ఇంత మంది పిచ్చోళ్లని తయారు చేసి ఎలా వదిలాడురా నాయనా...
రేపు రేపు పాపం పిచ్చోళ్ళకు జీవించే హక్కు నిరాకరిస్తున్నాయని...విగ్రహాలు తీసెయ్యమనే ఎర్ర భక్తులు కూడా వస్తారు...
కోర్టులు కూడా పిచ్చోడిని కొట్టిన గుంపు పైన సుమోటోగా కేసులు పెట్టినా పెడతాయి...
ఏమో బాబూ...ఎందుకైనా మంచిది పిచ్చోడు ఏమైనా చేస్తాడు...
గుళ్ళకు వెళ్ళకండి...విగ్రహాలు పెట్టకండి...భయం లేకుండా నాస్తికులై పొండి...
గుంపుగా ఇంత మందిని పిచ్చోళ్లుగా తయారు చేస్తున్న ఆ పిచ్చి వ్యవస్థను సరి చెయ్యాలని తాపత్రయ పడకండి...
కుదిరితే మీరూ ఆ పిచ్చోళ్ళ సమూహంలో కలిసిపోండి...
పిచ్చోళ్ల ప్రపంచవ్యాప్త పోరాటానికి మద్దతు ఇవ్వండి...
ప్రపంచ పిచ్చోళ్ళారా ఏకంకండి...విగ్రహం లేని ప్రపంచం కోసం...!
జై పిచ్చి ప్రపంచం...!
*****
9994.*ప్రతి జన్మ లోనూ…
ఉపాధ్యాయుడుగానే పుట్టాలని
కోరుకున్నారు!
పడక కుర్చీలో పడుకుని కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నారు విద్యాసాగర్ గారు.
ఆయన రిటైరయ్యి నాలుగేళ్లు అయ్యింది.
స్వస్థలం కర్నూల్ పట్టణం. అక్కడే ఎక్కువకాలం లెక్చరర్ గా పని చేసారు. ఎన్నో అనుభూతులు...! గతం ప్రసాదించిన వరం..!!
ఆ అనుభూతుల్లోనికి తొంగి చూడటం అలవాటయ్యింది విద్యాసాగర్ గారికి..!
ఆయనో పిజిక్స్ లెక్చరర్ ఆ రోజుల్లో..! అప్పుడు ఆయన వయస్సు పట్టుమని ముప్పై ఏళ్ళు లేవు. అప్పటికే సీనియర్ కాలేజీ లెక్చరర్! స్టూడెంట్స్ కి ఇష్టమైన లెక్చరర్ కూడా..!
ఆయన పనిచేస్తున్న కాలేజీ ఒక రెసిడెన్షియల్ కాలేజీ. మొత్తం నాలుగు వందల మంది విద్యార్థులు ఉండేవారు. దాదాపుగా తొంభై శాతం విద్యార్థులు నిరుపేదలే! కష్టపడి చదివి, ఎంట్రెన్స్ పరీక్ష వ్రాసి ఉత్తీర్ణులై వచ్చిన వారే అందరూ..!
నెలకు వంద రూపాయలు స్టైఫండు ఇచ్చేవారు ప్రతి విద్యార్థికి. అవి వారి తిండికే సరిపోయేవి.
** ** ** ** **
ఇంకో రెండు రోజుల్లో దసరా పండుగ సెలవులు. ఆ రోజు రాత్రి పది గంటల తరువాత విద్యార్థులు ఉన్న హాస్టల్ నిరీక్షణకు వెళ్ళారు ఆయన.
ఆ కళాశాల లో పని చేస్తున్న ప్రతి లెక్చరర్ కి అదో ప్రత్యేకమైన డ్యూటీ..!
హాస్టల్ లో నలభై గదులున్నాయి. రెండు వందల మంది మాత్రమే హాస్టల్ లో ఉన్నారు. మిగతా రెండు వందల మంది కాలేజీకి దగ్గర్లో ఉన్న కాలనీల లో అద్దెకు ఉండేవారు. హాస్టల్ లో ఖాళీ అయినప్పుడు వచ్చి చేరేవారు.
