గీత మాలికా భవము.. 90/7(123)

1..అర్పణంబును జేసెద హాయిగాను

తర్పణ విధము కాలము తన్మయమగు 

మెర్పుల పిడుగు వచ్చుటా మోహ మగుట 

మార్పుల పయణ జీవన మాయ చేరు 

*****

2..వగపు మానేసి వెంటనే వాని తోడ 

సుగము చీకటి వెలుగుల సూణ్య తోడ 

పగలు సెగలు కాల మగుట కర్మ తోడ 

వగచి వేసారి విద్యలు వాక్య తోడ

****

3..నవ్వు రాజిల్లు మోముతో నడచి పోదు 

పువ్వు లాస్థిర సంబర పూజ్య మవదు 

రవ్వలామది సత్యము రమ్యతవదు 

జువ్వలాకాంతి గగనము సూత్ర మవదు 

*****

1..భావం:

మన కర్తవ్యాలను, మన శ్రమను, మన జీవితాన్నే అర్పణభావంతో సమర్పించగలిగితే అంతరంగంలో హాయి కలుగుతుంది. కాలప్రవాహం తర్పణవిధానంలా నిరంతరం గతాన్ని తనలో కలుపుకుంటూ సాగిపోతుంది; దానిలో లీనమైనవారికి కాలతత్వం అర్థమవుతుంది. మెరుపులా కనిపించే ఆకర్షణలు, పిడుగులా సంభవించే సంఘటనలు చాలాసార్లు మోహాన్ని కలిగిస్తాయి. మార్పులే జీవన స్వభావం; ఆ మార్పుల ప్రయాణంలో మాయ తన ప్రభావాన్ని చూపుతూ మనిషిని అనేక అనుభవాల వైపు నడిపిస్తుంది.

****

2..భావం:

వగపు (దుఃఖం, మనోవ్యాకులత)ను విడిచిపెట్టి ముందుకు సాగితే జీవితం తేలికగా అనిపిస్తుంది. చీకటి–వెలుగులు ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడి ఉన్నట్లే, సుఖ–దుఃఖాలు కూడా జీవిత సహజ స్వరూపాలు. పగలు, వేడి, కాలగమనం అన్నీ కర్మతో అనుసంధానమై మన జీవనయాత్రను నడిపిస్తాయి. అనుభవాలను పరిశీలించి, ఆలోచించి, వాటి నుండి విద్యను గ్రహించి, సారవంతమైన వాక్యాలుగా మలచగలిగితే జీవితం జ్ఞానమార్గంగా వికసిస్తుంది.

*****

3..భావం:

నవ్వులతో కళకళలాడే ముఖసౌందర్యం శాశ్వతంగా నిలిచి ఉండదు; కాలంతో అది మారిపోతుంది. పువ్వు అందంగా వికసించినా దాని సంబరం తాత్కాలికమే, అందువల్ల అది స్థిరమైన పూజ్యత్వానికి ప్రతీక కాదు. రవ్వంత చిన్నదైనా సత్యం మాత్రం తన విలువను కోల్పోదు; అదే జీవితానికి నిజమైన రమ్యతను అందిస్తుంది. జువ్వ (చిన్న జ్యోతి) కాంతి ఆకాశమంత విస్తరించకపోయినా, అది వెలుగుకు మూలసూత్రాన్ని తెలియజేస్తుంది.

****

గీత మాలికా భవము.. 90/6(123)