హాస్టల్ నిరీక్షణకు దాదాపు రెండు గంటల సమయం పట్టేది.. నలభై గదుల్లో ఉన్న విద్యార్థులు ఎలా చదువుతున్నారో చూడాలి ..నిరీక్షణ చేస్తున్న లెక్చరర్.
నిరీక్షణ మొదలయ్యింది ఆ రోజు రాత్రి..
మధ్య మధ్యలో గదుల్లోనికి వెళ్లి విద్యార్థులను పరామర్శించి ముందుకు కదులుతున్నారు.
8 వ నంబర్ రూము.... తలుపులు దగ్గరకు వేసి ఉన్నాయి.. ఏవో మాటలు వినిపిస్తున్నాయి.. చదువు కోకుండా ఈ మాటలేమీటీ.. అనుకుంటూనే దగ్గరగా వెళ్లి మాటలు విన్నారు... ఆ తరువాత ముందుకు కదిలారు.. ఒక గంట తరువాత స్కూటర్ స్టార్ట్ చేసి ఇంటికి బయలు దేరారు విద్యాసాగర్ మాష్టారు.
ఆ రోజు రాత్రి చాలా సేపటి వరకూ ఆయనకు నిద్ర పట్టలేదు.
ఎప్పుడో తెల్లవారు ఝామున నిద్ర పట్టింది ఆయనకు...
టైము కి కాలేజీకి వెళ్ళడం ఆయనకు అలవాటు..
మొదటి పీరియడ్ ఫస్ట్ ఇయర్ ఎంపీసీ క్లాసుకి వెళ్ళారు...
పాఠం మొదలు పెట్టే ముందు మాములుగా అందరినీ అడిగారు .
“దసరా సెలవులు వస్తున్నాయి కదా .. ఈ పది రోజులు ఇంటికి వెళ్ళే వారు ఎందరు ?”
మొత్తం క్లాసులో ముప్పై రెండు మంది విద్యార్థులు ఉన్నారు. ముగ్గురు తప్పించి అందరూ ఇంటికి వెళ్తున్నామని చేతులు యెత్తారు. చేతులు ఎత్తని ముగ్గురి పేర్లు ఆయనకు తెలుసు.
“హాయిగా సెలవులు గడిపి రండి. కొన్ని రోజులు కాలేజీని మరచి పొండి..." నవ్వుతూ అన్నారు ఆయన.
క్లాసు చెప్పడం మొదలు పెట్టారు. గంటన్నర తరువాత క్లాసు ముగించి స్టాఫ్ రూమ్ కి వెళ్ళారు ఆయన.
ఒక అరగంట తరువాత ప్రిన్సిపాల్ రూం లో ఉన్నారు ఆయన.
“సర్..! నిన్న రాత్రి హాస్టల్ విజిట్ కి వెళ్ళాను.. ఒక రూం లోనుండి విద్యార్థులు మాట్లాడుకున్న మాటలు విన్నాను.."
"సర్ ! దసరా సెలవులు కొంతమంది పిల్లలకు కష్టం కలిగిస్తున్నాయి.. కొంత మందికి తల్లి దండ్రులు లేరు. ఎవరి పంచనో ఉండి చదువుతున్నారు ఇన్నాళ్లూ. ఇప్పుడు ఇక్కడికి వచ్చారు. ఈ సెలవుల్లో ఎక్కడికి వెళ్ళాలో వాళ్లకు అర్థం కావటం లేదు! హాస్టల్ కూడా మూసేస్తున్నాం. తిండి కూడా ఉండదు పిల్లలకు.. సెలవుల్లో.."
"నాదో రిక్వెస్ట్ సర్ .. హాస్టల్ తెరిచి ఉంచుదాం. రెండువందల మందిలో కనీసం ఒక ఇరవై మంది హాస్టల్ లోనే ఉండే అవకాశం ఉంది. వీలయితే మెస్ కూడా ఏర్పాటు చేయాలి మనం... చెప్పడం ఆగారు.. విద్యాసాగర్ గారు..
ప్రిన్సిపాల్ అంతా విని ఆశ్చర్య పోయారు.. "అయ్యో.. ఇన్నాళ్లూ ఈ విషయం నా దృష్టికి ఎవరూ తీసుకు రాలేదు..." బాధ పడ్డారు ఆయన.
ఆలోచనలో పడ్డారు ప్రిన్సిపాల్. కాసేపటి తరువాత తేరుకుని అన్నారు…
"హాస్టల్ తెరిచి ఉంచడం కష్టం కాదు!మెస్ ఏర్పాటు చేయడం కష్టం.. మెస్ లో పని చేస్తున్న వాళ్లకు సెలవులు ఇచ్చి తీరాలి.. ఏం చేయాలి ?" ఆలోచనలో పడ్డారు ఆయన.
"అది పెద్ద కష్టం కాదు సర్.. దాదాపు పాతిక మంది లెక్చరర్లము ఉన్నాము. పిల్లలు మా ఇళ్ళల్లో భోజనం చేస్తారు. ఆ సంగతి నేను చూసుకుంటాను. మీరు హాస్టల్ తెరిచి ఉంచి పుణ్యం కట్టుకోండి.." బ్రతిమ లాడారు విద్యాసాగర్ గారు.
"అలాగే… తప్పకుండా హాస్టల్ తెరిచే ఉంచుదాం...ఇక్కడే ఉండాలనుకునే విద్యార్థులు నిరభ్యంతరంగా ఉండవచ్చు సెలవు రోజుల్లో..! వాచ్ మన్లు గా ఒకరిద్దర్ని ప్రత్యేకంగా ఏర్పాటు చేద్దాం. ఇక భోజనాల సంగతి… మా ఇంట్లో కూడా నలుగురికి నేను ఏర్పాటు చేస్తాను.." అన్నారు ప్రిన్సిపాల్.
ఆయనకు నమస్కారం చేసి స్టాఫ్ రూం కి నడిచారు విద్యాసాగర్ గారు.
లంచ్ సమయంలో స్టాఫ్ రూం లో ఉన్న ఆయన దగ్గరకు వచ్చారు ఉదయం ఫస్ట్ పీరియడ్ లో సెలవులకు ఇంటికి వెళ్ళని ముగ్గురు విద్యార్థులు..
"ఏమిటి ? చెప్పండి .." అడిగారు ఆయన.
ఒక నిముషం మాటలు లేవు.. నెమ్మదిగా ఒక విద్యార్థి చెప్పాడు..
"మాకు కూడా ఇంటికి వెళ్ళాలని ఉన్నది.. అమ్మని, నాన్నని చూడాలని ఉంది.. అలాగే తమ్ముళ్ళను చెల్లాయిలను కూడా. కానీ వెళ్ళడానికి మా దగ్గర డబ్బులు లేవు. అందుకే మేం ఉదయం చేతులు ఎత్తలేదు సర్..." చెప్పాడు ఒక విద్యార్థి.
మిగతా ఇద్దరూ .. “అవును సర్...” అన్నారు.
“ఈ విషయం అందరి ముందు చెప్పలేక పోయాం సర్... క్షమించండి.” అన్నారు ఆ ముగ్గురూ.
"సరే..మీరు క్లాసుకి వెళ్ళండి.... మీతో తరువాత మాట్లాడుతాను.. " అంటూ వాళ్ళను పంపేశారు విద్యాసాగర్ గారు.
పిల్లలు ఇంత కష్టపడుతూ ఉన్నారా? సెలవులకు ఇంటికి వెళ్ళడానికి కూడా డబ్బులు లేవా ? ఆయన మనసు ఎంతో బాధ పడింది.