1. స్వాగ తించెద  లోనికి స్వయము గాను

ప్రగతి భావ సంపద ఫలము గాను
ప్రతిభ కోరిక లేనట్టి పాఠము గను
అతివ ఆశలు గాంచక ఆశ గాను
****
2..వట్టి చేతులతో వాని  వదల లేక
గట్టి పోటీను ఇవ్వక గడప లేక
మట్టి తీరున బంధము మాయ యనుచు
ఎట్టి పరిధి యన్న మనసు ఎంచ లేక
*****
3.నాదు సర్వంబు వానికి నంద మలర
నీది నాదను వాదన నీడ వలెను
చేదు తీపి జీవన నది చింత కదల
కదిలి కాదు అవును నన్న కాల మదియు
*****
1..భావం:
మనలోకి మనమే తొంగి చూసుకుంటూ, అంతరంగాన్ని స్వాగతించగలిగితే నిజమైన ఆత్మవికాసం ప్రారంభమవుతుంది. ప్రగతికి మూలమైన సత్భావనలు, విలువలు, అనుభవాలే జీవిత సంపదగా ఫలిస్తాయి. ప్రతిభ అనేది కేవలం కోరికలతో రాదు; అది నిరంతర సాధన, వినయం, అనుభవం నేర్పే పాఠాల ద్వారా వికసిస్తుంది. అలాగే అతిగా ఆశపడకుండా, సమతుల్యమైన ఆశయాలతో జీవించినప్పుడు మనసుకు శాంతి, జీవితానికి దిశ లభిస్తాయి
*****
2..భావం:
మనిషి ఈ లోకానికి వట్టి చేతులతోనే వచ్చాడు. అలాగే ఏదీ వెంట తీసుకుపోలేనని తెలిసినా, సంపదలు, సంబంధాలు, అధికారాలు వదలలేకపోతాడు. జీవిత పోటీలో గట్టిగా నిలబడలేకపోయినా, గడప దాటి నిరాసక్తిగా వెళ్లిపోలేకపోతాడు. మట్టితో నిర్మించిన శరీరం, మట్టివలె క్షణభంగురమైన బంధాలు అన్నీ మాయేనని తెలిసినా వాటిపైనే మమకారం పెంచుకుంటాడు. ఈ మాయకు ఎంత పరిధి ఉందో, దాని నుండి ఎలా బయటపడాలో మనసే నిర్ణయించుకోలేక తడబడుతుంది.
****
3..భావం:
"నాదంతా వానిదే" అనే సమర్పణ భావం కలిగినప్పుడు హృదయంలో ఆనందం వికసిస్తుంది. "ఇది నాది, అది నీది" అనే వాదనలు మాత్రం మనిషిని నీడవలె వెంబడిస్తూనే ఉంటాయి; వాటికి అంతం ఉండదు. జీవితమనే నదిలో చేదు–తీపి అనుభవాలు సహజంగా ప్రవహిస్తుంటాయి. వాటి గురించి అధికంగా చింతించినా కాలగమనం ఆగదు. కాలం తన స్వభావం ప్రకారం నిరంతరం కదులుతూనే ఉంటుంది; అది "కాదు" అని ఆగిపోదు, "అవును" అని ముందుకు సాగుతూనే ఉంటుంది.
*****

గీత మాలికా భవము 90/5/ 

 1..కమ్ముకొచ్చిన ఆపద కమ్మి వేసి 

 చెమ్మ కార్చి సహనమంత చింత చేర్చి 

 సొమ్ము వచ్చి సోకులసొత్తు సూక్తులుగను 

రమ్ము రమ్మని" మృత్యువు రచ్చ చేసి 

*****

 2.మరలి పోని మనసుగాంచ మాయతరమ

తరలి రమ్మని పిలువగా తనదు వెంట 

 సరళ రేఖలా కదులుచు సమయభవము 

చరితలెన్ని చదవ జీవ చిత్త మహిమ 

***

3..అతిధి నీవంచు" గుండెకు హత్తుకొనుచు

గతిగ వాంఛకౌగిలి చెంత గమ్య మగుట 

స్థితిగ సర్వము నీదగు స్థిరము గాంచ 

విధిగ విస్మయకాలము వింత లగుట 

****

ఆపదలు ఒక్కసారిగా కమ్ముకొచ్చి మనిషిని చుట్టుముట్టినప్పుడు, అవి మనసును కలవరపరుస్తాయి. కష్టాల వేడి వల్ల చెమటలు కారుతాయి; సహనం కూడా చింతల భారంతో పరీక్షకు గురవుతుంది. సంపద వచ్చినా దానితో పాటు అనేక బాధలు, బాధ్యతలు, ఆందోళనలు కూడా చేరుతాయి. చివరికి మృత్యువు మాత్రం "రమ్ము రమ్ము" అని పిలుస్తూ, జీవిత నాటకానికి ముగింపు పలికే రచ్చను సృష్టిస్తుంది.

 ప్రతి ఒక్కరూ ఈ మాకో కారణం ఆవేశం అనా ఆలోచన ఆత్రుత ఆకర్షణ ప్రభావమే కదా.....

***

1&2..భవం 

 .కాలమెప్పుడు ఆగదు తన పని తను చేసుకుంటూ పోతూ ఉంటుంది

ఒకసారి దూరమైన మనసు తిరిగి పూర్వస్థితికి చేరడం సులభం కాదు; మాయ స్వభావం మనిషిని ఎన్నో దారుల్లో నడిపిస్తుంది. కాలం మాత్రం నిరంతరం ముందుకు సాగుతూ, "రా, నాతో పాటు నడువు" అని పిలుస్తున్నట్లుగా ఉంటుంది. అది సరళరేఖ వలె వెనుదిరగకుండా తన ప్రయాణాన్ని కొనసాగిస్తుంది. అలాంటి కాలప్రవాహంలో ఎన్నో జీవిత చరిత్రలను చదివినప్పుడు, మానవ చిత్తం యొక్క వైవిధ్యం, విశాలత, మహిమ మనకు అవగతమవుతాయి.