ఏం చేయాలి.. ఏం చేయాలి...
ఆ పిల్లలు ముగ్గురికి ..సెలవులకు ఇంటికి వెళ్ళడానికి ట్రెయిన్ టిక్కెట్లు కొన్నారు.. మళ్ళీ రావడానికి, ఖర్చులకు ఒక్కొక్కరికి వంద రూపాయలు అదనంగా ఇచ్చారు... విద్యా సాగర్ గారు.
అయినా ఆయన మనసులో ఏదో బాధ..! ఇలా విషయం చెప్పకుండా తమలో తాము బాధ పడుతున్న విద్యార్థులు ఎందరో..?
ఆయన మదిలో ఒక ఆలోచన తళుక్కున మెరిసింది.
దసరా, సంక్రాంతి సెలవులకు వారం రోజుల ముందు విద్యార్థులకు ఫిజిక్స్ సబ్జెక్టు లో పరీక్ష పెట్టేవారు. వంద మార్కులకు..కనీసం ఎనభై మార్కులు వచ్చిన విద్యార్థులకు వంద రూపాయలు నగదు పారితోషికం అందజేసేవారు..! ఇంకేముంది.... ఫస్ట్ ఇయర్, సెకండ్ ఇయర్ మరియు థర్డ్ ఇయర్ విద్యార్థులకు.. ఇలా ఇవ్వసాగారు.. దసరా , సంక్రాంతి పండుగలకు.. విద్యాసాగర్ గారు ఇరవై వేలు పైనే ఖర్చు పెట్టేవారు.
ఆ రోజుల్లో.. ఆ కాలేజీలో ఆయన ఉన్న ఐదేళ్ల లో ఇలాగే గడిచింది . ఆయనకు తృప్తిగా ఉంది... ప్రిన్సిపాల్ కూడా మెచ్చుకున్నారు..ఆయన కూడా కొంత సాయం చేసే వారు మిగతా గ్రూప్ విద్యార్థులకు..
ఆ రోజులు గుర్తుకు వచ్చి .. నవ్వుకున్నారు ఆయన. ఆ పిల్లలు ఎలా ఉన్నారో... ఎక్కడ ఉన్నారో... వాళ్ళు కనిపించినా గుర్తు పట్టడం కష్టం.!
"కాఫీ తీసుకోండి.. " అంటూ వచ్చింది ఆయన శ్రీమతి..
"దసరా పండుగ వస్తోంది కదా.. మన పని మనిషి పిల్లలకు బట్టలు కొందామా ?" అడిగింది ఆవిడ.
ఆవిడ వంక తదేకంగా చూశారు విద్యాసాగర్ గారు..
"అలాగే..." అంటూ ఆలోచనలో పడ్డారు..
ఒక గంట తరువాత శ్రీమతి కి చెప్పారు... "అలా ..మా కాలేజీ వరకూ వెళ్లి వస్తాను.."
"మీ కాలేజీ ఏమిటి ? మీరేమైనా కట్టించారా ?" నవ్వింది ఆయన శ్రీమతి..
ఆయన కూడా నవ్వారు..
హైదరాబాదు లో డిప్యూటీ డైరెక్టర్ గా రిటైర్ అయ్యారు ఆయన..విద్యా విభాగంలో..! ప్రస్తుతం కర్నూల్ లో సెటిల్ అయ్యారు.
*** *** ***
కాలేజీ కి చేరుకుని .. తిన్నగా ఫిజిక్స్ డిపార్ట్మెంట్ కి వెళ్ళారు..అక్కడ ఉన్నవారికి ఆయన తెలుసు. నమస్కారం చేసారు అందరూ... కాసేపు వారితో గడిపి...ప్రిన్సిపాల్ రూం లోనికి అడుగు పెట్టారు ఆయన.
“నమస్కారం ప్రిన్సిపాల్ గారూ..!
నా పేరు విద్యా సాగర్.. ఈ కాలేజీలో ముప్పై ఏళ్ల క్రితం లెక్చరర్ గా పనిచేశాను. ఒకసారి చూసి పోదామని వచ్చాను." చెప్పారు ఆయన.
ప్రిన్సిపాల్ .. అక్కడున్న మిగతా వాళ్ళు చూస్తూ ఉండగానే .. విద్యాసాగర్ గారి కాళ్ళకు నమస్కారం పెట్టారు.
"సర్..! మీరు నాకు తెలుసు..! నేను కూడా ఇదే కాలేజీ లో కామర్స్ చదివాను. మీరిచ్చిన వంద రూపాయల్లో సగం నాకిచ్చేవాడు నా రూం మేట్.! మీ పేరు చెప్పుకుని మేము సెలవుల్లో ఇంటికి వెళ్ళేవాళ్ళం .." వినయంగా చెప్పారు...ప్రిన్సిపాల్.
విద్యాసాగర్ గారికి ఆశ్చర్యం.. ఎన్ని ఏళ్ల క్రితం మాట... కొన్ని వందల రూపాయల సాయం... అదీ పిల్లలకు.... ఇంకా ఇలా కొంతమంది గుర్తు పెట్టుకోవడం ఆనందంగా ఉంది.
జేబులో నుండి చెక్కు తీశారు... ఇరవై వేల రూపాయలు… వ్రాసి సంతకం చేసి..ప్రిన్సిపాల్ చేతికి అంద జేశారు.”
పిల్లల కోసం ఖర్చు పెడితే సంతోషిస్తాను..."చెప్పారు విద్యా సాగర్ గారు..
"అలాగే సర్...తప్పకుండా.."
"మీరు నేర్పిన బాట లోనే నేను నడుస్తున్నాను. పండుగల ముందు పరీక్షలు పెట్టి.. కొంతమందికి నగదు బహుమతి ఇవ్వడం మొదలు పెట్టాను.
మీరు వెలిగించిన కాగడా ..ఇంకా వెలుగుతూనే ఉంది మాష్టారూ.
నా ముందు వాళ్లు కూడా ఇలాగే చేసారు. అవసరం ఉన్న వాళ్లకు , వాళ్ల ఆత్మాభిమానానికి అడ్డు రాకుండా... మీరు చేసిన పనిని మేం కొనసాగించాం.
మీకు అభ్యంతరం లేక పోతే అప్పుడప్పుడూ వస్తూ ఉండండి" వేడుకున్నాడు ..ప్రిన్సిపాల్.
ప్రిన్సిపాల్ తో బాటుగా టీ త్రాగి తృప్తిగా బయటకు నడిచారు. కాదు..కాదు..కారు వరకూ..దాదాపు అందరు లెక్చరర్లు వచ్చి దిగ బెట్టారు. ప్రిన్సిపాల్ కారు డోర్ తీసి పట్టుకుని.. అన్నాడు.. "మమ్మల్ని ఆశీర్వదించండి మాష్టారూ."
విద్యాసాగర్ గారికి.. కళ్ళల్లో నీళ్ళు ఉబికాయి. ప్రతి జన్మ లో ఉపాధ్యాయుడుగా పుట్టాలని కోరుకు న్నారు .. దేవుణ్ణి..
*** *** *** *** ***
"మీకోసం ఆయన ఎవరో వచ్చారు.... ఇంకో గంట లో వస్తానని వెళ్ళారు. ఏదో పేరు చెప్పారు. ఆc.. సుబ్బారావు గారట. పెద్ద రైల్వే ఆఫీసర్ లా ఉన్నారు ఆయన." చెప్పింది ఆయన శ్రీమతి.
ఎవరా సుబ్బారావు... గుర్తుకు రాలేదు విద్యాసాగర్ గారికి.
ఇంకో అరగంట లో వచ్చారు ఆ సుబ్బారావు గారు.