**--

3..భావం:

జీవితంలో ఎదురయ్యే ప్రతి వ్యక్తిని, ప్రతి అనుభవాన్ని అతిథిగా భావించి హృదయానికి హత్తుకుంటే, అది మన ప్రయాణానికి మార్గదర్శకంగా మారుతుంది. ప్రేమతో కూడిన వాంఛ, ఆత్మీయ కౌగిలి మనిషిని తన గమ్యానికి చేరువ చేస్తాయి. స్థిరచిత్తంతో చూస్తే ఈ జగత్తులో కనిపించే సమస్తమూ దైవస్వరూపమేనని గ్రహించగలుగుతాం. అప్పుడు విధి నిర్వహించే కాలచక్రం ఆశ్చర్యకరమైన వింతలతో నిండి ఉన్నదని అనుభవమవుతుంది.****

గీతమాలికా భవము 90(123) (బ్రతుకు )

 4/1..బిందు సముదాయ సంగమ భీతి బ్రతుకు 

ధూళి సముదాయ దృష్టిగా సూత్ర బ్రతుకు 

జీవ సముదాయ సంకల్ప సేవ బ్రతుకు 

భూమి పరమాత్మ. సంద్రము భుక్తి బ్రతుకు 

*****

4/2  యాత్ర సహజీవ మాధుర్య వాక్కు తీరు 

పాత్ర నామ రూప మహిమ పాఠ్య తీరు 

సూత్ర లోకానుభవమొంద సూణ్య తీరు 

గాత్ర శుద్ధి ఫలము పొంద గమ్య బ్రతుకు 

*****

4/3. అందె ఘల్లుణ ఘల్లు ఘల్లు ణ నాడు వేణువు గీతమా 

నందమైకదలాడు యాకృతి నాడు సంతస నృత్యమా 

విందు గాఘుమ వాసనంబులు నిల్చి తృప్తి సుమంజరీ 

నందనంద జయంబుగాంచుచు నాడు సందడి రంగమున్ 

******

4/1..భావం:

నీటి బిందువులు కలిసి సముద్రమవుతాయి. అలాగే వ్యక్తుల సముదాయం సమాజమవుతుంది. ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు జీవి భయభ్రాంతులకు లోనవుతాడు; కానీ సమూహంలో భాగమైనప్పుడు తన స్థానం, తన బాధ్యతను గ్రహిస్తాడు.

ధూళి రేణువులు కలిసి భూమిని నిర్మించినట్లే, అనేక అనుభవాలు, ఆలోచనలు కలిసి జీవన సూత్రాలను ఏర్పరుస్తాయి. జీవుల సముదాయం పరస్పర సహకారం, సేవ, సంకల్పం ద్వారా సమాజ వికాసానికి దోహదపడుతుంది.

చివరగా ఈ భూమి పరమాత్మ స్వరూపమైన మహాసముద్రం వంటిది. అందులో జీవులు బిందువులవలె వచ్చి, అనుభవాలను (భుక్తి) పొందుతూ, చివరికి ఆ పరబ్రహ్మలోనే లీనమవుతారు.

**†

4/2..భావం:

జీవితం ఒక యాత్ర వంటిది. ఆ యాత్రలో సహజీవనం, పరస్పర గౌరవం, మధురమైన వాక్కు మనిషికి ఆనందాన్ని, సౌహార్దాన్ని ప్రసాదిస్తాయి.

ప్రతి వ్యక్తి ఒక పాత్ర వంటివాడు. అతని నామం, రూపం, గుణం, కర్తవ్యం అన్నీ కలిసి జీవితానికి ఒక పాఠ్యగ్రంథంలా మారి అనుభవాలను నేర్పుతాయి.

లోకానుభవాల సూత్రాలను గ్రహించినవాడు శూన్యత తత్త్వాన్ని అర్థం చేసుకుంటాడు. బాహ్య ప్రపంచపు ఆడంబరాల వెనుకనున్న నిత్యసత్యాన్ని దర్శిస్తాడు.

గాత్రశుద్ధి అనగా మాట, మనసు, ప్రవర్తనల పవిత్రత. అలాంటి అంతఃశుద్ధి ద్వారా జీవి తన నిజమైన గమ్యాన్ని, ఆధ్యాత్మిక పరిపూర్ణతను చేరుకుంటాడు.

****

4/3..భావం:

అందెల ఘల్లుఘల్లు ధ్వనులు మారుమోగుతుండగా, వేణువు నుండి అమృతమయమైన గీతం ప్రవహిస్తోంది. ఆ సంగీతానికి ముగ్ధులైన వారందరూ ఆనందంతో కదలాడుతూ, ప్రకృతియే నృత్యం చేస్తున్నట్లుగా కనిపిస్తోంది. చుట్టుపక్కల పరిమళించే పుష్పసుగంధాలు మనసులను తృప్తిపరుస్తూ సుమమాలికల వలె అలరిస్తున్నాయి. అటువంటి ఆహ్లాదకరమైన వాతావరణంలో నందనందనుడు శ్రీకృష్ణుడు విజయోత్సాహంతో విహరిస్తూ, గోకులమంతా సందడి రంగస్థలంగా మారింది.

*****