షరా మామూలే ...! వచ్చిన సుబ్బారావు గారు ఆయన కాళ్ళకు నమస్కరించడం ...
వచ్చిన సుబ్బారావు గారు చెప్పారు ..
"ముప్పై ఏళ్ళ క్రితం.. ఒక మధ్యాహ్నం.. మీ రూం కి వచ్చిన ముగ్గురిలో నేను ఒకడిని మాష్టారూ.. అప్పుడు మీరు ట్రెయిన్ టికెట్ కొనిపెట్టి.. వంద రూపాయలు డబ్బులు ఇచ్చారు ఇంటికి వెళ్ళడానికి.
ఈ రోజున .. అదే రైల్వేలో .. రైల్వే బోర్డు మెంబరుగా పని చేస్తున్నాను. అంతా మీ చలవే..!” వినయంగా చెప్పాడు సుబ్బారావు.
ఎంతో సంతోష పడ్డారు విద్యాసాగర్ గారు... సుబ్బారావు ని దీవించి పంపారు ..విద్యాసాగర్ గారు.
అతను తెచ్చిన స్వీట్ ని తిన్నారు ఆప్యాయంగా...
ఆ రుచి గొప్పగా ఉంది ఆయనకు.... అలా ఎప్పుడూ అనిపించలేదు ..
ఆయనకు బాగా నిద్ర పట్టింది ఆ రాత్రి.. నిద్రలో వెలుగుతున్న కాగడా ... కనిపిస్తూనే ఉంది.. సంతోషంగా ట్రెయిన్ లో వెళుతున్న విద్యార్థులు కూడా కనిపించారు కలలో!
మాష్టారు గా విద్యను అందరూ బోధిస్తారు... విద్యార్థుల అవసరాలను గుర్తించి ఆదుకునే .. విద్యాసాగర్ లాంటి మాస్టార్లు అరుదుగా ఉంటారు... చేసిన సాయం బయటకు చెప్పడం వారికి ఇష్టం ఉండదు.... వారే నిజమైన మాష్టార్లు.... విద్యా సాగరులు.🙏🙏
.
*****
ప్రాంజలి ప్రభ కథలు.. 9995
*కర్మ సిద్థాంతం*
*ఇది చాలా కఠినమైనది ఎవ్వరికీ అర్థంకాదు*
*మహాజ్ఞానులను కూడా మోసం చేస్తుంది*
"కర్మను" అనుభవించాలి ..... నిందిస్తే ప్రయోజనం లేదు .
రమణ మహాశయలు వారు ప్రతిదినము స్నానం కొరకు నదికి పోతుండేవారు.
ఆయన వెంట కృష్ణా అను భక్తుడు పోయెడివాడు.
ఒకనాడు రమణ మహాశయులు
నదికి పోతుంటే ఉన్నట్టుండి , తన వెనుకనున్న కృష్ణా తో "కృష్ణా ! నేను కట్టుకున్న పంచెను కొంచెం చించు". అని అన్నారు.
కృష్ణా కు అర్ధం కాలేదు. వారిద్దరూ ఒకరి వెనుక ఒకరు నడుస్తూనే ఉన్నారు.
ఇంతలో ఒక ఇటుక వచ్చి రమణ మహాశయుల కాలివేలు మీద పడినది .
కాలి వేలు చితికింది .రక్తం కారుతోంది .
ఆ రక్తాన్ని ఆపేందుకు రమణ మహాశయులు పంచెను చింపమన్నారని అర్థం చేసుకున్నాడు,
కృష్ణా అప్పుడు గ్రహించాడు, వెంటనే రమణ మహాశయుల పంచెను చింపి, కట్టు కట్టాడు.
అనుకోకుండా జరిగిన ఆ సంఘటన గుర్తించి , రమణ మహాశయులతో "మహారాజ్ ! ఇటుక వచ్చి మీ కాలివేలు మీద పడుతుందనే విషయము ముందే మీకు తెలుసు కదా ! మరెందుకు ఆ ఇటుక దెబ్బనుంచి తప్పుకోలేదు ?" అని ప్రశ్నించాడు.
అప్పుడు రమణమహాశయులు కృష్ణా తో … "ఆలా జరగదు కృష్ణా పక్కకితప్పుకొంటే , ఎప్పుడో
ఒకప్పుడు వడ్డీతో సహా కర్మను అనుభవించాల్సిందే!
రుణం ఎంత తొందరగా తీరిపోతే అంత మంచింది కదా !" అని అన్నారు.
కర్మ శేషాన్ని ఎవరయినా అనుభవించ వలసిందే.
🙏లోకా సమస్తా సుఖినోభవన్తు!🙏
🍀🌺🍀🌺🍀🌺🍀🌺🍀🌺🍀
*రేపటి తరానికి బతుకు, భద్రత లతోపాటు భారతీయత కూడా నేర్పండి.*
➖▪️➖
*****
*ప్రాంజలిప్రభ కథలు... 9996
శివుడిని కొన్ని సందర్భాలలో ఏనుగు చర్మం ధరించిన వాడిగా, మరికొన్ని సందర్భాలలో పులి చర్మం ధరించిన వాడిగా, మరికొన్ని సందర్భాలలో దిగంబరుడిగా వర్ణిస్తారు. వీటి వెనక పరమార్ధం ఏమిటి? అసలు ఆయన ఎలా ఉంటాడు?
"ఆపాతళనభస్థలాంత భువన బ్రహ్మాండమావిస్పురత్ జ్యోతిస్పాటిక లింగమౌళి"
పాతాళము నుండి ఆకాశపు అంచుల వరకు వ్యాపించిన బ్రహ్మాండము నిండుకున్న జ్యోతి స్వరూపుడు శివుడు. ఆది, అంతములు లేని వాడు. అటువంటి పరమేశ్వరుని కప్పే వస్త్రము ఉందా? అందుకే శివుడు దిగంబరుడు - దిక్కులే వస్త్రములుగా కలిగిన వాడు.
అందరినీ శాసించే ఈశ్వరుడు. తనను శాసించే వారెవ్వరూ లేని వాడు కాబట్టి దిగంబరుడు. వస్త్రధారణ లోకములో వ్యావహారిక నియమాలను సూచించే కనీస కర్తవ్యము - కూడు, గుడ్డ, నీరు అంటారు కదా? తనకు ఎటువంటి నియంత్రణ లేదని చెప్పేది దిగంబర తత్వము.ప్రపంచ రాహిత్య స్థితిని సూచిస్తుంది.
తనను పూజించినా, కపటంతో మోసం చేసినా, ధిక్కరించినా కూడా భక్తుని మనసు మార్చి , రాక్షసత్వం పోగొట్టి తన దారిలోకి తెచ్చుకొని ప్రాయశ్చిత్తపడేలా చేసెడి వృత్తాంతం గజాసురుని విషయంలో కనబడుతుంది. ఆత్మనే శివునికి సమర్పించుకుని, శరీరాన్ని ఏ బాధా లేకుండా పరమేశ్వరునికి వలిచి భక్తుడు ఇస్తే, ఆ వలచిన రక్తం కారుతున్న చర్మాన్ని చుట్టుకొని భక్తుని కోరికను తీర్చేది కరిచర్మ ధారణ. కాదు ..తనకు ఎటువంటి ఆశుచి అంటదు, తనకు అన్ని సమానమే అని తెలిపేది కృత్తివాసుని రూపము.తలపైన అన్ని దోషములను పోగొట్టి పవిత్రము చేసే గంగ, అమృత ధారాలను కురిసే చంద్రుడు. వంటిపై రక్తంకారుతున్న గజచర్మము, స్మశాన బూడిద, భయంకరమైన పాములు!! శుభములు, అశుభములు ఒక్క చోటే కొలువైన రూపము అదొక్కటే. కాబట్టి ప్రపంచాన్ని ఒక్క చోట చూపే ప్రతిరూపము ఆ నిరాకార శివుని సాకార స్వరూపము.
రాక్షసుల గర్వము మదించిన ఏనుగులా ఉంటే, అన్నీ తెలిసి మాయ నుండి బయట పడని ఋషుల గర్వము విచక్షణ లేక వేటాడే పులి వంటిది. ఏ బాధలు లేకుండా అన్ని సాగిపోతే ఒక రకమైన మాయ అలుముకొని తమంతటి వారు లేరనే గర్వము, దైవముపై చిన్న చూపు కల్గుతుంది. అదే జరిగింది దారుకా వనంలో ఋషులకు ఒకసారి. యజ్ఞము మొదలైన కర్మలతో, తమకు తెలిసిన జ్ఞానంతో ఏదైనా సాధించవచ్చు అనే గర్వం కలిగింది ఈ ఋషులకు. తమకి ఫలానికి మధ్య పరమేశ్వరుడు ఉంటాడనే విషయం మరిచారు. ఈశ్వర శక్తిని ధిక్కరించే వరకు వచ్చారు.
ఆదిపురుషుడైన శివుడు వారిని పరీక్షించడానికి, వారిని దారిలోకి తేవడానికి ఒక యువ భిక్షువు రూపంలో దిగంబరంగా , తోడుగా మోహిని రూపంలో యజ్ఞ రక్షకుడైన విష్ణువును వెంటబెట్టుకొని వెళతాడు. అంతటి సుందర రూపం చూసి మోహితులయ్యారు. కానీ ఇంతటి దీక్షా పరులైన తమను ఆకట్టుకొనే ఈ యువకుడు ఎవరనే అలోచన లేకుండా, అతని పైకి తమ శక్తులను ప్రయోగింప ప్రయత్నించారు. ఆభిచారిక హోమం చేసి పామును ప్రయోగించారు. ఈ అహంకార రూపమైన పాముని తీసుకొని మెడలో వేసుకున్నాడు ఆ యువకుడు. పులిని సృష్టించి విడిచారు. దాని ఉగ్రంగా రెండు చేతులా పట్టి ఝులిపించి చర్మాన్ని ఒంటికి చుట్టుకుని నవ్వాడు ఆ యువకుడు. తమ మాయలను కూడగట్టి అపస్మారుడనే రాక్షసుణ్ణి సృష్టించి వదిలారు. ఈ అజ్ఞాన రాక్షసుని కాలితో తొక్కాడు. ఇక చేసేది లేక యజ్ఞ అగ్నిని ప్రళయాగ్నిగా ప్రయోగించారు. వారి కోపానికి రూపమైన ఆ అగ్నిని చేతిలో పట్టుకుని, మీరు నన్నేమీ చేయలేరని నవ్వుతూ నాట్యం చేసాడు. అలా తనను ధిక్కరించిన వారికి అపురూపమైన నటరాజ రూపం చూపాడు.
గజ చర్మము రాక్షసుని పై కృప చూపి కట్టుకునే పంచగా మారితే, పులి చర్మము ఋషులపై కృపతో అంగ వస్త్రంగా మారింది.
ఇక మీ ప్రశ్నకు సమాధానం. ఆదిమధ్యాంత రహితుడు, నిరాకారుడు అయిన పరమేశ్వరుడు కావలసిన రూపంలో దర్శనమిస్తాడు. దిగంబరంగా కావాలంటే అలాగే, గజచర్మంతో కావాలంటే, వ్యాఘ్ర చర్మంతో కావాలంటే, లేదా పట్టు వస్త్రాలతో ముత్యాల హారాలతో, లేదా కిరాత రూపంతో మనము భావించినట్లు కనిపిస్తాడు. అనేక మూర్తుల ఆది దేవుడు మనని ఆదుకునే శివుడు.
ఓం నమః శివాయ.
16 వ పదం చెప్పనేలేదు
ReplyDelete